Yine bir final haftasıyla karşı karşıyayız..

Sabah 9'da sınavım başlıyor..Ve saat 06.46 ben artık bunalmış nette durmaya çalışıyorum ki,uyumayayım...Kafamı koysam biliyorum ki biraz uyuyayım kalkarım derim ve telaş içinde sınava koştururum.Bu yüzden tutuyorum kendimi..Ayrıca 3'te bir sınavımız daha var.Baba sınavlardan birisi.Kredisi yüksek değil ama zor bir ders.Allah var,hocayı çok severim.2 dersimize giriyor,öğretmek için çabalıyor.Bir soruyo 20 kez sor,gık demeden her defasında güzelce anlatır.O denli iyi niyetli biri...Ama 10 ders ve 5 günde bitirmeye çalışan bir üniversitemiz var sağolsun rektörlüğe sevgilerimi yolluyorum burdan birde öpüyorum(!) günde 2 sınav bizi mahvediyorlar.Önemli sınavları da aynı güne koymayın bari ya..Kredisi yüksek olan dersler aynı günde bizi haşat ediyor!1 ay tatil yapıyoruz sonra.Bırak anasını satayım 2 haftaya yay hergün 1 sınav olsun razıyım bir hafta tatilimden çalınmasına...Rapor versen raporu kabul etmezler yani vize - final haftasında yanlışlıkla hasta falan olursak bittik yani.Geçen seneden biliyorum.Çocuk hastanede yatıyor ya ama raporunu kabul etmiyorlar..Bütünleme sınavı denilen bir olgu yok zaten.Yaz okulu paşa paşa...Ha, notlarım iyi şükür hiç sıkıntım yok ama panik atak var bende manyak gibi oluyorum sınava girip çıkana kadar.Sonra bir de notların açıklanmasını bekle...

Bu hafta iğrenç geçicek yani...Zaten tüpümüz bitti evde ! Tam nohut yemeği yapıcaktım,o gözlerimin yaşarmasına rağmen soğanları doğradım attım düdüklü tencerenin içine kavuruyorum,pembeleşmesini bekliyorum.Ana!Birden ocak söndü.Zaten abidik gubidik bişey  çakmakla yakmaya çalışıyoruz,ki benim bi takınım vardır ben öyle asla ocak yakamam,elim tutuşucakmış gibi gelir uzaktan yakmaya çalışırım o gaz yayılır yayılır en sonunda patlamasın diye kapatıp arkadaşı çağırırım yaksın diye...Öyle iğrenç bi takıntım var. Her neyse,ben denedim yine yakamadım,arkadaşı çağırdım gel yak bende sorun var yine dedim.Geldi yakmaya çalıştı yanmadı...Diğerini denedik olmadı..Ama içim parçalandı...Neredeyse bir dönem idare ettin bizi be tüp ne olurdu 5 gün daha dayansaydın! Bari nohutu yapsaydım be zalımmm tüp:(..Kaldı öyle soğancıklar yapamadık...Şimdi ne yiyeceğiz bilmem.Hazıra dayanıcaz sanırım ya da kahvaltılık...Tam da züğürt zamanımıza geldi.Yedik geçen hafta paraları kaldık şimdi dımdızlak.Tüpte olmuş 50 küsurat ay veremem ona o parayı şimdi.Babamdan sürekli para istemeye utanır oldum.Haftada bir baba bu,baba şu,baba ona bu lazım,baba bu lazım diye diye adamı da kuruttum.Hani bide küçük yer.Burda nereye harcanıyo bu para bilmem.Elde tutulur gözle görülür bir şey yok.Bir elektrik geliyor 90 tl..Bi tarafımızda ampul yaktığımız yok ki ampullere karşıyım:P Yani elde avuçta kalan para çok cuzi bir miktar ve bununla en azından 1-2 gün idare etmem lazım.Hoş sigaramı kutuyla aldım zam gelicek diye,sigara problemim yok ama habire bişey çıkıyo işte..Yetiş Hızır yetişşşş diye söyleniyorum artık:P

Allah'ım çenem tuttu yine...2 saat sonra sınavda yusuf yusuf olacak olan ben değilim sanki.Ve sanki diğer sınava kadar uykusuzluktan salak hale düşecek olan da ben değilim..Ama hep böyle benim...Uykusuzluk çeneme vuruyor...En iyisi noktalamak burda.Bana dua edin şu sınavları atlatayım da cumartesi günü Bursa'ma gideyim gezeyim yeğenlerimi seveyim...

Adiyos efenim..

Oysa ben seni seni seni hala...

Bazen hayat, allak bullak ediyor herşeyi bir anda..
Düzene girdi-giricek derken yine kayıyor avuçlarından..
Merdivenlerden çıkarken tek tek adımlamayız bazen,bir an önce çıkmaz isteriz ya hani;adımlarımız karışıverir..
Tam düşecek gibi olurken tutunmaya çalışırız..
Panik yaptığımız an daha da karıştırır,düşeriz..
Şuan tam bu durumdayım..
Merdivenlerden ilerlerken başladığım yere geri geldim..



Evimi özlüyorum.Ablalarımı,yeğenlerimi..
Annemi özlüyorum..Babamı..
Bir zamanlar hep beraber olan bir aileyi...
Aslında tam anlamıyla huzur olmayan bir evdi.Her an ufacık sebeplerden patlayabilecek bir bomba gibi, tartışmasız günümüz geçmedi.Kendimi bildim bileli böyle oldu bu.
Şimdi hayal meyal gözümün önüne gelen çocukluğum..
Yaşayamadı tam yaramazlığını..
Bir misafirliğe gittiğinde annesinin dizinin dibinde oturan,orada bulunan çocuklarla oyun oynamaya bile çekinen,içine kapanık,biraz tembihli biraz çekimser bir çocukluktu..
Uzaktan bakardı çevresinde olup bitene..
Kırıp dökmedi hiç bir eşyayı ve hiç oyuncaklarına zarar vermedi..
Zaten sayılı oyuncakları vardı.Olanları da kaybetmek istemezdi.

Annesi ve babasının tartışmalarını duyan,yatakta uyuyormuş numarasıyla gözünü kapatan ve hiç kalkmak istemeyen...
Tam kendi evine,odasına ısınırken ananesine taşınmak zorunda kalan..
Hiç haberi yoktu,ananesinde kaldığı zamanlarda dayısı sayesinde sevmeye başladığı Levent Yüksel'in "Med Cezir" albümünü, yıllar sonra dinlediğinde o günler aklına geleceğinden..
Babasıyla çay bahçesinde görüşmesine anlam veremiyordu..
Halbuki bir evleri vardı?..
..

Aslında severdi babasını.Annesine karşı yaptığı haksızlıkları bilse de severdi.
Babasıydı çünkü..
Ne yaparsa yapsın babası..
Her küçük kız,ilk önce babasını sever..
Babasının onu sevmesini,sevgisini belli etmesini ister..
Hatta şakalaşmasını,yanaklarını acıtana kadar sıkmasını,öpüp koklamasını..
Bu çocuk,bu küçük kız yıllarca bunu bekledi..
Babasının bir gün bu kızı öpüp koklamasını,yanağını sıkmasını ya da herhangi sevgi belirtisini işte..
Olmadı..
Her baba böyle olacak değil ya? Herkes sevgisini belli edicek değil ya? diye avuttu durdu kendini..
Bunları düşünerek uzaklaştı ondan..
Ondan hiç bi zaman nefret etmedi..
Yaşananların her anını kazıdı beynine.
Yine de nefret etmedi..
Kırgındı..
Hep çocukları için çalışırken; çocuklarının neler düşündüğünü,neler hissettiğini unutan bir babası oldu..
İhtiyaçlarının sadece para olduğunu düşünen,sevgiye aç bırakan baba..

...
Yıllar geçti..Hiç birşey değişmedi..
Baba aynı baba kaldı,kız hala küçük..
Sadece artan yaşlardı..
Duygular,hissedilenler aynı..
Aradaki mesafelerde..

Yine yollar ayrılığa bakıyor..
Bu sefer hem 1 sene önce vefat eden ananesinin evinde dayısı ve annesiyle beraber , hem de  daha fazla eşya ve daha az sessizlikte kalışlar arasında gidip gelicek.

Kime sığınacak bu zamanlarda bilinmez..Yaşayıp öğrenilecek elbet..



Babasını sevmek istedi bu küçük kız...Ve babasının da onu sevmesini..

İlk sevdiğim erkeğin babam olmasını istedim..

Ama asla babam gibi bir erkeği sevmek istemedim!

Yollar bize memleket...

Bir buçuk saatlik bir uykuylayım..Uykusuzluktan ziyade kendimi feci yorgun hissediyorum..Gözümde büyüyor gideceğim yok ve taşıyacağım eşyalar..Direk gitsem;çokta fifi derim ama Kütahya'ya gidip ordan geçicem köyüme..3 saat + 2 saat yol..Halbuki burdan direk gittiğinde kendi arabanla 3 saat sürüyor ama zeki otobüs firmalarının direk seferi yok..Hadi olmasını geçtim tavşanlıya giderken bile sıkıntı yaşıyorum.Lanet olsun içimdeki yolculuk sevgisine diyorum geçiyorum..Alıştım artık aslında 2004 yılından beri bir o yana bir bu yana git gel git gel..Şimdi eşşek kadar bir bavul,dağcı gibi kocaman bir sırt çantası ortaboy çekçekli bavul,yine orta boy bir bavul,kendi çantam birde laptop ile gidicem ama nasıl gidicem bilmiyorum.Özellikle babam terminale bırakırken nasıl sövücek bana merak ediyorum..Çünkü ağustosun 20sinde gittim eşyalarımı yerleştirdim sözde.Bunlar sadece kıyafetlerim ayakkabılarım günlük kullandığım şeyler sözde.Aslında bu kadar nasıl ettiler anlamıyorum.Kışlıklarımda orda yani..Aslında hep böyleyim ben bi vazgeçemedim huyumdan.Kıbrıs'tan gelirken de hiç unutmuyorum.İstanbul'da metroya binicem Esenler'e gidebilmek için havaalanından,metrodaki adam beni görünce şaşırdı."Sen bunları nasıl taşıyabiliyosun yaa?" diye de tepkisini gösterdi.Napayım..Tüm kadınların böyledir aslında 3-4 gün tatile gidilir ama kocaman bavul..Yarısı giyilir belki ama ya kıyafete birşey olur da giyilmezse diye tüm ihtimaller göz önünde bulundurulup bir çoğu alınır..Hastalık gibi birşeydir ama yapılır bu,dayanılmaz bişşiiii!

Uzun zamandır az uykuyla idare etmiyordum ve üstüne kalkıp duş almıyordum.Sanki beynime beynime düştü o damlalar.Yok anacım zaten duşun 15. dakikasında kendime geldim tamamen açtım gözümü.Ondan öncesi hayal meyal bişi..Zaten hep derim ben kalkıcam bir duş alıcam sonrasında bir de sigara yakıcam anca afyonum patlıyor benim.Kendime öyle geliyorum..Şimdi de öyle sayılır..Ama helal olsun bana kendimi fena tebrik ediyorum bir buçuk saat uyuyup telefon çalmadan uyanabildim.Kendimi şartladığımda kalkıyorum genelde de e panik var ya geç uyanırsam otobüse yetişemezsem!Sanki dünyanın sonu..

Saat 10 otobüsüyle gidiyorum artık Bursamdan!..Sıkıldım bu sefer buradan..Enteresan bir yaz geçirdim..Ve bir koşu köyüme gitmek istiyorum!Arkadaşlarımı özledim feci..Mesela Osman'ın sesini dinlemeyide özledim..Burda videolarını paylaşırım hınzırın sesi süper..Gittiğim gibi onu zaten çekicem yamacıma söyleticem şarkı hehe..İsmail'i özledim birde..Canım benim! Alıcam onu da karşıma anlatıcam içimdekileri beni en iyi anlayanlardandır..Bir rahatlıcamki anlatamam!Sonra Ramazan geçsin de,rakı keyfi yapıcaz karşılıklı söverek bu dünyaya huhhhh!:)Deniz'imle karşılıklı sigara içmeyi de özledim..Birbirimize yeri gelir söveriz ama öyle de anlaşırız ki!Canımdır yokluğunu çok çektiklerimden..Diğer kızlarla gırgır yapmayı özledim..Hocalarımla muhabbet etmeyi..Ahhh Ah...Çok şey var özlediğim..Ve bugün bitiyorr hasretttt....Ohh:)

Hoşçakal Bursam!Uzun bir süre,dayanabildiğim kadar dayanmak istiyorum sana ve seninle ilgili herşeye!

Başlığıma da isim veren şarkıyı paylaşmak istiyorum sizinle..Çok severim bu şarkıyı.Dinler dinler farklı yerlerde bulurum kendimi..Sizde dinleyin..

Video da acemi zamanlarımda yapılma :))

Neresi sıla bize? Neresi gurbet? Yollar bize memleket....

Not: Sanırım bir süre nete giremeyeceğim..Bu yüzden beni özleyin anacımmm bayyy (:

Can sıkıntısı kötü bişey..

uuuuuhhhh!!

Şöyle derinden bir nefes almak istiyorum önce..

İnsan zorla heralde böyle can sıkıntısı yaşar.Yaşıyorum işte..Canım sıkılıyor yani..Msn denen şeyi açmak o kadar zor geliyor ki..Artık insanların bıdı bıdısını da çekmek istemiyorum.Sözde statüm meşgul ha! Karşıdan bakınca nasıl anlaşılıyor ama canım konuşmak istemiyor ya da işim var demek değil mi? Yok anacım anlamıyorlar işte..Ben işim yoksa ve konuşmak istersem zaten dürtüyorum.Ama dürtmüyosam siz ne diye yazıp durur üstüne bide titreşim yollamaya çalışırsınız anlamam.Zaten meşgul durumunda titreşim yazıdan ibaret ama görüntüsü beni deli ediyor..Açmıyorum bu yüzden işte msn falan..Canım isteyene ulaşıyorum ben ki kafam rahat anasını satayım azcık yalnız kalmak istiyorum.Aslında yalnız kalmak internet alemi üzerinde..Yani dışarda gezmeye sürtmeye acayip hasretim.Şu ara bide isteksizim zaten istesem bir telefonuma bakar ama ona da üşeniyorum be! 

Eskiden olsa alırdım çekirdeğimi çıkardım komşularla laklak yapmaya.Yoldan geçenlerin bak şu kız böyle,şu kız amma gezenti,şu çocuğun sevgilisi vardı başka biriyle geçti geçen hafta burdan acaba aldatıyo mu lan diye dedikodu yapardım.Bi de Canan vardı eski komşum.Çocukluk arkadaşımdır kendileri hala görüşürüz ama tabi taşındıkları için eskisi kadar sık olmuyor..Neyse Cananla sokaktan geçenleri kendimize adardık.Nasıl oluyo derseniz,aynen şöyle; Canan bu heriften sonra gelen adam seninki olsun len,tamam ondan sonraki de seninki olsun der ve adam beklerdik.İsmine sokaktan geçen adamı tutma diye birşeyde uydurabilirsiniz.Yapardık ve hep benim şansıma zaten absürt tipler geçerdi Canana da iyi koz olurdu dalga geçmek için.Zaten gülüşü beni öldürür..Konuşurken kırılır ince ses çıkartmaya ama gülerken bütün heybetini akıtırdı vallaha..Birde Adanalı kendisi düşünün artık.Ama severim zırtapozu..Nişanlandı da.Eniştemiz askerde bekliyoruz geldiklerinde düğün yapıcezzz.Ben tabikiiii nikah şahidi.Zaten anca şahit olurum böyle şeylere kendime hiç hayrım yok...Ya ben özlemişim bu kızı yazdıkça daha iyi anladım.Yarın onlara mı gitsem ne?Ameliyattan önce çok aradı bek sallamadım ben görünce yuvamı kendisi inşa edicek ama olsun.Ben sıyrılırım ondan da:D

Yani eskiden birşeylerle uğraşırdım en kötü..Şimdi koca kazık olunca yakıştıramıyo kimse onu yapma buna gitme...İnternetten de ara ara gına geliyor.Bazen delirip kırıcam Hacerimi ama sonra interneti de rüyamda görürüm ondan okşamak zorundayım.

Şuan bu can sıkıntım yani evde oturmanın dışında yolunda olmayan birşey yok aslında.Burnum daha açılamasa da sağlığım yerinde.Maddiyatta uzun zamana göre yerinde.Ha birde Ağustos 19udan beri ısınamadım dediğim kişiyle beraberiz.Isındım biraz:P Çok tuhaf geliyor ama..Yani aslında beklediğimden daha iyi,daha ilgili,daha sıcak..Hatta dozu bile kaçıyor bazen tartıştığımız zamanlar çoook..Dinsizin hakkından imansız gelir misali vallahi hakkımdan feci geliyor.Yahu benim hiç ayarım yok:( Ya hiç ilgisi olmayana denk gelirim ya da ilgi manyağına.Mesajına 5 dakika geç cevap versem yandım.Bu  kadar mesajlaştığımı hiç hatırlamıyorum.Turkcell sağolsun 10.000 mesaj iyiki var yoksa kontör yetişmez..Zaten ancak onunla dışarı çıkıyorum.Onları gezmekten saymıyorum:P Alışıyorum eşşeğe ama içimde öyle pekte bir kıpırtı yok..Bakalım benim köye gidince ne olucak merak ediyorum.Orda benim örtttmenim var:P he öğretmenim dediysem okuldan bir hocam olduğunu zannetmeyin.Edebiyat mezunu ama ilkokul öğretmenliği yapıyor yavrucağım:D Herkes hoca der ona bende ondan diyorum.Bu örtmenlede tuhaf oldu ay durun onuda anlatasım geldi:D Köyüme ilk yerleştiğim zamanda okulda falan tanıştıklarım hep küçüktü.Yani zaten o an birisinden bi acım vardı.Ulan bana burdan da ekmek çıkmadı der dururdum:D Sonra gittiğimiz cafede biri gözüme çarpmaya başladı.Uzun zamandır birisinden böyle bir elektrik almamıştım ve beğenide oluşmamıştı..Boylu poslu çocuk.Kumral.Bakışlarını yediğim örtmenim gördükçe kalbim güm güm çarpmaya başladı..Zaten köyümüz küçük biryer  eh karşılaşılan yerler fazla.Buna karşı ben iyice güzel duygular besledim:P Ve dedim..Ben bununla napıcam edicem tanışıcam..Yok içiiimmm rahat etmez..Neyse gel zaman git zaman,Allah'ın bana bahşettiği bu güzel olay faceden bizim cafenin grubundan İsmail ile tanıştım.Orda muhabbeti arttırınca bana gel sana bi browni ve sıcak çikolata ısmarlayayım dedi.Bende kaçarmı koşa koşa gittim tabi cafeye.İsmail ile olan kardeşliğimiz,dostluğumuzda öyle başladı zaten.Cafedeyiz yiyoruz içiyoruz falan..Hadi okey oynayalım dedik.Ben ama nasıl açıyorum eli nasıl taşlıyorum İsmail'i anlatamam.Sonra İsmail dediki ya kızlar benim bir arkadaşım gelicek sakıncası yoksa tabi.Ne sakıncası olur gelsin tabi dedik.Aradan 10 dakika geçti cafeden içeri benimki geldi.uuuuuhhhh oldum kırmızı surat hali derken anam bakıyorum git gide bize yaklaşıyo ahanda valla geldi diyorum içimden ama elim ayağım titriyor.Meğerse İsmail'in kankasıymış bu örtmen..Geldi oturdu İsmail ile benim arama.Tanışmalar oldu.Ben ama okeyden soyutladım o an kendimi..Öyle ki yere taş olarak attığım okeyler ve hiç açamamalarla alay konusu oldum iyice.Umrumdamı çokta fifi yani ben örtmenimi bulmuşum:D  Daha sonra her görüşmemizde örtmen oldu olmadıysada çağırttırdım ama çaktırmadan.Kimseye söylemedim ilk başta hoşlandığımı..Sonra içimde kalmadı tabi kızlara anlattım.Sonra da İsmail'e..Örtmenin sevgilisi varmış..Hemde uzun süreli.Napayım..Gönül ferman dinlemiyorki..Bizim İso zaten dayanamamış bi gün söylemiş örtmene..Örtmende şaşırmış benden böyle birşey beklemiyo ki zavallım..Arkadaşız sözde süperiz:P Yani bişey olmadı neticesinde ama yine hep beraberiz.Bizim okula gelir dışarda beraber oluruz.Aynı ortamdayız yani..Hatta mayıs ayında biz bununla tartışmıştık aptalca bi iş yüzünden (anlattım onuda eski konularda..) o halde biz artık eve döneceğimiz zaman vedalaşmaya geldi canımın içisi..(: Sözde konuşmuyoruz ama ya gönderme yapıyoruz birbirimize ya da soru sormalar..Mayıs ayından beri de görmüyorum yani onu.Sadece msnde muhabbet ediyoruz.Hatta baya iyi aramızda şuan.Merak ediyorum.Bu sefer gidişte onu görünce ne hissedicem?Bir yandan şuanki delim..Bir yandan o..Onunla olmayacak ama ben onunla olmaktan çok hoşlanıyorum.Ki bu sene evdeyiz ooo...Bizim ev tam cümbüş olucak zaten.O da bizden çıkmayacak hehehe:P Hoş askere gidicek sanırım kasım yada aralık ayı gibi:( ve dönüşü mayıs:( puuuufffff...Yani örtmene bu kadar yanıkken deliye karşı ne hissederim bilemiyorum.Zaten bu deliylede olcak değil bizim işimiz ama bakalım..

Ya günlüğüm gibi oldu burası..Ama çok rahatladım deşarj oldum bu gazla bi müddet canımın sıkıntısını idare ederim:D