Pazartesi, Ocak 04, 2010
Yine bir final haftasıyla karşı karşıyayız..
Bu hafta iğrenç geçicek yani...Zaten tüpümüz bitti evde ! Tam nohut yemeği yapıcaktım,o gözlerimin yaşarmasına rağmen soğanları doğradım attım düdüklü tencerenin içine kavuruyorum,pembeleşmesini bekliyorum.Ana!Birden ocak söndü.Zaten abidik gubidik bişey çakmakla yakmaya çalışıyoruz,ki benim bi takınım vardır ben öyle asla ocak yakamam,elim tutuşucakmış gibi gelir uzaktan yakmaya çalışırım o gaz yayılır yayılır en sonunda patlamasın diye kapatıp arkadaşı çağırırım yaksın diye...Öyle iğrenç bi takıntım var. Her neyse,ben denedim yine yakamadım,arkadaşı çağırdım gel yak bende sorun var yine dedim.Geldi yakmaya çalıştı yanmadı...Diğerini denedik olmadı..Ama içim parçalandı...Neredeyse bir dönem idare ettin bizi be tüp ne olurdu 5 gün daha dayansaydın! Bari nohutu yapsaydım be zalımmm tüp:(..Kaldı öyle soğancıklar yapamadık...Şimdi ne yiyeceğiz bilmem.Hazıra dayanıcaz sanırım ya da kahvaltılık...Tam da züğürt zamanımıza geldi.Yedik geçen hafta paraları kaldık şimdi dımdızlak.Tüpte olmuş 50 küsurat ay veremem ona o parayı şimdi.Babamdan sürekli para istemeye utanır oldum.Haftada bir baba bu,baba şu,baba ona bu lazım,baba bu lazım diye diye adamı da kuruttum.Hani bide küçük yer.Burda nereye harcanıyo bu para bilmem.Elde tutulur gözle görülür bir şey yok.Bir elektrik geliyor 90 tl..Bi tarafımızda ampul yaktığımız yok ki ampullere karşıyım:P Yani elde avuçta kalan para çok cuzi bir miktar ve bununla en azından 1-2 gün idare etmem lazım.Hoş sigaramı kutuyla aldım zam gelicek diye,sigara problemim yok ama habire bişey çıkıyo işte..Yetiş Hızır yetişşşş diye söyleniyorum artık:P
Allah'ım çenem tuttu yine...2 saat sonra sınavda yusuf yusuf olacak olan ben değilim sanki.Ve sanki diğer sınava kadar uykusuzluktan salak hale düşecek olan da ben değilim..Ama hep böyle benim...Uykusuzluk çeneme vuruyor...En iyisi noktalamak burda.Bana dua edin şu sınavları atlatayım da cumartesi günü Bursa'ma gideyim gezeyim yeğenlerimi seveyim...
Adiyos efenim..
Salı, Eylül 01, 2009
Can sıkıntısı kötü bişey..
uuuuuhhhh!!
Şöyle derinden bir nefes almak istiyorum önce..
İnsan zorla heralde böyle can sıkıntısı yaşar.Yaşıyorum işte..Canım sıkılıyor yani..Msn denen şeyi açmak o kadar zor geliyor ki..Artık insanların bıdı bıdısını da çekmek istemiyorum.Sözde statüm meşgul ha! Karşıdan bakınca nasıl anlaşılıyor ama canım konuşmak istemiyor ya da işim var demek değil mi? Yok anacım anlamıyorlar işte..Ben işim yoksa ve konuşmak istersem zaten dürtüyorum.Ama dürtmüyosam siz ne diye yazıp durur üstüne bide titreşim yollamaya çalışırsınız anlamam.Zaten meşgul durumunda titreşim yazıdan ibaret ama görüntüsü beni deli ediyor..Açmıyorum bu yüzden işte msn falan..Canım isteyene ulaşıyorum ben ki kafam rahat anasını satayım azcık yalnız kalmak istiyorum.Aslında yalnız kalmak internet alemi üzerinde..Yani dışarda gezmeye sürtmeye acayip hasretim.Şu ara bide isteksizim zaten istesem bir telefonuma bakar ama ona da üşeniyorum be!
Eskiden olsa alırdım çekirdeğimi çıkardım komşularla laklak yapmaya.Yoldan geçenlerin bak şu kız böyle,şu kız amma gezenti,şu çocuğun sevgilisi vardı başka biriyle geçti geçen hafta burdan acaba aldatıyo mu lan diye dedikodu yapardım.Bi de Canan vardı eski komşum.Çocukluk arkadaşımdır kendileri hala görüşürüz ama tabi taşındıkları için eskisi kadar sık olmuyor..Neyse Cananla sokaktan geçenleri kendimize adardık.Nasıl oluyo derseniz,aynen şöyle; Canan bu heriften sonra gelen adam seninki olsun len,tamam ondan sonraki de seninki olsun der ve adam beklerdik.İsmine sokaktan geçen adamı tutma diye birşeyde uydurabilirsiniz.Yapardık ve hep benim şansıma zaten absürt tipler geçerdi Canana da iyi koz olurdu dalga geçmek için.Zaten gülüşü beni öldürür..Konuşurken kırılır ince ses çıkartmaya ama gülerken bütün heybetini akıtırdı vallaha..Birde Adanalı kendisi düşünün artık.Ama severim zırtapozu..Nişanlandı da.Eniştemiz askerde bekliyoruz geldiklerinde düğün yapıcezzz.Ben tabikiiii nikah şahidi.Zaten anca şahit olurum böyle şeylere kendime hiç hayrım yok...Ya ben özlemişim bu kızı yazdıkça daha iyi anladım.Yarın onlara mı gitsem ne?Ameliyattan önce çok aradı bek sallamadım ben görünce yuvamı kendisi inşa edicek ama olsun.Ben sıyrılırım ondan da:D
Yani eskiden birşeylerle uğraşırdım en kötü..Şimdi koca kazık olunca yakıştıramıyo kimse onu yapma buna gitme...İnternetten de ara ara gına geliyor.Bazen delirip kırıcam Hacerimi ama sonra interneti de rüyamda görürüm ondan okşamak zorundayım.
Şuan bu can sıkıntım yani evde oturmanın dışında yolunda olmayan birşey yok aslında.Burnum daha açılamasa da sağlığım yerinde.Maddiyatta uzun zamana göre yerinde.Ha birde Ağustos 19udan beri ısınamadım dediğim kişiyle beraberiz.Isındım biraz:P Çok tuhaf geliyor ama..Yani aslında beklediğimden daha iyi,daha ilgili,daha sıcak..Hatta dozu bile kaçıyor bazen tartıştığımız zamanlar çoook..Dinsizin hakkından imansız gelir misali vallahi hakkımdan feci geliyor.Yahu benim hiç ayarım yok:( Ya hiç ilgisi olmayana denk gelirim ya da ilgi manyağına.Mesajına 5 dakika geç cevap versem yandım.Bu kadar mesajlaştığımı hiç hatırlamıyorum.Turkcell sağolsun 10.000 mesaj iyiki var yoksa kontör yetişmez..Zaten ancak onunla dışarı çıkıyorum.Onları gezmekten saymıyorum:P Alışıyorum eşşeğe ama içimde öyle pekte bir kıpırtı yok..Bakalım benim köye gidince ne olucak merak ediyorum.Orda benim örtttmenim var:P he öğretmenim dediysem okuldan bir hocam olduğunu zannetmeyin.Edebiyat mezunu ama ilkokul öğretmenliği yapıyor yavrucağım:D Herkes hoca der ona bende ondan diyorum.Bu örtmenlede tuhaf oldu ay durun onuda anlatasım geldi:D Köyüme ilk yerleştiğim zamanda okulda falan tanıştıklarım hep küçüktü.Yani zaten o an birisinden bi acım vardı.Ulan bana burdan da ekmek çıkmadı der dururdum:D Sonra gittiğimiz cafede biri gözüme çarpmaya başladı.Uzun zamandır birisinden böyle bir elektrik almamıştım ve beğenide oluşmamıştı..Boylu poslu çocuk.Kumral.Bakışlarını yediğim örtmenim gördükçe kalbim güm güm çarpmaya başladı..Zaten köyümüz küçük biryer eh karşılaşılan yerler fazla.Buna karşı ben iyice güzel duygular besledim:P Ve dedim..Ben bununla napıcam edicem tanışıcam..Yok içiiimmm rahat etmez..Neyse gel zaman git zaman,Allah'ın bana bahşettiği bu güzel olay faceden bizim cafenin grubundan İsmail ile tanıştım.Orda muhabbeti arttırınca bana gel sana bi browni ve sıcak çikolata ısmarlayayım dedi.Bende kaçarmı koşa koşa gittim tabi cafeye.İsmail ile olan kardeşliğimiz,dostluğumuzda öyle başladı zaten.Cafedeyiz yiyoruz içiyoruz falan..Hadi okey oynayalım dedik.Ben ama nasıl açıyorum eli nasıl taşlıyorum İsmail'i anlatamam.Sonra İsmail dediki ya kızlar benim bir arkadaşım gelicek sakıncası yoksa tabi.Ne sakıncası olur gelsin tabi dedik.Aradan 10 dakika geçti cafeden içeri benimki geldi.uuuuuhhhh oldum kırmızı surat hali derken anam bakıyorum git gide bize yaklaşıyo ahanda valla geldi diyorum içimden ama elim ayağım titriyor.Meğerse İsmail'in kankasıymış bu örtmen..Geldi oturdu İsmail ile benim arama.Tanışmalar oldu.Ben ama okeyden soyutladım o an kendimi..Öyle ki yere taş olarak attığım okeyler ve hiç açamamalarla alay konusu oldum iyice.Umrumdamı çokta fifi yani ben örtmenimi bulmuşum:D Daha sonra her görüşmemizde örtmen oldu olmadıysada çağırttırdım ama çaktırmadan.Kimseye söylemedim ilk başta hoşlandığımı..Sonra içimde kalmadı tabi kızlara anlattım.Sonra da İsmail'e..Örtmenin sevgilisi varmış..Hemde uzun süreli.Napayım..Gönül ferman dinlemiyorki..Bizim İso zaten dayanamamış bi gün söylemiş örtmene..Örtmende şaşırmış benden böyle birşey beklemiyo ki zavallım..Arkadaşız sözde süperiz:P Yani bişey olmadı neticesinde ama yine hep beraberiz.Bizim okula gelir dışarda beraber oluruz.Aynı ortamdayız yani..Hatta mayıs ayında biz bununla tartışmıştık aptalca bi iş yüzünden (anlattım onuda eski konularda..) o halde biz artık eve döneceğimiz zaman vedalaşmaya geldi canımın içisi..(: Sözde konuşmuyoruz ama ya gönderme yapıyoruz birbirimize ya da soru sormalar..Mayıs ayından beri de görmüyorum yani onu.Sadece msnde muhabbet ediyoruz.Hatta baya iyi aramızda şuan.Merak ediyorum.Bu sefer gidişte onu görünce ne hissedicem?Bir yandan şuanki delim..Bir yandan o..Onunla olmayacak ama ben onunla olmaktan çok hoşlanıyorum.Ki bu sene evdeyiz ooo...Bizim ev tam cümbüş olucak zaten.O da bizden çıkmayacak hehehe:P Hoş askere gidicek sanırım kasım yada aralık ayı gibi:( ve dönüşü mayıs:( puuuufffff...Yani örtmene bu kadar yanıkken deliye karşı ne hissederim bilemiyorum.Zaten bu deliylede olcak değil bizim işimiz ama bakalım..
Ya günlüğüm gibi oldu burası..Ama çok rahatladım deşarj oldum bu gazla bi müddet canımın sıkıntısını idare ederim:D