Hayal Postası

Yalnız Bir Opera

2011-12-23T05:24:00.000+02:00

Ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda

yorgun, kirli ve umutsuz geçmişim

oysa bilmediğin bir şey vardı sevgilim

Ben sende bütün aşklarımı temize çektim

İmrendiğin, öfkelendiğin
kızdığın ya da kıskandığın diyelim
yani yaşamışlık sandığın
geçmişim
dile dökülmeyenin tenhalığında
kaçırılan bakışlarda
gündeliğin başıboş ayrıntılarında
zaman zaman geri tepip duruyordu.
Ve elbet üzerinde durulmuyordu.

Sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun, biraz daha

fazla sevdiğim, biraz daha önem verdiğim.

Başlangıçta doğruydu belki. Sıradan bir serüven, rastgele bir ilişki
gibi başlayıp, gün günden hayatıma yayılan, büyüyüp kök salan ,
benliğimi kavrayıp, varlığımı ele geçiren bir aşka bedellendin.
Ve hala bilmiyordun sevgilim
Ben sende bütün aşklarımı temize çektim
Anladığındaysa yapacak tek şey kalmıştı sana
Bütün kazananlar gibi
Terk ettin

Yaz başıydı gittiğinde. Ardından, senin için üç lirik parça

yazmaya karar vermiştim. Kimsesiz bir yazdı. Yoktun. Kimsesizdim.

Çıkılmış bir yolun ilk durağında bir mevsim bekledim durdum.

Çünkü ben aşkın bütün çağlarından geliyordum.

Sanırım lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu
yüzündeki kuşkun kedere, gür kirpiklerinin altından
kısık lambalar gibi ışıyan gözlerine
çerçevesine sığmayan
munis, sokulgan, hüzünlü resimlerine
lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu

Yaz başıydı gittiğinde. Sersemletici bir rüzgar gibi geçmişti mayıs.
Seni bir şiire düşündükçe kanat gibi, tüy gibi, dokunmak gibi
uçucu ve yumuşak şeyler geliyordu aklıma.
Önceki şiirlerimde hiç kullanmadığım bu sözcük usulca düşüyordu bir kağıt aklığına, belki de
ilk kez giriyordu yazdıklarıma, hayatıma.

Yaz başıydı gittiğinde. Bir aşkın ilk günleriydi daha. Aşk mıydı,
değil miydi? Bunu o günler kim bilebilirdi? "Eylül'de aynı yerde ve
aynı insan olmamı isteyen" notunu buldum kapımda. Altına saat: 16.00
diye yazmıştın, ve saat 16.04'tü onu bulduğumda.

Daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını

Takvim tutmazlığını

Aramızda bir düşman gibi duran

Zaman'ı

Daha o gün anlamalıydım

Benim sana erken

Senin bana geç kaldığını

Gittin. Koca bir yaz girdi aramıza. Yaz ve getirdikleri.
Döndüğünde eksik, noksan bir şeyler başlamıştı. Sanki yaz, birbirimizi görmediğimiz o üç ay, alıp götürmüştü bir şeyleri hayatımızdan, olmamıştı, eksik
kalmıştı.
Kırılmış bir şeyi onarır gibi başladık yarım kalmış
arkadaşlığımıza. Adımlarımız tutuk, yüreğimiz çekingen, körler gibi tutunuyor, dilsizler gibi bakışıyorduk.
Sanki ufacık birşey olsa birbirimizden kaçacaktık.

Fotoromansız, trüksüz, hilesiz, klişesiz bir beraberlikti bizimki.
Zamanla gözlerimiz açıldı, dilimiz çözüldü güvenle ilerledik birbirimize.

Gittin.şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza. Biliyorum ne sen dönebilirsin artık, ne de ben kapıyı açabilirim sana.

Şimdi biz neyiz biliyor musun?

Akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz.

Birbirine uzanamayan

Boşlukta iki yalnız yıldız gibi

Acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz

Bir zaman sonra batık bir aşktan geriye kalan iki enkaz olacağız yalnızca

Kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız

Ne kalacak bizden?

bir mektup, bir kart, birkaç satır ve benim su kırık dökük şiirim

Sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasında

Ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden

Bizden diyorum, ikimizden

Ne kalacak?

Şimdi biz neyiz biliyor musun?

Yıkıntılar arasında yakınlarını arayan öksüz savaş çocukları

gibiyiz. Umut ve korkunun hiçbir anlam taşımadığı bir dünyada bir

şey bulduğunda neyi, ne yapacağını bilemeyen çocuklar gibi.

Artık hiçbir duygusunu anlamayan çocuklar gibi

Ve elbet biz de bu aşkla büyüyecek

Her şeyi bir başka aşka erteleyeceğiz

Kış başlıyor sevgilim
hoşnutsuzluğumun kışı başlıyor
bir yaz daha geçti hiçbir şey anlamadan
oysa yapacak ne çok şey vardı
ve ne kadar az zaman
kış başlıyor sevgilim
iyi bak kendine
gözlerindeki usul şefkati
teslim etme kimseye, hiçbir şeye
upuzun bir kış başlıyor sevgilim
ayrılığımızın kışı başlıyor
Giriyoruz kara ve soğuk bir mevsime.

Kitaplara sarılmak, dostlarla konuşmak, yazıya oturup sonu
gelmeyen cümleler kurmak, camdan dışarı bakıp puslu şarkılar mırıldanmak...

Böyle zamanlarda her şey birbirinin yerini alır
çünkü her şey bir o kadar anlamsızdır
içinizdeki ıssızlığı doldurmaz hiçbir oyun
para etmez kendinizi avutmak için bulduğunuz numaralar
Bir aşkı yaşatan ayrıntıları nereye saklayacağınızı bilemezsiniz
çıplak bir yara gibi sızlar paylaştığınız anlar, eşyalar
gözünüzün önünde durur birlikte yarattığınız alışkanlıklar
korkarsınız sözcüklerden, sessizlikten de; bakamazsınız aynalara,
çağrışımlarla ödeşemezsiniz
dışarıda hayat düşmandır size
içeride odalara sığamazken siz, kendiniz
Bir ayrılığın ilk günleridir daha
Her şey asılı kalmıştır bitkisel bir yalnızlıkla

Gün boyu hiçbir şey yapmadan oturup
kulak verdiğiniz saatin tiktakları
kaplar tekin olmayan göğünüzü
geçici bir dinginlik, düzmece bir erinç
suyu boşalmış bir havuz, fişten çekilmiş bir alet kadar tehlikesiz
bakınıp dururken duvarlara
boş bir çuval gibi, çalmayan bir org gibi, plastik bir çiçek, unutulmuş bir oyuncak, eski bir çerçeve gibi, hani, unutsam eşyanın gürültüsünü, nesnelerin dünyasında kendime bir yer bulsam, dediğimiz zamanlar gibi
kendimizin içinden yeni bir kendimiz çıkarmaya zorlandığımız anlar
gibi
yeni bir iklime, yeni bir kente, bir tutukluluk haline, bir trafik
kazasına, başımıza gelmiş bir felakete, işkenceye çekilmeye, ameliyata
alınmaya
kendimizi hazırlar gibi
yani dayanmak ve katlanmak için silkelerken bütün benliğimizi
ama öyle sessiz baktığımız duvarlar gibi olmaya çalışırken,
ve kazanmış görünürken derinliğimizi
Ne zaman ki, yeniden canlanır bağışlamasız belleğimizde
bir anın, yalnızca bir anın bütün bir hayatı kapladığı anlar
o tiktaklar kadar önemsiz kalır şimdi
hayatımıza verdiğimiz bütün anlamlar

Denemeseniz de, bilirsiniz
hiç yakın olmamışsınızdır intihara bu kadar

Bana Zamandan söz ediyorlar

Gelip size Zamandan söz ederler

Yaraları nasıl sardığından, ya da her şeye nasıl iyi geldiğinden. Zamanla ilgili bütün atasözleri gündeme gelir yeniden. Hepsini bilirsiniz zaten, bir ise yaramadığını bildiğiniz gibi. Dahası onlar da bilirler. Ama yine de güç verir bazı sözler, sözcükler,

öyle düşünürler.

Bittiğine kendini inandırmak, ayrılığın gerçeğine katlanmak, sırtınızdaki hançeri çıkartmak, yüreğinizin unuttuğunuz yerleriyle yeniden

karşılaşmak kolay değildir elbet. Kolay değildir bunlarla baş etmek,

uğruna içinizi öldürmek. Zaman alır.

Zaman

Alır sizden bunların yükünü

O boşluk dolar elbet, yaralar kabuk bağlar, sızılar diner, acılar

dibe çöker. Hayatta sevinilecek şeyler yeniden fark edilir. Bir

yerlerden

bulunup yeni mutluluklar edinilir.

O boşluk doldu sanırsınız

Oysa o boşluğu dolduran eksilmenizdir

Gün gelir bir gün
başka bir mevsim, başka bir takvim, başka bir ilişkide
o eski ağrı
ansızın geri teper.
Dilerim geri teper. Yoksa gerçekten
Bitmişsinizdir.

Zamanla yerleşir yaşadıkların, yeniden konumlanır, çoğalır, anlamları
önemi kavranır. Bir zamanlar anlamadan yaşadığın şey, çok sonra değerini
kazanır. Yokluğu derin ve sürekli bir sızı halini alır.

Oysa yapacak hiçbir şey kalmamıştır artık
Mutluluk geçip gitmiştir yanınızdan
Herşeye iyi gelen Zaman sizi kanatır

Ölmüş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla

günlerin dökümünü yap

benim senden, senin benden habersiz alıp verdiklerini

kim bilebilir ikimizden başka?

Sözcüklerin ve sessizliklerin yeri iyi ayarlanmış
bir ilişkiyi, duyguların birliğini, bir aşkı beraberlik haline getiren
kendiliğindenliği
yani günlerimiz aydınlıkken kaçırdığımız her şeyi
bir düşün
emek ve aşkla güzelleştirilmiş bir dünya
şimdi ağır ağır batıyor ve yokluğa karışıyor orada
ölmüş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla
Bunlar da bir ise yaramadıysa
Demek yangında kurtarılacak hiçbir şey kalmamış aramızda

Bu şiire başladığımda nerde,
şimdi nerdeyim?
solgun yollardan geçtim. Bakışımlı mevsimlerden
ikindi yağmurlarını bekleyen
yaz sonu hüzünlerinden
gün günden puslu pencerelere benzeyen gözlerim
geçti her çağın bitki örtüsünden
oysa şimdi içimin yıkanmış taşlığından
bakarken dünyaya
yangınlarda bayındır kentler gibiyim:
çiçek adlarını ezberlemekten geldim
eski şarkıları, sarhoşların ve suçluların
unuttuklarını hatırlamaktan
uzak uzak yolları tarif etmekten
haydutluktan ve melankoliden
giderken ya da dönerken atlanan eşiklerden
Duyarlığın gece mekteplerinden geldim
Bütünlemeli çocuklarla geçti
gençliğimin rüzgara verdiğim yılları
dokunmaların ve içdökmelerin vaktinden geldim.

Bu şiire başladığımda nerde,
şimdi nerdeyim?
yaram vardı. bir de sözcükler
sonra vaat edilmiş topraklar gibi
sayfalar ve günler
ışık istiyordu yalnızlığım
Kötülükler imparatorluğunda bir tek şiir yazmayı biliyordum
İlerledikçe... Kaybolup gittin bu şiirin derinliklerinde
Aşk ve Acı usul usul eriyen bir kandil gibi söndü
daha şiir bitmeden. Karardı dizeler.
Aşk... Bitti. Soldu şiir.
Büyük bir şaşkınlık kaldı o fırtınalı günlerden

Daha önce de başka şiirlerde konaklamıştım
Ağır sınavlar vermiştim değişen ruh iklimlerinde
Aşk yalnız bir operadır, biliyordum: Operada bir gece
uyudum, hiç uyanmadım.
barbarların seyrettiği trapezlerden geçtim
her adımda boynumdan bir fular düşüyordu
el kadar gökyüzü mendil kadar ufuk
birlikte çıkılan yolların yazgısıdır:
eksiliyorduk
mataramda tuzlu suyla, oteller kentinden geldim
her otelde biraz eksilip, biraz artarak
yani çoğalarak
tahvil ve senetlerini intiharla değiştirenlerin
birahaneler ve bankalar üzerine kurulu hayatlarında
ağır ve acı tanıklıklardan
geçerek geldim. Terli ve kirliydim.
Sonra tımarhanelerde tımar edilen ruhum
maskeler ve çiçekler biriktiriyordu
linç edilerek öldürülenlerin hayat hikayelerini de...
korsan yazıları, kara şiirleri, gizli kitapları
ve açık hayatları seviyordu.
Buraya gelirken
uzun uzak yollar için her menzilde at değiştirdim
atlarla birlikte terledim yolları ve geceleri
ödünç almadım hiç kimseden hiçbir şeyi
çıplak ve sahici yaşayıp çıplak ve sahici ölmek için
panayır yerleri... panayır yerleri...
ölü kelebekler... ölü kelebekler...
sonra dünyanın bütün sinemalarında bütün filmleri seyrettim.
Adım onların adının yanına yazılmasın diye
acı çekecek yerlerimi yok etmeden
acıyla baş etmeyi öğrendim.
Yoksa bu kadar konuşabilir miydim?

ipek yollarında kuzey yıldızı
aşkın kuzey yıldızı
sanırsın durduğun yerde
ya da yol üstündedir
oysa çocukluktan kalma gökyüzünde hileli zar
ölü yanardağlar, ölü yıldızlar
ve toy yaşın bilmediği hesap: ışık hızı

Aşkın bir yolu vardır
Her yaşta başka türlü geçilen
Aşkın bir yolu vardır
Her yaşta biraz gecikilen
gökyüzünde yalnız bir yıldız arar gözler
gözlerim
aşkın kuzey yıldızıdır bu
yazları daha iyi görülen
Ben, öteki, bir diğeri ona doğru ilerler
ilerlerim
zamanla anlarsın bu bir yanılsama
ölü şairlerin imgelerinden kalma
Sen de değilsin. O da değil
Kuzey yıldızı daha uzakta
yeniden yollara düşerler
düşerim
bir şiir yaşatır her şeyi yaşamın anlamı solduğunda
ben yoluma devam ederim. Bitmemiş bir şiirin ortasında
Darmadağınık imgeler, sözcükler ve kafiyeler
yaşamsa yerli yerinde
yerli yerinde her şey

Şimdi her şey doludizgin ve çoğul

şimdi her şey kesintisiz ve sürekli bir devrim gibi

şimdi her şey yeniden

yüreğim, o eski aşk kalesi

yepyeni bir mazi yarattı sözcüklerin gücünden

Dönüp ardıma bakıyorum

Yoksun sen

Ey sanat! Her şeyi hayata dönüştüren

Murathan MUNGAN

Yalnızlığı Anla...

2011-12-05T02:11:00.000+02:00

Kabuğunu koparmadan
ne bir elmayı soyabildim
ne de iyileştirebildim bir yaramı
ama karşıma çıkınca
kızmadım hiç elma kurduna
bendim çünkü bıçağı saplayan
onun yurduna

.....

Çay bardağında
Bırakılan dudak payı
Kadar bile
Uzak kalamam
Gözlerine

Yakın olsun isterim
Ellerime ellerin
Yanındaki beton binaya
Yaslanması gibi
Köhne bir evin

............

Yol kenarındaki
yağmur mazgallarını
kumbara sanıp
harçlığımı atardım
bu yüzden en çok
denizden alacaklıyım.

SUNAY AKIN

Siyah İnci...

2011-10-18T23:57:00.000+03:00

Daha önce paylaşmış mıydım bilemiyorum şimdi.İlk dinlediğimde Kütahya'dan Bursa'ya gidiyordum.Gece saat 4-5 sıralarıydı sanırım.Otobüste film izlemekten sıkıldığım müzikleri karıştırdığım anda fark ettim.Hande Yener'in en sevdiğim şarkılarından biridir armağan şarkısı...Baktım Fettah Can diye biri.Daha önce adını duymuştum ama amatör olarak düşündüğüm için dinlemedim.Zira her geçen gün yeni bir amatör çıkıyor fenalık geldi.Neyse şarkıyı dinledim bayıldım...Daha içten biri söyleyemezdi bunu.Şarkının söz yazarı ayrıca.Kendisi şarkının hakkını çok iyi veriyor...

Daha sonra tüm şarkılarını takip etmeye başladım.Bir çok sanatçıya verdiği şarkıları kendi sesinden dinlemek çok çok daha iyi.Yani sadece armağan şarkısını değil,Murat Boz'dan özledim,İzel'den ışıklı yol şarkılarını da güzel yorumluyor.

Hafta sonları genelde Bursa Cha Cha'da sahne alıyor.Ama İstanbul,İzmir,Ankara ve Eskişehir'de de zaman zaman canlı müzik yapıyor.

Tüm şarkılarını kesinlikle tavsiye ediyorum,dinleyin.

Paylaştığım şarkısı ise Siyah İnci...Dinleyin efenim:)

Kış,kışşş!

2011-10-16T12:39:00.000+03:00

Bu yaz ne çabuk geçti yahu.Size nasıl geldi bilemiyorum ama sanki gösterip kaçtı zalım :) Tabi bunda yaz okulumun katkısı küçümsenemez ama anlamadı ben:/

Hiç sevmiyorum şu soğuk havaları.Bugün boğazlı kazak giydim mecburiyetten ama boğuluyordum.Bir daha tövbe giymem:)

Yine en az mayısa kadar kıçımız donucak malesef.Kat kat giyinmeler,karlar arasında titreyerek sigara içmeler,yağmurlar,çamurlar,kar topu savaşları sezonu açıldı.Kim ne isterse yapsın ama bana bulaşmasın mümkünse.

Bana göre havalar değil bunlar arkadaş.Ben,denizin kenarında güneş yakarken;yanında gazoz içmeyi seven insanım.Akşamları da hafif bi esintiyle balkon ya da mümkünse deniz manzarasına karşı demlenmeyi seviyorum.Eve kapanıp kal dört duvar arasında fenalık geçir!Yokk yeaaa...

Alıp başımı gidesim var güneylere hep yaz hep yaz ohh miss...Gerçi fazla nem de iyi değil ama sahilde olduğun sürece sorun yok,kıştan iyidir yine.

Şöyle güney memleketlerinde desti izdivaç falan yapılıyor mu acep? Gitsem iki göbek atsam birini bulsam kendime.Bi taşla iki kuş vurmuş olurum hem.

Bu yaz bu şarkı süperdi bence.Çok hoşuma gidiyor siz de dinleyin efenim (:

Hayat çok güzel oğlum!

2011-10-16T03:03:00.000+03:00

Şimdi ben geliyorum ya,geldim yani bi şey olduğu yok:D Artık yeni bilgisayarım ve internetim ile huzurlarınızdayım efendim.Bundan sonra daha sık görüşücez.Onu söylimmm dedim o kadar:P

Gitmeden güzel bir karikatürlere sizlere veda eder, öperim :)

Sevemezsin...

2011-09-23T01:50:00.000+03:00

Boguyorsun beni,nefes alamiyorum artik.
Farkinda olmadan kendimi tukettigimi, kendimden kacarken yakaladigimda anladim.Senden kaciyordum oysa...

Icimi acitan bu askin,beni yavas yavas oldurdugunu anladim.

Seni,senden daha cok bagisladim.Seni hep affettim.

Sana,senden daha cok guvendim.

Seni yasadim ben aslinda,sen olmadan...

Artik bu kadar sen olmaya dayanamiyorum...

Artik seni istemiyorum.

Yarasin ya bende,kesip atiyorum seni. Buyuk bi parcami yok ediyorum seninle.Buyuk bi bosluga birakiyorum kendimi. Seni ve senli hicbir seyi animsatmayan yasantilarla dolduruyorum icini.

Sensizlik,sessizlik en iyisi...

Artik istesem de sevemiyorum seni.Oyle bir nefret buyuttun ki,ben bile engel olamiyorum durdurmaya.O kadar kin doluyum ki,ah etmeden gecirmiyorum hic ismini.

Evet ben;seni delicesine,senden bile cok seven ben!Yapiyorum bunu sana...Kotulugunu istiyorum,hayata karsi caresizligini,hep gulmeni ama icinin yanmasini.Cok sev istiyorum birisini.Sevdigin kadar da uzul istiyorum.Ihaneti yasa.Mutsuz ol,olumu dile ama inatla yasa! Her gun ayni aciyi yasa...Surekli artsin icindeki sanci,nefes aldirmasin soludugun hava.Unutmaya calis ama her defasinda hatirla.Tam bitti sandigin anda ismini gor bi tabelada.Onu animsatan sarkilari dinle,hep agla...Bir cok yuz tani,her yerde onu ara.Herkesi ona benzet,ona benzedigi icin insanlara sans ver hayatina dahil et.Ama yapama.Hic bulamayacagini anla.Hayatinda hic dolduramayacagin buyuk bir bosluk yarat.Gunden gune buyut o boslugu.O boslukta bogul...En zor anlarinda onun yaninda olmak icin cabala ve ol,ama hayatta en cok ona ihtiyac duydugun anda yalniz kal...

Hayir...Cok degil bunlar...

Benden daha fazla sey yasamani istemem.

Sen ki,en sevdigim...Benim en buyum ahimdir bu.
Beni yasa...

Son sarkim olsun sana bu...

http://www.youtube.com/watch?v=bVe2-pDRfxI&sns

Sensiz olmaz...

2011-09-07T02:52:00.000+03:00

Bir pencereden disari bakmak,hic bu kadar yaralayici olmamisti daha once...Ne tuhaf;eskiden ayni gokyuzunu paylasmak bile yeterliydi benim icin.Simdi ise senin gectigin yollardan gectigimi bilmek,her gun gectigin yerden belki anlamsiz baktigin bi yere uzun uzun bakarak acaba burda ne yasamistir diyerek, cocuklugunu hayal ederek,ilk askinla bulustugun yeri,uzgun aninda sahilde ictigin o yeri kare kare isliyorum beynime...Hepsinde yasiyorum bende,hepsine saygi ve minnetle dokunuyorum.Sana dokunuyormus gibi mutlu oluyorum.Bu kadar yakin,bu kadar sensizim iste... Senin sehrinde tek basima uyumak,ne kadar zor bilsen!

Yorgunum... Hem hayata hem de sana karsi...Ozluyorum,bitmeyen hasretle...

Keske sesimi duyurmaya cesaretim olsaydi.Gorebilmeye de yuregim...

Her Gün Bayram ( İyi Bayramlar...)

2011-08-30T02:59:00.000+03:00

Nefes almak bayramdır mesela; günün birinde soluksuz kalınca anlar insan...
Görmenin nasıl bir bayram olduğunu karanlık öğretir; sevmeninkini yalnızlık...
Sızlamayan her organ, hele de burun direği bayramdır.
Bayramdır, elden ayaktan düşmemek, zihinden önce bedeni kaybetmemek, kurda kuşa yem olmayıp "Çok şükür bugünü de gördük" diyebilmek...
Sevdiklerinle geçen her gün bayramdır.
Küsken barışmak, ayrıyken kavuşmak, suskunken konuşmak bayramdır.
***
Bir kitabı bitirmek, bir binayı bitirmek, bir okulu bitirmek, kâbuslu bir rüyayı, kodeste ağır cezayı bitirmek bayramdır.
Yoğun bakımda sancılı geceyi ya da kangren olmuş bir ilişkiyi bitirmek de öyle...
Vuslat da bayramdır öte yandan...
Endişe içinde beklediğinden mektup almak, telefonda ansızın sesini duymak, deli gibi burnunda tütenin boynuna sarılmak bayramdır.
En acıktığın anda dumanı tüten bir somunun köşesini bölmek, korktuğunda güvendiğine sarılabilmek, dara düştüğünde dost kapısını çalabilmek bayramdır.
Bir sürpriz paketinden çıkan hediye, tatlı bir şekerlemede üstüne serilen battaniye, saçlarını müşfik bir sevgiyle okşayan anne bayramdır.
"Ona güvenmiştim, yanılmamışım" sözü bayramdır.
Hiç aldatmamış, aldanmamış olmak bayram...
***
Yeni bir sözcük öğrenmek, bir tünelin sonuna gelmek, müzmin bir işin kapısını çarpıp uzun bir yola çıkıvermek bayramdır.
Zorluklara tek başına göğüs gerebilmek, gereğinde haksızlığın üstüne yalın kılıç yürüyebilmek bayramdır.
Yeni eve asılan basma perdeler, alın teriyle kazanılmış ilk rızkın konduğu çerçeveler, yüklü bir borcun son taksiti ödenirken sıkılan eller bayramdır.
Evde yalnızlığı noktalayan insan nefesi, akşam kapıda karşılayan yavuklu busesi, sevdalı bir elin tende gezmesi, nice adağın ardından çınlayan çocuk sesi bayramdır.
Sonrasında gelen ilk diş bayramdır, ilk söz bayram, ilk adım, ilk yazı, ilk karne bayram...
Güne gülümseyerek başlamak bayramdır.
"İyi ki yanımdasın" bayram, "Her şeyi sana borçluyum" bayram, "Hiç pişman değilim" bayram...
***
Evlatların mürüvvetini görebilmek, eve dolu bir torbayla gidebilmek, konu komşuyla yarenlik edebilmek, akşamları eskimeyen bir keyifle çay demleyebilmek bayramdır.
Zamanı donduran eski fotoğraflara nedametsiz bakabilmek, altı çizilmiş eski kitapları aynı inançla okuyabilmek, yol arkadaşlarının yüzüne utanmadan bakabilmek bayramdır.
Alnı açık yaşlanmak bayramdır; ulu bir çınar gibi ayakta ölebilmek bayram...
***
Bunların kadrini bilirseniz, kıymet bilmeyi öğrenirseniz her gününüz bayram olur.
Meraklanmayın, öyledir diye size deli demezler.
Deseler de böyle delilik, bayram artığı günlerdeki nankör akıllılıktan evladır.
Her gününüz bayram olsun!

* Can Dündar

Çok güzel bir Can Dündar yazısı...Bu vesile ile Ramazan Bayramınızı kutlarım. Ayrıca,bugün Türk Milleti için de çok özel bir gün...

Ne mutlu gunsun 30 Agustos...Basta Ataturk olmak uzere,silah arkadaslari ve bu zaferi bizlere bagislayan tum askerlerimizin ruhlari sad olsun... Tum Turk Milletinin Zafer Bayrami kutlu olsun...

-Zafer, “Zafer benimdir” diyebilenindir. Başarı ise, “Başaracağım” diye başlayarak sonunda “Başardım” diyebilenindir.- (Mustafa Kemal ATATÜRK)

Gecenin yarısı...

2011-06-09T19:35:00.042+03:00

Bazen insanın hayatında öyle geceler olur ki ne zaman geçer,ne de o karanlık...
Kimse yoktur,ya da yok denecek kadar yalnız kalınmıştır.
Ağlarsın, duvarlara vuran hüznün teselli eder sadece.
Tüm eşyaları savurursun.Hiç birinin varlığı daha önemli değildir olmayanın acısından...
Ne yapacağını,ne yapman gerektiğini bilemezsin.
Artık geleceğe dair hiç plan yapmak istemezsin.
Birlirsin ki bu zamana kadar neyi planladıysan hepsi bir bir elinden kaydı,hepsi geri dönüp baktığında dalga geçti seninle...
Ondan vazgeçmek zorunda kaldığın gibi,hayallerinden de koparıldığınla kaldın.
İsyan ettin,yeter dedin,bitmeli artık bu dedin.
Ama bitmedi...
Ve bu kahrolası gece...
Ne uzundu değil mi?...

Artık daha az seviyorum seni,
Unutur gibi, ölür gibi daha az...
Yeniden ödetiyorum kendime,
Onca aşkın öğretemediğini...
Kolay değildi;
Yalnızca sevgilimi değil, evladımı da kaybettim ben
Kaç acı birden imtihan etti beni
Bir tek gece vardır insanın hayatında
Ömür boyu sürer nöbeti
Bu da öyleydi,
İyi ol, sağ ol, uzak ol
Ama bir daha görme beni.

Murathan Mungan - Gece Nöbeti

Bir de Fettah Can'ın bu güzel şarkısını dinleyin...

Seni Uzaktan Sevmek...

2011-05-20T22:23:00.001+03:00

Her şey olduğu gibi kalsın istiyorum. Ben hep bir sıfır mağlup olayım; sen hep uzak bir hayalden ibaret. Sen olduğun gibi kal. Ulaşılmaz. Dokunulmaz. Koklanılmaz. Ben olduğum gibi. Dünya olduğu gibi.

Ruhunun en çirkef, suretinin en çirkin, zihninin en çiğ hallerini biliyorum; hiçbirini gözlerimle görmemiş olsam da. Ne bir mükafat verdin bana ne bir ceza. Ama cennetini de biliyorum, cehennemini de.

"Seni uzaktan seviyorum...." diye düşündü erkek içinden. "Yaklaşmadan, anlatmadan, anlaşılmadan.... Ben seni beklentisiz seviyorum. Hiçbir şey ummadan, talepte bulunmadan, hayal bile kurmadan. Kendi içimde taşıdığım sessiz sedasız bir sır bu. Ben belki de senden çok bu sırrı seviyorum."
Sırrın senden bile güzel çünkü, senden bile özel. Sırrın bir billur kadeh, kırılmasın diye yüreğimde taşıyorum. Sırrın nazenin bir mum alevi, sırf yanmaya devam etsin diye karanlığı gündüze yeğliyorum. Kimse bilmiyor, bilmesi de gerekmiyor. Hem kim ne anlar? Ateş bu, hep düştüğü yeri yakar. Bense ne bir şeyleri değiştirmek peşindeyim, ne bir yere varmak. Ne sahip olmak derdindeyim, ne kendimi kanıtlamak. Her şey olduğu gibi kalsın istiyorum. Ben hep bir sıfır mağlup olayım; sen hep uzak bir hayalden ibaret. Sen olduğun gibi kal. Ulaşılmaz. Dokunulmaz. Koklanılmaz. Ben olduğum gibi. Dünya olduğu gibi. Merkez Efendi'nin dediği gibi, "her şey zaten dengede ve ahenkte, canım efendim. Her şey zaten merkezinde."
Ben senin ismini tarçın kokulu akide şekeri gibi tutuyorum ağzımda, damağımda, ruhumda. Kaygılarını biliyorum, yalnızlıklarını, kırgınlıklarını ve hırslarını da. Kalbinin ritmini duyuyorum; yanında olmasam, elini tutmasam da. Ruhunun en çirkef, suretinin en çirkin, zihninin en çiğ hallerini biliyorum; hiçbirini gözlerimle görmemiş olsam da. Ne bir mükafat verdin bana ne bir ceza. Ama cennetini de biliyorum, cehennemini de.
Seni olduğun gibi sevdim, tüm günahların ve arızalarınla. Uzaktan sevmenin en güzel yanı bu zaten. Kimseyi değiştirmeye kalkmıyorsun. Her şeyi olduğu gibi kabulleniyorsun. Aynı gökkubbenin altında yaşadığımızı bilmek yetiyor bana. Başımızı kaldırdığımızda gördüğümüz sema aynı, yıldızlar aynı, dolunay aynı. Bunu bilmek yetiyor bana. Umurumda değil ki nerede uyuyorsun, kimin yanında.
Bacağında şarapnel parçasıyla yaşayan bir asker gibiyim. Etimde yabancı bir madde, kemiğimde bir metal parçası gibi duruyor aşkın bende. Başkası duysa korkar, "aman" der. "Nasıl olur? Böyle de yaşanır mı?" Halbuki ben alıştım. Rahatsız etmiyor beni, onu anladım. Şarapnel ve ben, gül gibi geçiniyoruz, yanyana ama karışmadan birbirimize.

*

"Seni uzaktan seviyorum...." diye geçirdi kadın içinden ve başını çevirdi. Bakmadı bile ondan yana. Bakması gerekmedi.
Ne güzel uzaktan sevmenin rahatlığı, hafifliği, beklentisizliği. Herkesin habire birbirinin hayatı hakkında konuştuğu bu dünyada "biz" diye bir şey olmayınca, hakkımızda konuşacak bir şey de bulamıyorlar ya, ne güzel. Özgürlük işte!
Sen özgürsün. Dilediğin zaman gidersin aklının estiği yöne. Tutsaksın bir o kadar. Mecbursun kendi sorumluluklarına, alışkanlıklarına, hayatına. Yapışmışsın kabuğuna. Hayalimdeki sen gerçek senden daha özgür aslında. Görsen, hayalimdeki seni kıskanırsın.
Seni sevdiğimi söylememekteki ısrarım bu yüzden. Her şey böyle daha duru, daha güzel. Söylesem büyü bozulur. Zaman ağırlaşır, zaman hantallaşır. Doğallık kaybolur, konuşmalar yapaylaşır. Söylesem dünya durur, bir daha hiçbir şey aynı olmaz. Sen değişirsin. Bir başka hal gelir üzerine. Bir beklenti, bir istek, bir kıvanç, gizliden gizliye bir kibir siner bakışlarına. "Aşıklar kibirli olur" demiş şair. Sevdiklerini fethedilmiş bir kale gibi görmeye kalkarlar. Bense hayat boyu susmaya razıyım, o kibiri gözlerinde görmektense.
"Böyle adama
Yaklaşmaz hiçbir güzellik
Doğduğu günden beri kalbinde bir delik,
Almak için bütün sızıları içine."
Oğuz Atay tanısa, seni anlatmak için söylerdi bunları. Bütün sızıları içine çeken adamsın çünkü. Bir de beni almanı istemem o delik kalbine.

*

Uzaktan sevmek daha güzeldir bazen. Ne incitir, ne acıtır. Ne yaralar ne kanatır. Gözlerinle görmediğin ama sesini duyduğun, varlığıyla huzur bulduğun bir denizin yakınında yürümek gibidir böyle sevmek..... Uzaktan sevmek en güzelidir bazen.

Elif Şafak

Ne senden geceriz, ne de senin eserlerinden...

2011-05-19T16:56:00.000+03:00

Bir gun degil her gun
bizlesin,hep kalbimizdesin... Bu gun hepimizin
dogum gunu, bu gun ATAM'in dogum gunu.Bu
gunler icin bin kez sukurler olsun sana... Senden
asla ve asla vazgecmeyecegiz;ugrunda ve yolunda
senin izinden gidecegiz,herkese her seye inat! Bu
mutlu gunumuz kutlu olsun... " İsterse hayat
zehrolsun,
İsterse refah kahrolsun,
İsterse kurşun düşsün yanımıza, belimize,
İsterse geçinmek için, bir dilim
Kuru ekmek geçmesin elimize.
Helal gelmez bizim ateşimize;
Dünya düşse peşimize,
Yer sarsılsa yerinden,
Ne senden geçeriz, ne senin eserlerinden ..."

Oylesine ben,hep sen...

2011-04-16T03:48:00.002+03:00

Dusunur dururdum hep. Insan kimi sever en cok? Kimi benimser? Kimi ister?...

Sen cikinca karsima, senden once sevdigim insanlarla kiyasladim seni. Ayni duygulari hissettigim bir kisi daha olmustu. Seninle birlikte onu da neden o kadar cok sevdigimi anlamis oldum. Onu kaybettigimde yasadigim acinin tarifini yeni yeni yapabildim. Bu,ben olmakti... Yani ben, en cok benim gibi olani sevmistim. Ayni seylere kizdigimiz,ayni seylere guldugumuz,ayni tepkileri verdigimiz,ayni seyleri dusundugumuz ve daha bunun gibi bir cok ornek. Dusunup soyleyemedigim ifadelerimin yardimci olan,beni hep tamamlayan... Bu yuzden hep tam oldum onunla oldugum gibi seninle de,yokken hep eksik...

Simdi gittin. Her gun gormeye alistigim kendime eksik kaldim... Bu ev bi kez daha yalniz simdi... Sirf seninle icildiginden hala durur icki siseleri...

Bu sehir ne cekilmez oluyormus megerse ve ne kadar anlamliydi seninle...

Sensiz gecicek gunlerin anlamsizligindan sizlanarak,her gun ozlemim daha da artarak,seni bekliyorum...

Olmayacak olana,gıdılmeyecek o yere...

2011-04-16T03:20:00.001+03:00

Oysa sana ne kadar cok ıhtıyacım varmıs...

O kadar ıhtıyacım varmıs kı; uzun zamandır gıtmek ıstedıgım, hıc gormedıgım,burnumu sızlatan yosun kokusunu doya doya cektıgım, o kucuk ama hayat veren sahıl kasabası gıbısın...

Gıtmek ıstedıgım yer, hasret kaldıgım huzur, ıcımı ısıtan gunessın...

Oysa sana ne kadar cok ıhtıyacım varmıs... Senı her gordugumde daha ıyı anlıyorum. Bır ınsan bu kadar cok sey olabılırmıymıs sasırıyorum... Hem bu kadar anlamlısın, hem de bu kadar sacma. Sebebı yok, anlamı da yok senı boyle ıstememın. Olmamalı. Olmayacaksın cunku...

Demıstım ya, sen benım gıtmek ıstedıgım o guzel sahıl kasabası,o guzel denız, huzursun... Cok ıyı bılıyorum. Ne ben oraya gıdebılecegım, ne de sen benım olacaksın.

Ama dus bu ya,ben o guzel yerdeyım, sen de benım yanımda...

Uzun uzun yıllar önceydi...:)

2011-01-26T15:48:00.000+02:00

En son kasım ayında yazmışım buraya ne kaa utandım ne kaa utandım anlatamamm...Okul ile uğraşmaktan pek fazla internete giremedim.Girdiğim zamanlarda da buraya bakamadım.Şükür 1.dönem bitti.Yaklaşık 2 hafta sonra da 2.dönemi açıcaz:)

Okul şimdilik iyi Kütahya'da düzenim oturdu iyice.Hatta gelmeden önce ev değişikliği yapıp tam istediğim gibi bir eve yerleştim.Hastalıktan kurtulamadım bi türlü ama sağolsun arkadaşlarım her şeyle uğraştılar.

Neyse günlük gibi oldu iyice (:

Son zamanlarda bayıla bayıla dinlediğim bir parçayı sizin dinlemeniz için de ekleyip kaçıcam.

Hoşça kalın,mutlu kalın (:

Tanrım iyi insanlar çıkarsın karşımıza,
Yoksa piyangodan ne çıkarsa bahtımıza...
Hani ya hani ya o kız nerde
Hani ya hani ya kanın yerde
O şimdi kimseye güvenmiyor,
Bıraktı oluruna direnmiyorrrr (:

Dırınnn dırınn dırınnn

2010-11-14T14:52:00.000+02:00

Artık sadece blog yazmayı değil,yazmayı da bıraktığımı fark ettim.Ya kendime çok fazla vakit bulamadığımdan ya da artık duygularımı yazıya dökememekten bilemiyorum:) Bir çok şey yaşadım aslında bu süre içerisinde ama fırsat bulamadım.İnterneti de kapattırmam buna sebep oldu diyebilirim.Okul hayatım o kadar yoğun ki,kalan zamanlarda arkadaşlarla vakit geçirmeye çalışıyorum.Kütahya'ya daha çok alıştım bir süredir de okul dahil her şey gayet yolunda gidiyor.Arada sağlık konusunda problemler yaşasam da iyi.

Sanırım bu ders döneminde de böyle devam edicek.İnternetsiz olmuyo dersem yalan olur,çünkü aramıyorum.Sadece Facebook'a bakıyorum.Burdan takip edebilirsiniz.

Ara ara ajandama yazıyorum,inanın el yazısını özlemişim :) Gün geldiğinde oraya yazdıklarımı buraya aktarabilirim.

Size sevdiğim bir şarkıyla hoşça kalın diyorum şimdilik :)

Ne kadar yakınsam o kadar uzaksın...

2010-08-24T21:03:00.000+03:00

Senin şehrine,sokaklarına
Daha ilk adımımda sızladı içim.
Seninle yüz yüze gelebilecek cesaretim yokken,bu sızı canımı yaktı...

Geçmiyor...Denedim...
Yolun sonuna geldim ama bitiremedim...

Sana kilometrelerce uzak,
Alışmaya çalışırken,
Bir kaç sokak ötede olmak,
Aynı havada üşümek
Bu kadar ağır gelebilir miydi?

Geliyormuş meğer...
İnsan,yakınındaki uzaklıkta daha da kahroluyormuş meğer...

Bu ev bile sen...
Odam sen...

Nasıl özlemiş(im) bilsen...

Basket! :)

2010-07-29T17:12:00.000+03:00

İnternetin sorunu bilgisayarımın çöküşü beni benden etti a dostlar.Tamam bir yere kadar huzuru yaşadım ama artık bitsin şu sorunlar diye dua ediyorum:) Bu sefer az kaldı cidden en geç haftaya,sıklıkla internette ve paylaşımda olucam.

Geçenlerde uzun zamandır görüşemediğim samimi bir arkadaşımla görüştüm.Kız nerden hatırladı ve hatırlattıysa lise ve sonrasındaki hoşlandığım çocuğu yerleştirdi beynime.Aynı semtte oturuyorlardı hatta bana nişanlandığını sonra evlenip eşinin hamile olduğunu söylemişti.Ben vay anasını sayın seyirciler diyerek geçiştirdim.Zaten nedense eski sevgililerim ya da hoşlandığım insanlar benden sonra değerleniyorlar var bi hikmet ama çözemedim:D Neyse bunlar karşılaşmış ve ayak üstü sohbet etmişler biraz.Bırakın evliliği çocuğu nişanlısından ayrılmış.Sanki ayrılıp bana dönecek arkadaşımda aramış beni neden açmadın telefonu yanımdaydı X diye söylendi.Durduk yerde ampul yandı ve internetin nimetlerinden faydalanıp arayayım dedim ama sadece hangi takımda olduğunu öğrenebildim facebook falan yok.Ne kadar ayıp yahu bu devirde facebooku olmayan mı kaldı...Vakit kısıtlı olduğu için bu kadar aramaya bu kadar bilgi çok bile,internetim düzelsin lisedeki arkadaşları devreye sokar hallederim ben,bi uçan bi kaçan kurtulur valla:D Hoş çocuğu bulsam ne dicem zamanında yine ben yaptım,çocuğu sallamadım görmezden geldim,odun dedim bilmem ne dedim şimdi karşısına çıkıp: " Melebaa ben kütük hatırladın mı?!" dicem? bilemiyorum...

(Nerden nereye atlıcam yazımın sonunda görürsünüz.)

Bu X kişisini konuşunca lise zamanlarındaki hallerimiz geldi aklıma.Bursanın bilinen takımındalar,basket maçlarına gidişlerimiz,maç bitiminde maç kritiği yapmamız vs bir sürü şeyler.Basketi başka severim zaten lisedeki tüm çevre basketle ilgiliydi.1.80 boyumla onların arasında kendimi cüce hisseder sinirim bozulurdu.Düşünün en yakın arkadaşım 2.03,o X kişi de 2.00 idi siz düşünün halimi.(Uzun boylu kişilere hayranlığım burdan kalma:P Uzun olsun yapılı olsun canımı yesin.) İşin gırgırı bir yana basket candır,sevilesidir...

Velhasıl X kişi niyetine basketbolun futboldan daha az ilgi görmesinden yakınıyorum ben.Hemen hemen 1 ay kaldı FIBA Dünya Şampiyonası Türkiye'nin başlamasına.İmkanım oldukça gelişmeleri ve bilgileri aktarıcam burdan.Maksat hizmet olsun :)

Az kaldı

2010-07-18T18:15:00.000+03:00

Çok ihmal ettim seni çoook! ama az kaldı.evdeki internette sorun var,şuan koşuşturduğum işler,biriktirdiğim biiisssüürüü şey var.sıcaklardan fenalaşmazsam gelicem bebek...şimdilik mervem kaçar:D

Biliyorum bu yara hiç kapanmayacak!

2010-06-07T23:42:00.000+03:00

Telefonlarıma cevap vermeyeceksin... Cevap versen bile, öyle yorgun öyle
isteksiz çıkacak ki sesin, bir küfür gibi...
Sevmeyeceksin beni... Biliyorum bu şehri bana dar edeceksin...
Çünkü anladın; sevgimden tanıdın beni. O yanık, o hasta bakışımdan... Uçuruma
atlar gibi sevdalanışımdan...
Sevmek deyince, hemen ardından, ölüm, dememden anladın...
Anladın ve kardeşini bir kâbustan uyandırır gibi çırılçıplak gerçeğe
uyandırdın beni; uyandırdın ve kaçtın...
Çünkü sen de benim gibiydin; sen de benim gibi seni sevmeyeni sevdin hep. Sana
acı çektireni... Seni aramayanı, telefonlarına çıkmayanı, çıkınca seninle bir küfür
gibi konuşanı sevdin... Sen de benim gibi seni incitip üzeni sevdin hep.
Bakışından hissettim bunu, kokundan, dokunuşundan...
Beni sevmeyecektin biliyorum ama... Ama öyle susamıştım ki kendim gibi birini
sevmeye... Öylesine muhtaçtım ki gerçekten incitilmeye, gerçekten acı
çekmeye, kendim gibi birini özlemeye öylesine muhtaçtım ki, seni tanır tanımaz
çözüldüm...
Sana da olmuştur... Öylesine susamışsındır ki sevilmeye, kendin gibi birini
bulunca tutamaz kendini, her şeyi, belki de söylenmeyecek her şeyi o an, garip bir
telaşla söylersin...
Hatta söylerken anlarsın, söylememen gereken şeyleri söylediğini
hissedersin, battığını, giderek çıkmaza girdiğini... Ama yine de engelleyemezsin
kendini tutamazsın.
Aleyhinde olabilecek her şeyi söylersin... Üstelik bunu anladıkça daha da
batırmak istersin kendini... Biraz daha zor duruma düşürmek...
Daha da kaybetmek, daha da dibe batmak istersin... Sanki bile isteye kendi
mutluluğunu kendi elinle bozmak istersin... Kendinden gizli bir öç alır gibi.
Sanki hiç mutlu olmak istemiyormuş gibi... Sanki hiç sevilmek istemiyormuş
gibi...
Bir tür gurur muydu bu?
Bir gün nasılsa ve hiç olmadık bir anda alınıp kopartılmadan, kendi
ellerimizle onu yok etmek, bizim gibilerin mutluluğuna tahammül edemeyen bu
hayatta, bu hayatın zorba kurallarına bir tür başkaldırmak mıydı?
Bir şizofren çocuk tanımıştım bir gün. Tam karşımda
oturuyordu. Gencecik, yakışıklı bir çocuktu. Şizofren olduğunu
biliyordu. Biliyordu iyileşemeyeceğini... iki de bir, önce kolunu uzatıp, sonra
avucunu açıyor; Mutluluk avuçlarımdaydı, yakalamıştım ama kaçtı
diyor, kaçtı, derken avuçlarını boşluğa kapatıyordu...
Hiç unutmuyorum, bu hareketi defalarca yapmıştı...
Yine hiç unutmuyorum; burjuvalara özenen bir ailede büyüdüm ben. Görgü kitabı
masanın üstünde dururdu hep.
Annem o kitabı defalarca ezberletirdi bize. Yemeğe nasıl oturulacak. Çorba
nasıl içilir? Kaşık nerede, çatal nerede durmalı... Balık nasıl yenir? Peçete nasıl
katlanır... Sinemada nasıl oturulur...
Ben de eskiden senin gibi saftım. inanırdım bu dünyada bile şölenler
olacağına... Bu dünyada anne, baba, kardeşler, bir sofrada lekesiz bir mutluluk
yaşayabilirler diye inanırdım... O kasvetli görgü kuralları kitabına rağmen
inanırdım...
Önce dilediğim gibi başlardı her şey. Herkes bir arada, sonsuz mutlu gibi... Sonra
birden hiç beklenmedik bir şey olur, biri ağlayarak odaya kaçardı... içerden, arka
odadan, ağlamaklı, sonsuz küskün sesler gelirdi; bıktım artık, bıktım, usandım
hepinizden, gideceğim buralardan, yetti artık! ...
Ben de senin gibi saftım o zamanlar... Gidilecek neresi vardı ki derdim... işte
hep birlikteyiz... Âlemi var mı bu mutluluğu bozmanın? ...
Sonraları çok sonraları anladım. Meğer biz, bizim aile, herkes, tesadüfen bir
araya gelmişiz tesadüften de öte... Biz... Bizim aile, herkes, aslında hiç
istemeden, nedeni bilinmeyen bir zorunluluk sonucu bir araya gelmişiz...
Aslında biz bir araya gelmemek için yaratılmışız.
Hayatın en büyük yanlışıymış bizim bir arada olmamız! ...
Evet, çok geç anladım...
Bıraktım lekesiz mutlulukları; ben kavgasız, üzüntüsüz bir pazar sofrası
özlerken, aslında herkes... Annem, babam, kardeşim o evden uzaklara, hiç dönmemek
üzere çok uzaklara gitmek istiyormuş...
Dünyanın en mutsuz otogarı... Dünyanın en imkânsız istasyonuydu bizim
evimiz... Yıllarca uzaklara, çok uzaklara gitmek isteyip, bir türlü gidemeyenlerin
sonsuz bekleme durağıydı bizim evimiz... işte bu yüzden sevmek benim için bir tutsaklıktı, tuzaktı böylesi sevip
bağlanmak. Uzaklara çok uzaklara gitmek isteyenleri engellemekti.
Sevgi yüzünden bizim ailedeki hiç kimse istediği yere
gidemiyordu... Birbirimize duyduğumuz sevgi, aynı zamanda bizi birbirimize düşman
ediyordu...
Hem biz, bizim aile... Güneşli bir günde ansızın başlayan sağanak yağmurlar
gibiydik...
Bu yüzden hep hırçın, hüzünlü, kırgındık...
Bu yüzdendi, her şeyi, çok iyi gidiyor sanırken, içimizde yükselmesine bir türlü
engel olamadığımız o felaket duygusu...
Anlamıştım senin ailen de böyleydi...
Üstelik öyle severlerdi ki sizi, bir gün hiç olmadık bir anda, aslında
istenmeyen çocuklar olduğunuzu söylerlerdi size! ...
Sana ya da kardeşine... Tesadüfen dünyaya geldiğinizi... Beklenmedik bir misafir
olduğunuzu! ... Aksi gibi, istikbaliniz için hiçbir şeyi esirgemediklerini
söyledikten sonra söylerlerdi böyle sıradan şeyleri! ...
Sizin için... Senin için hiçbir fedakârlıktan kaçınmadıklarını söyledikten
sonra... Senin de ailen benimki gibiydi... Güneşli bir günde ansızın başlayan sağanak
yağmurlar gibiydi... Bu yüzden sen de benim gibi böyle hırçın, hüzünlü, kırgınsın
her şeye...
Yıllar önce tanıdığım o şizofren çocuk gibi; tam mutluluğu yakalamışken
kaybetmiş gibisin hep...
Ben beni istediğim gibi sevmemiş olan annemin hayaletini arıyorum imkânsız
kadınlarda...
Sen, seni istediğin gibi sevmemiş olan babanın hayaletini arıyorsun imkânsız
erkeklerde...
Biliyorum ne ben o kadını bulacağım ne de sen o erkeği bulacaksın...
Ve ne acı ki, hep bizi sevmemiş olanları seveceğiz ikimizde... Ne acı ki, hep bizi
incitip üzenlere bağlanacağız... Telefonlarımıza çıkmayanlara... Çıksa bile küfür
gibi konuşanlara sevdalanacağız...
Bizden bir çift güzel laf esirgeyenleri özleyeceğiz...
Ölesiye, amansız seveceğiz onları...
Biliyorum, bu yüzden odan böyle... Güncelerin ortalık yerde... Kitapların
orada, burada... Anıların saçılmış ortalık yere... Her şeyin darmadağın...
Biliyorum bu yüzden düzenden, adı düzen olan her şeyden nefret ediyorsun... Sen
de benim gibi; toparlayıp da ne yapacağım, düzenli olunca ne olacak; sonunda bir
gün biri gelip her şeyi, biriktirdiğim, düzenlediğim, üzerine özenle titrediğim
her şeyi daha önce hep olduğu gibi hiç beklemediğim bir anda savurup, bozup
gitmeyecek mi, diye düşünüyorsun...
Biliyorum, sen benim için hiç bir zaman ulaşamayacağım annemin
hayaletisin... Ailemdeki insanlar gibisin çok duygusal çok güçlü, çok yaralı...
Onlar da senin gibi seninkiler gibiydi... Aklı başında, mazbut insan rolünü
oynamaktan ve ertelenmiş düşleri yüzünden yorgun düşmüş, yarı çılgınlardı... Hepsi
yanlış evde ve yanlış bir yerde yaşadıklarını söylerlerdi... Düşleri çok
garipti... En kısa yolculuk bile onları yorduğu halde; okyanusları aşmayı ve başka
kıtalara gitmeyi düşlerlerdi...
Yine aradım seni, yoksun... Bulsam, benimle küfür gibi konuşacaksın...
Bir kere çözüldüm sana... Bir kere sana senin gibi olduğumu hissettirdim...
Oysa baştan beri biliyordum; sen. Seni sevmeyenleri seversin. Tıpkı benim
gibi...
Ama öyle özledim ki benim gibi birini sevmeyi... Öyle özledim ki kendim gibi
biri tarafından incitilmeyi, üzülmeyi...
Yine aradım seni yoksun... Beni de birileri arıyor... Beni de kendi gibi birini
sevmeyi özleyenler arıyor... Kendi gibi biri tarafından incitilmeyi, üzülmeyi
özleyen birileri arıyor.
Hiç cevap vermiyorum... BEN SENi iSTiYORUM, SENi ARIYORUM...
Kayıtsızlığınla beni yok ediyorsun, geride sen kalıyorsun. Ama seni de biri
yok ediyor...
Aslında bu oyunda herkes birbirini yok ediyor...
Ben birilerini, o birileri başkalarını. Sen beni... Seni bir başkası...
Hem çok iyi biliyorum; beni sevsen bile hiç kapanmayacak bu yaram... Seni biri
sevse de hiç kapanmayacak bu yaran...
Hiç kapanmayacak! ... Avuçların hep boşluğa kapanacak. Tıpkı o şizofren genç
gibi.

Yıllar sonra...

2010-06-02T05:28:00.000+03:00

-Görmeden inanmazsın,aslında bilirsin ama konduramazsın...Tahmin ediyordum bende ama tahmin etmek ile kabullenmek ve bunu görmek o kadar farklıymışki...-

Üç yıl oldu sanırım hayatımdan çıkışın.Ama tam 11 yıl önce girmiştin hayatıma.Sanki az önce tanışmışım seninle,ilk kez görmüşüm gibi net hatırlıyorum.Çocuktum.Seninle büyüdüm ben,beraber büyüdük...Senden öğrendim her şeyi.Sevmeyi,ihaneti,kahroluşu,nefreti,intikamı,affetmeyi...İlk aşkımdın belki de son bilemiyorum sevmedim ki başka kimseyi öyle...İlk öpüştüğüm,ilk içimi titreten,ilk canımı acıtan...

7 yılım gözümün önünden geçiyor şimdi.Adını sayıklayarak geçirdiğim günler,seni beklediğim geceler...

Kızgınlığımı görünce unuttuğum,bir tek gözlerine dayanamadığım,acaba görür müyüm diye sokağa çıktığım,geçer mi diye pencereden bakışım...

Saçma evet!Çok saçma...Ben istemiştim bunu.Seni çok sevdiğim halde bir daha güvenemeyeceğimi bile bile,sen yanımda olsan yapamazdım diye askerdeyken senden ayrılışım.Sonra dayanamayıp yine benim dönüşüm ve yine aptallığımdan senden kaçışım!Benim suçum,senin değil!Şimdi ağlamak yersiz.Boş!

Hep derdim arkadaşlarıma, bir tek evlendiğini görmeyeyim.Bir tek artık başkasına ait olduğunu görmesim gözüm,sokaklarımdan geçmesin bu şekilde!

Görmemişim...Duymamışım bu zamana kadar...1 sene olmuş evleneli.

Bunu yazmak bile nasıl zor geliyor elime,nasıl zor geliyor söylemek dilime...

Senden başkasını eş görmemiştim ruhuma,bedenime.Bir tek o olmalı demiştim.Kurduğum hayaller geliyor şimdi aklıma.Şimdi hayallerim başkasına gerçek...

Keşke böyle olmasaydı diyemem ama keşke giden sen olsaydın benden.Şimdi daha az acırdı canım...

Güzel gözlerin hep mutlu baksın... Mutlu kal..

-Şimdi öyle zor gelicek ki her yeri seninle dolu şehre gitmek...

Birikerek gel bana...

2010-05-23T16:46:00.000+03:00

Aklımın karıştığı,tenine karıştığım...

Bilmiyorum şimdi,olması gereken ve yapılması gereken ne ?

Sorularla boğuşurken,uyuyamıyorken bu mevsimde;başkasının ikliminde nasılsın şimdi?

Konuşmalar o kadar yabancı ki...Ait hissedemiyorum kendimi hiçbir yere.Yakınken herkese,uzaktan bakıyorum gülüşlerin içtenliğine.

Kayıtsız kalıyorum hayatın bana aldırmadan akıp gidişine,zaman hep aynı sanki.Sensizliğin ortasında sensizliği beş geçiyorken...

Hiç bu kadar çaresiz hissetmemiştim kendimi.Sevinmeliyim belki ya da kahrolmalıyım.Bilmiyorum...

Bağıra bağıra seviyorken seni,susuyorum.Sessizliğim ile sadece sen konuşabilirsin,çoğalt cümlelerini.Birikerek gel bana. Bekliyorum...

Canım yalnızca sevmek istiyor seni

2010-05-19T14:48:00.000+03:00

Canım yalnızca sevmek istiyor seni.
Öncesinin ve sonrasının arasına alıp değil, alışılmış bir tören gibi değil.
Hiç dokunmadan, belki de gözlerine bakmadan, konuşmadan belki de her zaman yaptığımız gibi değil..

Canım yalnızca sevmek istiyor seni.
Unutup, tekrar hatırladığım çok sevdiğim bir şarkıyı hiç bıkmadan defalarca ara vermeden içten içe mırıldanıp zamandan koparıp alır gibi..

Canım yalnızca sevmek istiyor seni.
Saçlarını yüzünden ayırıp,
gözlerini kirpiklerinden,
ellerini bileklerinden,
ismini bedeninden ayırıp,
ayrı ayrı bir evin odalarını gezer gibi,
keşfeder gibi,
ilk kez ve merakla ve hayranlıkla, bir kırmızının detayında dakikalarca takılıp bakar gibi canım yalnızca sevmek istiyor seni..

Canım yalnızca sevmek istiyor seni,
nereye varacağını bilmediğim bir kaçamak yolculuğa,
sırf aklıma esti diye,
sevdiğim hiçbir eşyayı almadan yanıma çıkar gibi..
Süregelen bir sevgiyle değil,
öğretilmemiş, bilmediğimiz biçimlerde, kuşların kanatlarını açıp, özgürlüğe süzülmesine yarayan içgüdüleriyle,
içimden geldiği gibi canım yalnızca sevmek istiyor seni.
Tarifsiz bir hisle sevmek istiyorum seni.
Tatlı, ekşi ya da tuzlu değil, bilmediğim bir tatla, bir duyguyla.
Öyle, bir meyvenin tadını alır, bir kitabın adını okur gibi değil;
bir yaz günü tenine vuran sıcaklığı gibi güneşin,
serin bir akşamın denizden esen rüzgarıyla içine işlediği yosun kokuları gibi,
anlatamadığın ama bırakmak istemediğin, bitmesini istemedigin bir hisle..

CANIM YALNIZCA SEVMEK İSTİYOR SENİ..
NE UMUT ETMEK, NE DE BEKLEMEK..
BAŞKA HİÇBİR ŞEY..

Hayatımdaki en güzel anneler...

2010-05-09T02:04:00.000+03:00

Hep aynı şeyi yaparım.Canım sıkıldıysa ya da moralim bozulduysa o an ertelemeye çalışırım.Daha sonra bu hiç beklemediğim bir yerde karşıma çıkar ve tökezlerim.Engel olamıyorum bu huyuma...

Anneme gittiğimde her defasında içim acıyor.Her o sokağa girişimde sanki ananem camda olucak ve her defasında uzun zamandır görmüyormuş gibi şaşkınlık ifadesiyle yavaş yavaş o kapıyı açıcak sanıyorum.Perdeyi kapalı gördüğümde yüzüme vuruluyor sanki."Yok işte orda!" diye kendi kendime söyleniyorum...Her üst kata çıktığımda evinin,o çok sevdiği evinin boşluğunu,eşyaların üstünün kapanıp gelişi güzel savrulduğunu görüyorum.Kahroluyorum...

Artık o kadar boş geliyor ki bayramlar...Elini öpmeye hasret kalmak,küçükken oyun gibi gelse de şimdi nasıl eksik hissettiriyor kendini...Alışmışız bir kere bayramda kahvaltıyı onda yapmaya...Bize yaptığı güzel cevizli lokumların tadını unutamam...(Hatta çiğ böreğinin üstüne tanımam.Ispanaklı böreği zaten dillere destandır..) Şimdi sadece mezarını ziyaret edebiliyoruz ananem!Sadece dua edebiliyoruz sana her bayram sabahında!Alıştık dedim ya,sensiz geçen 2 bayramda yine yanındaydık...Belki aynı sofrada değil ama yine yanında...

2004 yılının nisan ayıydı.Bir pazar sabahı gelen telefon bizi kahretti.Kardeşimle ben kalmıştık sadece evde annemler ve ablamlar size gittiler.Dayım sadece anneme " annem kötü hemen gel" demişti ve biz ne olduğunu bilmeden evde bir telefon gelmesini bekledik.Korktum ama ne olucaktı ki? Hiç kimsenin aklına gelmiyor işte sevdiği insanların zarar görebileceği...Telefonda sadece ananemi hastaneye götürdüklerini öğrenebildim.Akşam anca eve gelen annem anlatabildi ne olduğunu.Ananem evde bilincini kaybetmiş ağzından köpükler çıktığını görmüşler.İlk olarak ssk hastanesine götürüldüğünde ne olduğunu anlamamışlar ve sadece "çöpe atın artık ölür" diye iğrenç şekilde ve nasıl da kolay şeyler söylemişler.Tabiki kimse onu orda ölüme terk edemezdi!Daha sonra tıp fakültesine götürüldüğünde söylenmiş yüksek tansiyondan beyin kanaması geçirildiği...Ameliyata alınmış ve yoğun bakımda kalmıştı...Daha sonra gece gündüz hastanede kaldığımı günleri hatırlıyorum...1 hafta sonra çıktı yoğun bakımdan.Eve getirildiğinde görebildim.Ve inanamadım...1 hafta önce tombul,güler yüzlü,pamuk yanaklı olan ananem gitmiş yerine sadece kemikten oluşan bir beden ve başkasının yardımıyla yürüyebilen biri vardı karşımda.Nasıl değişmişti...Başlarda daha iyiydi.Bana ne oldu diye sorulduğunda ayaklarından ameliyat olduğunu söylerdik."Yürüyememenin sebebi bu..."

Çok uzun sürmedi hafızası gittikçe kötü oldu... Artık bundan sonra hatırlayamayacaktı kimseyi...Sadece dayımın ismini unutmadı.Hep o vardı çünkü ve 5 yıl boyunca da sırtında taşıyarak onu dolaştıran dayımın ismi.Zor günlerdi.Hem bizim için hem onun için...Unutamıyorum aynı odada kaldığımızda "Annemi,babamı özledim" diye ağladığı geceleri...O ana ya da yakın zamana dair bir şey hatırlamasa da geçmişini sürekli hatırlıyor ve söylüyordu...Defalarca sara nöbeti geçirdi.Hep hastanelerdeydik...Onun bu haline kimse dayanamıyor ama ona belli etmemek için hep güzel şeyler söyler,güzel şeyler dinletirdik...Hiç bir şey hatırlamayan güzel ananem "İzmir'in kavakları" türküsünü o kadar güzel o kadar içten söylüyordu ki...

Son zamanlara doğru iyice kötüleşmişti...Biliyorduk gerçeği ve kabullenmiştik aslında.Ama yine de kabullenemiyor insan ölümü...Ne kadar hazırlıklı olsanda onunla bir daha olamayacağının ve onu bir daha göremeyeceğinin o ifadesiz hissi insanı mahvediyor...

Hemen hemen bir buçuk sene geçti yokluğun üzerinden...Unutmuyorum onu kaybettiğimiz geceyi...Final haftamdı,gece 12 gibiydi ablam aradı.Hiç o saatte aramazdı anlamıştım bir şey olduğunu.Telefonu korkarak açtım ve bana zar zor ama kötü değilmiş gibi konuşmaya çalışarak "Merve ananem öldü" dedi.Hiç bir şey diyemedim.Ağlamaya başladığımda ablam anladı ama beni teselli etmeye çalışıyordu.Sen nasılsın dedim?Çünkü zorlu bir hamilelik geçiriyordu ve ananemi belki herkesten başka ve fazla seviyordu...Ben eve geldim dedi.Duramamış orda...Geliyorum ben dedim Bursa'ya ama sonra sınavlarımın olduğu aklıma geldi ve ben nasıl gelicem diye ağladım...Gelme dedi,yapabileceğin bir şey yok zaten sınavlarına vermeye çalış kendini dedi...Telefonu kapattığımda ne kadar hazırlıklı olursan ol bu ayrılığın acısı içini kor ediyormuş insanın bunu çok daha iyi anladım.Gidememek,onu son bir kez daha görememek ne kadar acı!Sonra annemi aradım...Ah annem...Konuşamadı telefonda ağlamaktan...Dayımı sordum o nasıl?İyi dedi hiç tepki vermedi,ağlamadı da,yanında şimdi dedi.Ses çıkarmadım...Daha sonra öğrendim,asıl üzüntüyü dayım ananemin selası verilirken vermiş..."Adnan'ın annesi Safiye vafat etmiştir" dendiğinde yığılmış yere,annem hayatım boyunca dayını hiç böyle görmedim,bu kadar ağladığını,bu kadar kahrolduğunu anca ananenin selası verilirken gördüm dedi annem...Sonra toprağa vermişler o pamuk yanaklımı...20 yıl önce kaybettiğimiz dedemin mezarına gömün beni derdi.Son isteğini de yerine getirdiler ve eşinin yanına defnedildi...

Bense hala inanamıyorum ananemin yokluğuna.İnanmak istemiyorum belki de...Göremesem de sanki bi yerlerde ve gelicek diye düşünüyorum.Ama olmayacak!!

Ah ananem....Bugün bir koku,seni nasıl özlediğimi vurdu yüzüme...Senin kokundu...Sonra açtım " İzmir'in kavakları"nı...Sen söylüyormuşsun gibi dinliyorum...Çok özlüyorum seni çok...

Annem...Ne kadar tartışırdık seninle...Aslında çok benzerdik birbirimize.4 kardeşiz ama en çok beni benzetirlerdi.O zamanlar gençlik işte,aptallık!İstemezdim böyle bir benzetme...Şimdi o kadar gurur duyuyorum ki...Umarım senin gibi olurum bende.Senin gibi fedakar olurum.Acılarıma evlatlarım için katlanabilirim.Burda canım acısın orda uyuyamadığını çok iyi biliyorum...Ah annem...Her zaman seninle olamasak da hep yokluğunu yaşıyorum.Gittiğin günden beri o evde sensiz olmak çok acı...Keşke yine gelsen...Yine tartışsak ama hep yanımda olsan...

Güzel ablalarım...Sadece sizin değil,benim de evlatlarım onlar...Benimde canım,kanım,çocuğum olsa belki o kadar seveceğim muhteşem yeğenlerimin anneleri...

Hayatımdaki en güzel kadınlar...Anneler gününüz kutlu olsun...Hep mutlu olun...Hep iyi...Çok seviyorum sizi...

İstanbul sen, Sen İstanbul’sun şimdi

2010-05-08T08:20:00.000+03:00

Nasıl Borçluysan Beni Yaşamaya, Öyle Mecburum Seni Yaşamaya...

Seni yaşamayı kendime borçluyum.
Gözlerinin yeşili ve kahvesi gibi
Karmaşığım bu gün.
Boğazda senden izler
"İstanbul sen,
Sen İstanbul’sun şimdi "

"Sen İstanbul
İstanbul senken
Üstelik boğazda düşlere yelken açmışken,
Bu sevdadan kaçmak imkansız.
Nasıl borçluysan beni yaşamaya,
Öyle mecburum seni yaşamaya…"

Funda Bilgili

Artık şaşırmıyorum.Ne zaman senden laf açılsa arkadaş sohbetlerinde,ne zaman aklıma düşsen seni özlesem,ulaşıyorsun bana.O ana kadar üzülen,canı sıkılan ben değilmişim sanki.Her şey siliniyor aklımdan elim titriyor sana cevap yazarken.Ve hep geç kalıyorum:) Umursamıyorum ki telefonu...Sesi dersten kalma kısık,odanın bir köşesine atılmış duruyor hep.Bu yüzden göremedim mesajını yine...Yine sen de ilk mesajda cevap alamayınca alınganlınlığını göstermişsin.Her zamanki gibi:) Aklım karışıktı oysa bugün.Nedeni çok saçma aslında hep kendi aptallığım...Neyse...Sayılı günler çabuk geçer diyorlar ya? Evet geçiyor...Ama nasıl?...Çok zor! Gerçekten zor...Baktığım her yerde sen varken,artık sadece iç geçirmelerle yürüyorum...Yaklaşık 10 gün kaldı gelmene...Aslında seni görmeyeli 1,5 ay oldu.Ama özlüyorum...Bu kadar sık arayıp sormandan da özlediğini anlıyorum:) Hani burda olsan her gün bi şekilde görüşebildiğimiz için anlayamıyorduk bunu.Atışır,söylenir,küser,barışır giderdik...Tabi hiç göz göze gelmeseydik...Dilin söylemese de gözlerinden kaçıramıyorsun gerçeği...Belki ben de inanırdım sevmediğine;beklemediğin bir anda başkası varken yanımda,karşılaştığımızda gözlerinde gördüğüm o endişe anlamama yetti seni...

Gel hadi...

Gel ki şehrindeki son günlerimi seninle doya doya geçireyim...Bir daha nasıl bir araya geliriz ya da ne oluruz hepsi soru işareti şimdi...

Bekliyorum seni...

Gün doğumu...

2010-05-05T06:25:00.000+03:00

Uzun zamandır yapmıyordum böyle.Gün ışığını görmeden uyuyamayan hale geldim yine...Oyalanıcak çok şey buluyorum.Aslında uykum yok değil,sadece düşünmek istemiyorum...Sızıp kalmalıyım yatakta.Aklımı kurcalayan şeyler olmamalı,bir sağa bir sola dönmemeliyim.

Gün doğarken değişik oluyor kokusu...Bana mı öyle geliyor bilmiyorum.Sonra kuşların sesi...Seviyorum bunları duymayı,hissetmeyi...Şimdi yatağımda üstüme örttüğüm yorganım,kucağımda bilgisayar,açık olan pencereden sızan soğuk ama kendine getiren hava...Sigarayı çoğaltmışım farkında olmadan.Bunu içtiğim sigara sayısından değil,nefesimin kesilmesinden anlıyorum.Ama şuan soluduğum hava öylesine taze geliyor,öyle doluyor ki ciğerlerime yenileniyorum sanki...Düzeliyor soluğum...

Kıbrıs geliyor sonra aklıma...O lanet ettiğim yer.Özlemem ki burayı dediğim günlere sövüyorum şimdi!

Gün ışığını görmeyi,pencereden çıkıp içime çektiğim havayı özlüyorum.Yarım kalmışlığın ya da aptal bir düşüncesizliğin yaşattıkları bu.Bilmiyorum.Ama özlüyorum her şeyi ile...

Bugün,sevdiğim bu havada seni düşünerek uyumak istiyorum.Gözümü kapattığımda yanımda olduğunu hayal ederek...Nedeni yok.Olmasın...Sadece benimle ol.Zerre kadar umrumda değil kim olduğun,telaşın ya da amacın.Bilmek istemiyorum...Olmanı istiyorum sadece...Uyumayı...

Aşk der ki;

2010-04-25T10:45:00.000+03:00

Yorulacaksan, zorlanacaksan, şikayetçi olacaksan, keşkelere sığınacaksan,söze "ama" diye başlayacaksan, girme aşk yoluna; aşk yolunda "u" dönüşü yoktur! Aşk der ki sana: Yolumdaysan başım feda yoluna,ama bil ki seninde başını isterim yoluma. Kahır, kapris gelecekse senden amenna! Ama ayağına diken batarsa yolumda ah edip vahlanma!... Aşk bilek gücü değil “YÜREKTİR”! Yüreğin yetmiyorsa düşme yollara..

Zurnanın Zırt'ı

2010-04-21T17:44:00.000+03:00

Yeni müzik blogum.Burda yoksam ordayım :)

Burdan efendim:)

Albeni,al beni!

2010-04-08T05:13:00.000+03:00

Güzel bilgisayarım Hacer'im yine beni yarı yolda bıraktı...
Şarj aletinden çıkan 9876567896567. problemim fenalık getirdi.Köyümdeki sayılı bilgisayarcı ya da elektirikçide de alet,edavat olmadığı içün yaptıramıyorum.Hafta sonu Bursa'ya gidene kadar emanet bilgisayarlardan bakıp kaçıyorum.Tam zamanında mı desem yersiz mi desem bilemedim.
Şarjına yandığım Hacer'im sen de bana bunları yaparsan eller ne yapmasın bana?...
***

Uykusuz her gece kıvamındaki sınav zamanım dolmak üzere.Nasıl geçti günler anlayamadım.Köyümdeki son vizeler ve bir kaç ayım kaldı...Artık bitsin diyorum ama burda geride bıraktıklarım beni üzmüyor değil..."Belki başka bir zamanda,başka bir yerde;yine..."diye avutuyorum kendimi.Umarım öyle de olur...
Evet aslında en çok ondan uzaklaşmama üzülüyorum.Yalan değil...Beni buraya bağlayan tek sebep o çünkü.Onu görebilmek,onunla olabilmek...

Gitmişti,geldi yine...Hep tesadüfler hep şanslarla bir araya gelmiştik.Yine öyle oldu.Hiç beklemediğim anda tekrar karşıma çıktı,çıkmasaydı konuşuyor olmazdık şuan.Nedir düşüncesi,hayatımdaki yeri nedir bilemiyorum.Ama hoşuma gidiyor onunla olmak...Sebepsiz çıkışları,bitti artık dedikçe "bitmeyecek" der gibi hayatıma hep bir yerden girişi tuhaf...Ama güzel.Şimdi uzakta olsa da,içim rahat.Dargın değiliz...Aklımda olduğu gibi aklındayım biliyorum.

Bekliyorum.Özlüyorum...

Sen gideli sevgilim bahçemde güller açmıyor

Geceler bitmek bilmiyor,

Geceler buz gibi sabah olmuyor

Şimdi ben sensiz nasıl yaşarım söyle

Şimdi ben sensiz neyleyim söyle

Son bir kez görebilsem seni

Tutsam dokunsam ellerine

Yokluğun dayanılmaz oldu

Hasret kaldım gül yüzüne

Şimdi ben sensiz nasıl yaşarım söyle

Şimdi ben sensiz neylerim söyle

Söyle, ben sensiz nasıl yaşarım söyle

Al beni, götür gittiğin yere

İstersen vur yerden yerlere

Ne olur al beni, götür gittiğin yere

Yeter ki, yeter ki terketme

Ne olur al beni, götür gittiğin yere

İstersen vur yerden yerlere

Ne olur al beni götür gittiğin yere

Yeter ki, yeter ki terketme

Bekledim seni gecelerce

Yaralı ceylan misali

Ardından düştüm yollara

Mecnun'a koşan leyla misali

Şimdi ben sensiz nasıl yaşarım söyle

Şimdi ben sensiz neylerim söyle

Söyle, ben sensiz nasıl yaşarım söyle

***

Aslında asıl al beni dememdeki amaç bu değildi:) Konuyu fena dağıtıyorum bunu farkettim.

Asıl bunu söylemek istiyordum:) Bu ara bağımlısı oldum.Sizlerde yiiiyyiinn gari!

Ah...Bu gidiş gelişlerin!

2010-03-28T05:44:00.000+03:00

Hiç beklemediğim anda gelmiştin.
Bin kez öldüğüm yerden bir kez daha doğarak...
İstedim seni.
Hiç bir şeyi umursamadan,
Hatta hiç konuşmadan,
Yanımda olmanı istedim.
Kimdin,nereye gidecektin ya da kime aittin önemli değildi.
Sen vardın,yanımdaydın.
Bakışın yeterliydi seni kendimde bulmama-kendimi sende kaybetmeye.

Çoğaldın.

***

Her gelişinde evime,bir parçan daha eklenirdi.
Sana ait o kadar çok şey biriktiki..

**

Beni üzmeye kıyamayan adam.
Nasıl yaraladın beni?
Nasıl yok yere mahvettin bizi!

Yetmiyor,gidiyorsun!
Hoşça kal diyemeden,bir kere daha sarılamadan.
Yabancılaştırıyorsun bizi.
Bu şehri,evimi,kendini...
Elimden birşey gelmiyor!
Gidişini seyretmeye mecalim yok.
Susuyorum,senli konuşmaların ortasında,
Herkes seni sorarken,seni anlatırken.
Susuyorum.

Ne tarafa baksam seni gördüğüm bu yerde, beni sensizlikle cezalandırıyorsun.

Nasıl geldiysen,öyle gidiyorsun...

Sustum

2010-03-14T04:25:00.001+02:00

Ne kadar küfrüm birikti sana bir bilsen!

***
Senli-sensiz hayata iğreti tutturulmuşum.Süregelen bir hayıflanma bu içimi kemiren...

Lanet olsun...

Ne kadar umrundaki?

Ne kadar benim oldun isteyerek? Ne kadar ben olabildin...

Sorgulamaya başladıkça başa döndüm,başa döndükçe kayboldum...

Elimi kolumu bağlayışına şaşırarak...

Sustum.

Hiçbir hece fayda etmeyecek şimdi kelimelerime.

Hiçbir cümlem anlam kazanmayacak...

/Hiç kimse sana benim gibi parçalanmayacak...

Biri olmadan, öbürü olmazmış. "Balık Masalı"

2010-03-04T08:10:00.000+02:00

Biri olmadan, öbürü olmazmış. Bu böylece yazılsınmış.

Bir Rus köyü'nde iki balık yaşarmış. Biri turuncu ve
İri, öbürü korkak ve İnce. Bütün çiftler de böyledir
biraz düşününce.

İri sormuş birgün. 'Madem bütün bu denizler birbirine
bağlı, niye biz seninle sadece bu kıyıdan ötekine
yüzüp duruyoruz? Kendimizi bir akıntıya bıraksak, yeni
sularda yüzsek, başka balıklar yesek daha mutlu olmaz
mıydık?' Hak verdi İnce. İnceliğinden sırf. Çünkü onun
mutluluğu için, İri ve o kıyı yeterlidir. Gerisi hava
su değişikliğidir ki, insan bundan beslenemez.
Balıklar hiç...

Katıldı yine de, düştü İri'nin peşine. Akıntıya
bıraktı kendini. Bunlar beraberce, İstanbul ve
Çanakkale boğazlarını geçtiler. Geçerken eğlendiler.
Fakat bir balıkçı, akşam yavrularına balık götürmek
için suya ağ atmıştı. Ve bizimkiler farkına varmadan
bu ağa takıldılar. Daha doğrusu İri takıldı. İri ya.
İnce de sıyrılıp çıktı. İnce ya, bırakıp gitmedi. Hem
inceydi hem aşık. Kemirip ağları, kurtardı İri'yi. 'E,
tabi, ben bu ağlara takılacak kadar güçlü kuvvetli
değilim, eriyip gidecek gibiyim' diyerek, onun
gururunu da okşadı. Aşkta, en yanlış şeyler bile
mantıklı gelir insana. Tabi balıklara da... Çünkü aşk,
suyun içinde de aşktır.

Derken, bizimkiler soğuk denizlere kavuştular. Fakat
İnce, alışık değildi bu serin sulara ve hastalandı.
Pulları dökülüyordu hergün ve gün geçtikçe daha da
yavaşladı. Hatta durdu birgün. Atlantiğin ortasında.
Ya döneceklerdi ve İnce kurtulacaktı. Ya da tek bedene
düşeceklerdi. Çünkü herkesin Küba'ya kadar yüzecek
nefesi kalmayabilir. Hele hastaysa. İri, Küba'ya
gitmeyi seçmeden önce, biraz düşündü. O düşündüğü süre
kadardı sevgisi, ki o da çok sayılmazdı. En başta
sıkılan oydu köyün kıyısından. Demek aslında gitmek
istiyordu İnce'sinin yanından. Ama bizimki bu durumu
anlamadı. Ve onunla Küba'ya varmak için son çabalarla
yüzdü. İnsan, sevdiğiyle geçen zamana doyamadığı kadar
aşıktır. Balıklar da...

'İki dakika daha beraber yüzmek, tek başına sağlığına
kavuşmaktan iyidir' bile dedirtir aşk insana.
Dedirttiği gibi İnce'ye. İki dakika kadar yüzdü ve
öldü. Yukarı doğru çıkarken zayıf gövdesi,
kılçıklarına kadar mutluydu ve gülüyordu. Koca bir
balina onu yuttu, bunu da biliyordu. İri, tek kaldı
ama, suyun ucunda Küba vardı. Var gücüyle yüzdü.
İnce'yi unuttu. İnce'yi unuttuğu kötü oldu. Çünkü
onlar birbirlerine 5 saniyede bir, nereye gittiklerini
hatırlatıyorlardı ve şimdi 10 saniye geçmişti ve
katiyen hatırlamıyordu. Ne İnce'yi, ne Küba'yı ne de
adının İri olduğunu. İnsana adını başkaları
hatırlatır, balıklara da...

O yüzden kayboldu derin sularında Atlantiğin. Ve koca
bir balina onu da yuttu. Fakat mucize bu ya, balinanın
midesinde İnce'yi buldu. Meğer onları yutan aynı
balinaymış, İnce ölmemişmiş, tam tersi midenin
sıcaklığında dirilmişmiş. Ama oradan çıkarsa ölecek.
İri de oradan giderse, nereye gittiğini ve adını
unutucak. O yüzden, artık ikisi de buradalar. Ne fark
eder. İnsana sevdiğinin yanı cennettir. Sevmeden
hiçbir şeyin tadı olmadığını, bu hikayeyi bilen bütün
balıklar bilir.

Ya insanlar?

Gidiyorsan

2010-03-02T19:15:00.000+02:00

Doğrularımı götürmeye yetecek kadar yanlış yapmadım bu hayatta,

Çok sıkıştığım yerde boş bıraktım hep soruları.

Şimdi bıraktığım boşlukların birindeyim belki.

Kimsenin doğrusunu götürmedim,ben kimsenin yanlışı olmadım...

Şayet ayrılığı seçiyorsan giderken her şeyi de yanında götüreceksin.

Geriye hiç bir şey kalmayacak ardında hiç bir şey bırakmayacaksın.

Ne söylenmemiş sözler kalacak ne de yaşadığın güzel anlar.

Büyük olmalı ayrılıklar; uçsuz bucaksız dursuz duraksız.

Ne aklında tuşlara uzandığında hatırlayacağın telefon numaraları olmalı ne de yollar bir daha kesişmeli. Ne bir anıya yenilmeli ne de bir dizeye şarkılarsa göz pınarlarına değmemeli…

Gidiyorsan şayet bakmayacaksın ardına son bir kez de olsa.

Belki geri dönerim diye işaret koymayacaksın geçtiğin yollara.

Ayrılığı seçiyorsa eğer insan; şiirler okuyunca unutulmalı hasret dokununca gülümseyebilmeli.

.
Gidiyorsan öyle bir gitmelisin ki; ayrılık bile gurur duymalı seninle…

Alıntı..

Sezenler olmuş.

2010-02-21T12:02:00.000+02:00

Ulaşamazsın, bilemezsin nerede, nasıl olduğunu, seni düşünüp düşünmediğini, hatta belkide hatırlayıp hatırlamadığını. Ama hala canın aynı şekilde yanmaya devam eder. Yara kabuk tutmaz bir türlü, akacak kan damarda durmak istemez.

Seni yerlerde göklerde bulamazlarken,

Bende gizli olduğunu sezenler olmuş...

Bedeninin her parçası hala onun kokusunu taşır, aylar da geçse üzerinden hissedersin ağırlığını. Her parçanda adı, kokusu, tadı vardır. Sesi kulaklarından, tebessümü gözlerinin önünden gitmez.

Dumlu dumluymuşsun yüreğimde..
Kımıl kımılmışsın bileklerimde..
Domur domur ter, ışıl ışıl fer..

Ellerimde gözbebeğimde..

Gitmek istersin, gidemezsin o istemez. Sevmek istersin, sevme der. Dokunmak istersin dokunamazsın.. Ama hep gidersin, seversin, dokunursun. Canın yandıkça, canı sağolsun dersin. Ayrılamazsın, kopamazsın.

Aramızda dağlar yollar yıllar var iken...

Beni sana sımsıkı sarılı görenler olmuş...

Sargın yaprakmışım dallarına

Yangın toprakmışım yağmurlarına...

Beynin bitti dedikçe, bitmez. Her aşık gibi umut beslersin, o güzel günü beklersin. Beklersin de gelmez. Beklemek de güzel gelir, sevebildiğin için bu kadar büyük mutlu olursun.

Türkü olmuşsun... Umudummuşsun

Sevdama yarınlarıma...

-Ekşi sözlükten alıntıdır-

Bu güzel türkü aslında Ümmüşen Gürsoy'un 1999'da çıkan "Nenni" albümünde Derya Köroğlu ile düet yaptığı parça.

Ama ben Zafer Güler'in yorumunu daha çok beğeniyorum.

İyi dinlemeler :)

Sonunda

2010-02-20T04:15:00.001+02:00

Tam blogger'ı açtığım anda,O'nun hakkında yazıcakken hemde ilk önce çağrısını aldım.İnanamadım...

Bugün en başa dönersek,dersin erken olduğuna isyan ettiğim bir şekilde uyandım.Hava çok güzeldi,insan kendini daha iyi hissediyor böyle anlarda.Hazırlanıp okula gittiğimde bahçede oyalandık arkadaşlarla derse geç girdik.Bu hafta ilk defa girdiğim dersti.En arkaya geçtik.Hocaya baktım,tuhaf oldum :) Genç ve çok tatlı biriydi.Aslında bundan çok O'na acayip benziyordu.Bu yönüyle daha çok dikkatimi çekti.10-15 dakika baktım sürekli.Sonra arkadaşıma: "O'na benzemiyor mu?" dediğimde "Ben de bunu söyleyecektim çok benziyor!" dedi.Şaşırdım ve bir o kadar kötü oldum.Hep kaçmıştım O'na ait şeylerden.O'nunla olduğumuz,karşılaştığımız yerlerden.Aslında bu şehirde gördüğüm ne varsa hepsi O'na aitti.Hep hatırlatırdı...O'ndan kaçmak istemiştim 2 aydır.Ama ilk defa bugün yüzleştim kendimle.Ne kadar kaçarsam kaçayım yakalanıyordum...Ve hep kendimden kaçıyordum,O'nu içimden geçiştirmeye çalışırken.Bu sefer sobelenmiştim.Kaçarım yoktu farkındaydım.Hiç aralara çıkmadım derslerde,müzik dinleyip pencereden baktım ve O'nu düşündüm.

Çok özlemiştim.Elimde olmayan bir ayrılık ve özlem.Bir yanım ulaşmak istiyor,bir yanım sus pus kalmamı.Hep vedalaşırken gördüğüm yüzü aklıma geliyor;üzgün hali beni daha da beter yapıyordu.Dayanılmaz bir his...

Daha fazla duramadım derste.Akşamı edemeden çıktık arkadaşla.Bugün içmeyi de kafaya koymuştum.Güzel bir mangal yaparız, rakılarımızı içer, sohbet de eder havamızı değiştiririz isteğiyle güzel bir akşam geçirdik.Yaklaşık 2 saat önce de odama geldim." Mustafa Ceceli - Dön " şarkısını söylerek blogda birşeyler yazıcaktım.O an telefonum çaldı.Hiç ilgilenmezdim ama gayri ihtiyari baktım çağrıya.İnanamadım,saat 2 buçuk gibiydi ve bu saatte beni nasıl arayabileceğini düşündüm.Oydu..Hemen mesaj attım.

"Sonunda..."

Bugün bu kadar andığım,2 ay sonra ilk defa yokluğuna bu kadar üzüldüğüm;nasıl bir tesadüftür ki ben ulaşamadan O ulaştı bana.Kıyamadığım hastaymış meğer.Çok zor bir ameliyat geçirmiş...1 aydır hastanede yatıyormuş.Dün kendine gelebilmiş.Pazartesi günü ise burda...

Neye sevinip neye üzüleceğimi şaşırdım.Beni kendinden haberdar etmesine çok mutlu oldum ama canı yandığına kahroldum!

Yeniden O'nu görebileceğim ve bu sefer kıymetini daha iyi anlayarak yanında olacağım şüphesiz!.

Pazartesi günü nasıl gelir şimdi!Çok çabuk geçen bu haftasonları ne zulüm olur bana!

Mutluyum hemde çok...İyi olduğunu ve geleceğini biliyorum.

Sonunda...

Çoğaldı git gide,yokluğun dağ gibi..
Atılmış üzerime ağ gibi..
Zaman ilaç değil,yanmaya alıştıran
Hepsi sönsede yanan
Tek bir çıra gibi
Kimbilir kaç ilkbahar yaz, sonbahar kış
Aylar mevsimler derken
Seneler sensiz geçti
Büyüdü ağaç oldu çoktan
Ektiğimiz fidanlar gölgesinde
Kaç gün geceyi zor ettik

Dön dayanamıyorum artık..
Dön bu ne çok yalnızlık!
Çık gel ne olursun apansız..
Hadi dön, hadi dön, hadi dön yalansız!

Uzayıp giden yollara kitlenmiş gözlerim
Tükenmiyor ümit bir olmazı bekliyorum
Bulur mu bulur benide
Günün birinde bir mucize
Duayı duaya ekliyorum...

90'lı yıllardan seçmeceler " Mustafa Sandal"

2010-02-10T14:04:00.000+02:00

Mustafa Sandal'ı nasıl bilirdiniz?Ya da nasıl hatırlarsınız?
Bir bakalım...

Eli kolu durmayan, bir oraya bir buraya hoplayıp zıplayıp duran sevgili Mustafa Sandal'ın ilk albümü "Suç Bende" ile 1994 yılında müzik piyasasına hızlı bir giriş yapar.Aslında zat-ı muhteremin albüm olarak girişi bu yıldır.Oysa 1989 yılında Amerika'daki okulunu bırakarak, "Okumakla adam olunmuyor ben en iyisi akayım müzik dünyasına" diyerek Ajda Pekkan,Muazzaz Abacı,Sertab Erener,Hakan Peker,Burak Kut gibi bir çok sanatçıya bestelerini satıp burdan para kırmaya başlamıştır.

Bu albümü bomba etkisi yaratmış,ileri de İsmail yk gibi kişilere zemin hazırlığı yapabilme sorununu doğurmuştur.Bu yüzden sadece suç sende değil sayın Musti.Hepimize işledin şarkılarının sözlerini.Senin gibi şarkı söyleyerek kıvrak halde dans edebilme potansiyeli yarattın.Bu yüzden suç hepimizde.

Karşınızda Mustafa Sandal'ın ilk klibi..

Hepimize ördürdün kazakları.Herkes yollarda şınav çeker oldu sayende.Çok merak ediyorum..Bu kız seni gördümü ?

**
Müziği pek hoş bu şarkının...

***

Şimdiii hobbaa diyor ve eller havaya yapıyoruz.Bu şarkı beylere gelsin efendimmm...

**

Nefessiz söyleyeceğiniz bir şarkı daha.Dokunsana derken neyi kastetmiş olduğu kişiden kişiye de değişebilir..

***

" Bay E" filminin soundtrack'i olan şarkı "Beni ağlatma" Mustafa Sandal'ın işte bu denilen şarkılarından biridir.Sevilesi,dinlenesidir..

***

Diğer sevilesi şarkılarından " Neredesin " şarkısını dinlemişsinizdir.Kitap okurken aramış ama hala bulunamamıştır...

***

İlk albümüyle sevilen Mustafa Sandal,ikinci albümünü 1996 yılında çıkartıyor.Bu albümü Musti'nin ismini daha sık duymamıza neden olacak o güzide şarkılarını barındırıyor.Ve yavaş yavaş seksileşen (?!) anlamsız bir albüm kapağıyla karşı karşıyayız.Utanma Musti göster yüzünü.

Bu yazıya sebep olan o şarkıya geldi sıra.Şarkının ana fikri belli; ben ne arabalar gördüm içinde ruh yok,ne ruhlar gördüm hiçbirinin arabası yok.Ayrıca benim daha araba alacak param yok bu yüzden arabalı ve yakışıklı aynı zamanda havalı erkeklere alttan alttan laf atmak istemiş ama bugünlerde o sözlerin hiç bir önemi kalmamıştır.Ki arabadan çıkan yine kendisidir.Bu yarış kendisiyle olmaktadır.Ayrıca klipte Mustafa Sandal'ın dans hareketlerini geliştirdiği daha iyi gözlemlemekteyiz.

***

Sıradaki klibimizde sevgili Musti dansına sporu da katarak adeta futbol oynarcasına ayak hareketleri geliştiriyor.Elleri,kolları ve omuzlarıyla dansına alıştığımız Musti bizi şaşırtıyor...Şarkı bizi jest,mest ediyor...

***

Albümün öne çıkan 3 güzel şarkısından sonuncusuna geldik.Şarkıyı dinlediğim zamanlar internetten şarkı sözü araştırma imkanım yoktu.Anca kasedi alınacaktı o zaman sözlerini okuyabilecektim.İnanırmısınız şimdi farkediyorum doğru sözleri.İlk önce ben söyleyeyim sonra Mustafa Sandal'a ait doğru sözleri paylaşıcam. " Bak şu halime bakta gör,algılılilahaa bir güvenle böl.Sözüm bir tek sana selam gönder bana." Doğru şark sözü: Bak su halime bakta gör.Al o kadarini al, bir de benle böl.Sözüm bir tek sana selam gönder bana." oldu işte.Olabiliyorda :D

***

"Zaman geçiyor Mustafa Sandal kendine geliyor.Bu geliş pek hayr-ı alamet değil ben size söyleyeyim" demek isterdim ama ne yazık ki geçmişe dönme gibi bir yeteneğim yok.

1998 yılında Detay adlı albümle bu sefer sevenlerinin karşısında.

Sandal,bu albümde " Aya benzer " ile coşturdu.İki eliyle arasındaki simetrik hareketler sevenlerinin yüreğini kabarttı.Benim hatrıma videonun sesini kısın ve Mustafa Sandal'a odaklanın şarkı biter bitmez hipnotize olucak,kendinizi bir tuhaf hissedeceksiniz.

***

Öyle bir şarkı var ki bu şarkı ne amaçla yazılmış tahmin edemiyorum etmekte istemiyorum.Youtube bile bu şarkıyı barındırmıyor.Mazallah yarın öbürgün sitenin başına bir iş gelir bu yüzden...

Burdan sevgili Mustafa Sandal'a sesleniyorum.O şahısla aranızda ne var ne yok bizi karıştırmayın yahu!Hatırlatma bize.

Burayı tıklayarak dinleyebilirsiniz.

***

Diğer bir bomba şarkı geliyor.Evet evet bomba! Yazımın başında demiştim,ileride İsmail YK'ya nasıl zemin hazırladığını.Aralarındaki bomba sevgisi de gözden kaçmıyor.

Aslında şarkı o kadar hoş bir müzikle başlıyor ki,sanıyorsunuz Mustafa Sandal caz yapıyor.Ama şarkının o özel kısmına geldiğinde hadi leeeen cazz yapma bize dedirtiyor.

Bu albüm böyle kazasız belasız geçti derken 1999 yılında 3 albümden ortaya karışık bir albüm daha geliyor.Hemen hemen burda paylaştığım şarkılardan oluşan bir albüm.Bununla;Belçika,Fransa gibi ülkelerde hit olmayı başarıyor sevgili Sandal.

2000'li yıllarda durmak yok yola devam felsefesiyle ilerliyor Musti.Karşısına İsmail Yk gibi ona çok benzeyen birisi çıkınca haliyle ulaştığı kitleleri paylaşmak zorunda kalıyor.Birde evlenip çoluğa çocuğa karışınca da eski şarkılarından ve kıvrak danslarından mahrum kalıyoruz.

Seni sevdik Mustafa Sandal.Ne olursan ol sevdik.90'lı yıllar sensiz olmazdı.

Beni özleyin anacım.Bay!

Sebebim Oldun Jokerler! "Anti-Jokerler" Vol.1

2010-02-07T15:35:00.000+02:00

Dırınınnnnn dırınınnnnn....
Cendere cendere cendere cendere...

Herşey Likemind Bursa buluşmasıyla başladı...Ve bir sabah mahmurluğuyla boş bulduğum bir sandalyeye çömdüğümde,yanımda ama gururlu ama mağrur hoş bir hatun kişisi vardı.Aldandığım yüzü buydu ilk bakışta.Biraz muhabbet ertesi düşündüm ki;"Ulan ne güzel de çizittiriyormuş vay be"diyerek dinliyordum edilen muhabbetleri(yer yer anlamasamda).O sigara yaktı,ben yaktım.O yaktı ben yaktım ama ben yaktığımda o hiç yakmadı.Sebepsiz içim kıpraştı,şarja yeni takıldığı halde hemen çıkarılmış telefon gibi hissettim kendimi.

Düne kadar "yohtur lan,benim içimin fesatlığı cibiliyetsiz " diye kendi kendime söylendim durdum.

Yanılmamışım.
Ben ne aptalllmışımmm meğer?
Jokerlere gülerken kendimle dalga geçmişim meğer?
Onlara yazmak için malzeme vermişim meğer.

Anammm blogumla geçmediği dalga kalmadı.Duygularımla oynadı ve hiç tıklanmamış bir konu gibi beni blogunun en berbat yerine attı...Ben ona arkadaş dedim,canım dedim,ciğerim dedim o benim şiirlerimle alay etti.İzleyicilerime,sevenlerime,bakıp kaçanlarımın hepsine bu ayıbı yaptın sen Irmak!!Şimdi ben nasıl açayım duygularımı?Ne yazayım?Her kelimemde ahanda benimle dalga geçicekler lan:( diye şüphe nasıl bişey bilirmisin sen????Bi İbrahim Sadri,bi Yılmaz Erdoğan olmamı engelledin benim.Elimden tutulmayacak önüm açılmayacak!

Oysa ben seninle Heykel'in ücra sokaklarındaki amcalardan pis kokoreç yiyebilme ihtimalini sevdim!
Ben senin,karışık tost yedikten sonra sucuk kokulu ağzınla şarkı söylemeni sevdim.

Jokerlerden Irmak...Yapmayacaktın bana bunu zalım!!!

Siz siz olun,arkadaş falan olmayın onunla.Yapmayın bunu.Yoksa sonunuz benim gibi olur.

Dudaklardan kalbe bir yol...

2010-01-30T09:53:00.000+02:00

Hayat,susturur bazen...Dilimizin lal olduğundan değil, kalplerimizin suskunluğundan.Bu telaşe bizi o kadar bağlarki,unuturuz sevinçlerimizi ve hüzünlerimizi...

Bazen keyiften bazen kederden kadeh tokuşturulur ömürde.Tek başınaysan eğer,içtiğin o aslan sütü bile tat vermez dilimize...Yalnız kalbin yalnız içeceği değildir rakı,içersin ama dinleyemezsin içini...

Ne zaman ki gönülden insanlar olur çevrende, "Hadi bugün bizim günümüz olsun!" dersin,belki uzun zamandır görmemişsindir,belki de hergün berabersindir ama bu hayat telaşesinden edilecek tek kelime kalmamıştır,işte o zaman o lezzetle hazırlanan sofralar bir anlam katar bizlere...

En iyi yerlerden en iyi malzemeler alınmamıştır.Evde ne varsa katılır,hazırlanır,sunulur sofraya.Peynir illaki olacak ama...Özenilesi bir sofra olmalı.Nelerle kurulduğundan değil;kimlerle,ne içerek ve ne muhabbetlerle kurulduğundan...Herkes masanın başında,fonda Zeki Müren,bardaklarda "Yeni Rakı"...Tokuşturulan bardaklar yudum yudum içilirken,dilden dökülen her kelimenin sıcaklığını yaşarsın masada.O zaman yoktur kıskançlık,çekememezlik.Nafile! Herkes "İyi ki varsın!" ile başlayan cümleler kurarken...Dile dolanır fondaki Zeki Müren'in sözleri...Sesin ne kadar kötü olursa olsun,mutlaka güzeldir bu sofrada..Hiç bu kadar da güzel gelmemiştir kulağa ve hiç bu kadar içten söylenmemiştir aslında...

Ah o içilen rakı! Nasıl da açarsın dilin düğümlerini...Söyleyemediğimiz,belli edemediğimiz o sevgileri,kırgınlıkları...Uzun zamandır konuşmuyorsunuz mesela,bir bakış yeter o sıcacık sarılmalara..Ah rakı! Nasıl sildin kalplerin pasını...

Bilirim...Bilirim çünkü bizim böyledir soframız.İçtenliktir.Hiç olmadığımız kadar bizdir.Sevdiklerimizdir...

Bir kelime bin sohbete dönüşür bu sofrada,bir yudum bin sevgiye...

Bir MiM'dir İki Mim'dir..

2010-01-25T14:26:00.000+02:00

Sevgili Şekellikk mimlemiş beni:) İnternetimdeki sorundan ve fırsat bulamamamdan kaynaklanan bir gecikmeyle yazıyorum.7 özelliğimi söyleyeceğim bakalım.Çok zor bi düşünücem:Pp Aslında böyle bir mim yaptığımı hatırlıyorum ama bulamadım yine yazıyorum işte:))

1-Duygusalım.Özellikle yalnız kaldığımda ve yastığa başımı koyduğum anda..Tipik Balık dişisiyim:)

2-Duygusal olduğum kadar da neşeliyim:P Yani asık suratlı göremezsiniz beni dışarda.(Çok ciddi bir sorun yoksa tabi)

3-Müzik benim herşeyim.Asla dinlemem dediğim tarzlar dışında geniş bir arşiv ve repertuarım vardır ayıptır söylemesi:D

4-Çok arkadaşım var ama sevdiklerim çok az...Zor ısınırım ama ısındıktan sonra da hayatımda hep var ederim o kişiyi...

5-Kinciyim.Sevgimde pistirrr nefretimde:D Hesabın bir gün dönmesini beklediğim anlar olur ama er yada geç canım yanmışsa,gözünün yaşına bakmam yakarım...Affedebilirim ama asla unutamam hep ondannn....

6-Dengesizim.Ne yapacağım belli olmaz.Çok iyiyken birden kötü olabilirim yada tam aksi...Yapmayacağım şeyleri (asla dediklerimi değil tabiiikiii) yapabilirim.Herşey beklenebilir yani:P

7-Önsezilerim kuvvetlidir.Bu zamana kadar yanılmadım diyebilirim.Bu yüzden herkes bişey danışır,Güzin Abla gibiyim:)))

Valla nasıl oldu bilemiyorum ama şimdi bunlar geldi aklıma:) Çok teşekkür ediyorum Şekelliiğime :) Ben kimseyi mimlemiyorum ama akşam ebesi bende kaldı:Pp

Hayal edip öptüm seni...

2010-01-25T02:51:00.003+02:00

İmkansızlığına inandırıyorsun kendini.
Yolun herhangi bir köşesinde yakalanıyorsun O'na.
Sımsıcak geliyor dokunuşu yüreğine...
Nerden geldiğini yada kiminle olduğunu umursamıyorsun.
Sev diyor içindeki ses o an,
Sıcaklığını al,solu nefesini.
Bakmak istiyorsun gözlerine aralıksız.

Mutluluğun bir parçası döndürüyor başını.
Hava mı soğuk?
Yakıyormu yoksa?
Düşüyor musun?
Ne gam!

Telaşsız,zamansız...

Ama burkulacak yüreğin farkındasın,
Beraber gidilmeyecek bu yol.
Herhangi bir yerden sapacaksın yalnız...

/Tutuldu bir kere hayat,lades!/

Yine de değerdi...
İmkansızlığına da,sıcaklığına da...

Belki bir gün... Belki yine...

Yanyana....

Lanet olsun içimdeki internet sevgisine!

2010-01-20T12:44:00.000+02:00

Ne zor işmiş meğer? Aslında zor değilde,işin düştümü çok zor geliyor.Ha birde tüm işler internette çıkarsa;atın beni internet kafelere,bu hacer sizin olsunn!Ayrılmamm internetimdenn!Bir daha bağlanamam benn..Diyesim geliyor.(Hacer de bilgisayarımın adı.)

İnternet olmadan boş boş bilgisayara bakmak da cabası!
Eskiden oyun yüklemem ne yapayım derdim,şimdi bari oyun oynayayım diyorum.Kayıtlı olan Buz Devri film serisini de 9876545678 kez izlemiş bulunmaktayım.Herneyse...

Sanırım modem de değil,sorun bilgisayarda.Bir gecede inme gelip hiç bir interneti kabul etmeyen ihtiyar emektarım beni üzüyor.Ablamdaki bağlantıyı da kabul etmiyor.....Offf offf....Kırmadan hallederim umarım.

Bloguma yazmayı da özlemişim:) Daha bahsedeceğim çok şey var aslına.Likemind Bursa buluşması özellikle...Ama ablam iteliyor beni.Görüşürüz canlar...Hoşçakal internet!Arayı açma be:(

Kalbin Ömürlük Bende Emanet..

2010-01-08T04:35:00.001+02:00

Sen benim..İçimdeki...Büyük yangınların adı...

Ben senin..Gecendeki mavi yada günündeki sarı..

Sen benim, şehrimdeki bütün sokakların adı..

Ben senin, yüzündeki çizgi yada dünündeki anı...

Hadi kalk gel,bul bir bahane...

Birazcık heves,biraz cesaret...

İlk günkü gibi duruyor hala..

Kalbin ömürlük,bende emanet...

Bahanelerine umut bağlamış bu yürek...
Dile dökmese de seni,
Adını anmaya korksa da,
Seni bekler...

Ummadığı anda karşısında görünmen için...
Kendisini düşünmezdi ya hani;
Hiç olmayacağı kadar tuttu bencilliği...
Ne gecelerini sabah,
Ne de sabahlarını gece edebildi...
Sensizliğe beş kala,
Yaktı bütün saatleri...

Dökülecek kelimeler seni telaffuz etmeye yakın,
Geçiştirdi tüm hecelerini...

Yokluğun da adı sendi,sevmelerin de, şarkıların da...

Kahrolası şu gurur!

Hep yaktı bizi...

Yine bir final haftasıyla karşı karşıyayız..

2010-01-04T07:17:00.001+02:00

Sabah 9'da sınavım başlıyor..Ve saat 06.46 ben artık bunalmış nette durmaya çalışıyorum ki,uyumayayım...Kafamı koysam biliyorum ki biraz uyuyayım kalkarım derim ve telaş içinde sınava koştururum.Bu yüzden tutuyorum kendimi..Ayrıca 3'te bir sınavımız daha var.Baba sınavlardan birisi.Kredisi yüksek değil ama zor bir ders.Allah var,hocayı çok severim.2 dersimize giriyor,öğretmek için çabalıyor.Bir soruyo 20 kez sor,gık demeden her defasında güzelce anlatır.O denli iyi niyetli biri...Ama 10 ders ve 5 günde bitirmeye çalışan bir üniversitemiz var sağolsun rektörlüğe sevgilerimi yolluyorum burdan birde öpüyorum(!) günde 2 sınav bizi mahvediyorlar.Önemli sınavları da aynı güne koymayın bari ya..Kredisi yüksek olan dersler aynı günde bizi haşat ediyor!1 ay tatil yapıyoruz sonra.Bırak anasını satayım 2 haftaya yay hergün 1 sınav olsun razıyım bir hafta tatilimden çalınmasına...Rapor versen raporu kabul etmezler yani vize - final haftasında yanlışlıkla hasta falan olursak bittik yani.Geçen seneden biliyorum.Çocuk hastanede yatıyor ya ama raporunu kabul etmiyorlar..Bütünleme sınavı denilen bir olgu yok zaten.Yaz okulu paşa paşa...Ha, notlarım iyi şükür hiç sıkıntım yok ama panik atak var bende manyak gibi oluyorum sınava girip çıkana kadar.Sonra bir de notların açıklanmasını bekle...

Bu hafta iğrenç geçicek yani...Zaten tüpümüz bitti evde ! Tam nohut yemeği yapıcaktım,o gözlerimin yaşarmasına rağmen soğanları doğradım attım düdüklü tencerenin içine kavuruyorum,pembeleşmesini bekliyorum.Ana!Birden ocak söndü.Zaten abidik gubidik bişey çakmakla yakmaya çalışıyoruz,ki benim bi takınım vardır ben öyle asla ocak yakamam,elim tutuşucakmış gibi gelir uzaktan yakmaya çalışırım o gaz yayılır yayılır en sonunda patlamasın diye kapatıp arkadaşı çağırırım yaksın diye...Öyle iğrenç bi takıntım var. Her neyse,ben denedim yine yakamadım,arkadaşı çağırdım gel yak bende sorun var yine dedim.Geldi yakmaya çalıştı yanmadı...Diğerini denedik olmadı..Ama içim parçalandı...Neredeyse bir dönem idare ettin bizi be tüp ne olurdu 5 gün daha dayansaydın! Bari nohutu yapsaydım be zalımmm tüp:(..Kaldı öyle soğancıklar yapamadık...Şimdi ne yiyeceğiz bilmem.Hazıra dayanıcaz sanırım ya da kahvaltılık...Tam da züğürt zamanımıza geldi.Yedik geçen hafta paraları kaldık şimdi dımdızlak.Tüpte olmuş 50 küsurat ay veremem ona o parayı şimdi.Babamdan sürekli para istemeye utanır oldum.Haftada bir baba bu,baba şu,baba ona bu lazım,baba bu lazım diye diye adamı da kuruttum.Hani bide küçük yer.Burda nereye harcanıyo bu para bilmem.Elde tutulur gözle görülür bir şey yok.Bir elektrik geliyor 90 tl..Bi tarafımızda ampul yaktığımız yok ki ampullere karşıyım:P Yani elde avuçta kalan para çok cuzi bir miktar ve bununla en azından 1-2 gün idare etmem lazım.Hoş sigaramı kutuyla aldım zam gelicek diye,sigara problemim yok ama habire bişey çıkıyo işte..Yetiş Hızır yetişşşş diye söyleniyorum artık:P

Allah'ım çenem tuttu yine...2 saat sonra sınavda yusuf yusuf olacak olan ben değilim sanki.Ve sanki diğer sınava kadar uykusuzluktan salak hale düşecek olan da ben değilim..Ama hep böyle benim...Uykusuzluk çeneme vuruyor...En iyisi noktalamak burda.Bana dua edin şu sınavları atlatayım da cumartesi günü Bursa'ma gideyim gezeyim yeğenlerimi seveyim...

Adiyos efenim..

Mim'im Masaüstüm :)

2010-01-03T04:33:00.001+02:00

cAt olmasa şu masaüstünü toparlayamayacaktım:) Sağolsun çeki düzen verdirdi bana:P Ne faydalı birşeysin sen :D Beni mimlemiş cAt cim sağolsun :) Olduğu gibi caps alıp ( tabi gereksiz şeyleri kaldırdıktan sonra) taşıdım bloguma :) Bende VisneHoşafı'mı mimliyorum :))

Ben yoruldum...Söyle,senin gücün var mı hala ?

2010-01-02T04:17:00.000+02:00

Yorulduğumu hissediyorum..

Beklediğim kadar yoruldum...

Sevdiğim kadar...

Zıt kutuplar hiç çekmezdi aslında birbirlerini...

Yani çekerdi ama,

Gök gürültüsü olurdu mutlaka...

Ardından sağnak bir yağış...

Güzeldi ıslanmak o yağmurun altında.

İliklerine kadar ıslanmak...

Hiç sıcak olmasa olabilirdi,

Hatta hiç güneş doğmasa.

Kabulüm...

Ama kuruyordu üstüm.Ağır gelmeye başladı kıyafetlerim.

Rüzgar da başlamıştı üstelik esmeye...

Yoruldum...

Şarkı da söylediği gibi...

"Bir rüzgara kapıldım gidiyorum,

Sonu hayır mı? Şer mi ? Bilemiyorum...

Hem çok seviyorum dostlar başına!
Hem sıcak demir aşk olsun tutana...

Hem çok seviyorum düşman başına!
Hem sıcak demir aşk olsun tutana..

Ben yoruldum;
Söyle senin gücün var mı hala?
Kaç yenilgi var?
Söyle ömürde Allah aşkına!

Akışına bıraktım gidiyorum...
Sonu hayır mı ? Şer mi ? Bilemiyorum...

Hem eriyorum günden geceye!
Hem kapı duvar verilmiş sözlere...

Ben yoruldum;

Söyle senin gücün var mı hala?

Kaç yenilgi var?
Söyle; ömürde Allah aşkına...

Zamanı Hayata Çeviren Türk Mucizesi

2009-12-23T15:57:00.000+02:00

Hayat,su gibi akıp gidiyor mu?

Hayat bir koşuşturma içinde geçip gidiyor...

İşe yetişmek için koşturuyoruz.

İşi yetiştirmek için koşturuyoruz.

Eve dönmek için tekrar koşturuyoruz.

Sürekli bir yarış içindeyiz sanki.

Durmuyoruz.

Oysa bir dursak da,başımızı kaldırıp etrafa baksak.

Ne güzellikler var...

Karşımızdaki denizi bile uzun uzun seyrettiren,

Yemeğimizi tadına vara vara yememizi sağlayan,

Dostlarımızla doya doya muhabbet ettiren,

Güzel bir müziğe eşlik ettiren,

Bizi de güzelleştiren...

Bir dursak.

Dursak da,

Şu hayata yeniden baksak...

Diyor Yeni Rakı'nın sitesinde :) Doğru...Çoğu zaman koşturuyoruz...Hep bir telaş,hep bir koşuşturmaca... Bu telaşede geride ne güzellikler bıraktığımızın farkında değiliz...Hayat bizden birşeyler götürürken geri dönüşünü yapmıyor.Zaman,hiç geçmiyor dediğimiz anlarda bile öyle çabuk geçiyor ki pişmanlığını yaşıyoruz.

Neyse..

Aslında burada paylaşacağım reklamı geçenlerde izledim.Öyle etkilendim ki,her izlemem de tüylerimi diken diken yapıyor ve içim burkuluyor.Çok güzel yapmışlar reklamı.Hep derim,rakı candır...Bundan hemen hemen 4 sene önce "Iyyy rakımı asla içemem.." dediğim bir içkiydi.Ama şuan rahat rahat içebildiğim beni tek içki anlamında doyurandır.İçmediğim içki yok diyebilirim ama rakı gerçekten bambaşka...

Çok fazla konuştum yine buyrun reklam;

Ölür müydü sevgiler?

2009-12-16T05:53:00.000+02:00

Hadi uzat elini...

Tutabildiğin kadar sıcağım sana...

Uzandığın kadar uzak...

Bir zamansızlığın hikayesi bu,

Yanlış yerde başladı belki de...

...Ve bırakmak eli,

En büyük hataydı....

......

Sakın...

Sakın tek bir kelime dahi edeyim deme...

Sakın tek bir yalan daha söyleme...

Niye biliyormusun?

Çünkü inanırım...

Onca şeyden sonra,

Şimdi tek bir cümle et,

Gözlerime bakıp beni sevdiğini söyle,

Gerçek olmadığını bal gibi bilirim...

Ama yine de sana inanırım...

O yüzden;

Tek bir an bile beni gerçekten sevdiysen,

Sakın...

.....

Bir sevgi bin doğrunu götürebiliyormuş hayatta.Ben seni sevmelerin acısını çizdim duvarlarıma.Çok çatlak oldu elbet,çatladıkça sızdın yine en derin yaralarıma.Vazgeçemedim senden...Unuttuğum yerlerden hatırlattın kendini bana.Ben koşmaktan yorulmuş beden,dönüp arkama baktığımda,onca kalabalığın ortasında bir tek senin gölgeni gördüm...Ardımda bıraktığım can'ımın,benden gittikçe uzaklaşmasına göz yumarak ve nereye gittiğimi bilmeden,sadece sensiz olmaya koştum...

Yoruldum...

Varlığının anlamı bu kadar fazlayken yokluğunun tortusu beni yese de,razı oldum.

Çünkü sevdim.

Çok sevdim!

Ben sevdikçe sen nefret ettin...

Ben geldikçe sen kaçtın...

Ben ağladıkça sen güldün...

Sen sevgimi değil,beni öldürdün!

Hala tek bir kelimene ömrünü feda edebilirim.Hala seni en baştan,hiçbir şey beklemeden,ömrümün sonunda geleceğini bilsem,o son gün için dahi;hiçbir şey olmamış gibi sevebilirim...

Yapabilirim bunu...

Peki sen?

Sen ne yapabilirsin benim için söyle?

Benim kadar yıkılmayı göze alabilirmisin önce?

Göz yaşlarımın bedelini ödeyebilirmisin aynı hükümle?

Sen sevdiceğim..

Bana heba edebilirmisin ömrünü?

Ömrüme karşılık ömrünü istesem?

Verebilirmisin?

Yandığım..Yangınım...

Hadi koy seni benim yerime,

Sen sevebilirmisin kendini böyle?

....

/....Merhametli kişi bıçak kullanır
Çünkü bıçakla ölen çabuk soğur.

Kimi aşk kısadır, kimi uzundur,
Kimi satar kimi de satın alır;
Kimi gözyaşı döker öldürürken,
Kimi kılı kıpırdamadan öldürür;
Herkes öldürebilir sevdiğini
Ama herkes öldürdü diye ölmez!..../

Gittin..

2009-12-12T02:35:00.003+02:00

Gidişin de gelişin gibiydi....

Doymamıştım oysa ki....

Sevmiştim,hem de deli gibi...
Sen benim yağmur sonrası toprak kokumdun...
İçime çekemeden,
"Benimsin!" diyemeden,
Gittin...
Havasını solumaya alıştığım bu kente adanmıştın,
Sen varsan var olacaktı herşey ve sen olduğun sürece yaşanacaktı tüm sevmeler...

Gittin...

Sığdıramadığım sevgini,ayrılıkla donatacaktım...
Mecburdum...

Yine sen varsın diye baktığım tüm yerler burnumu sızlatacak...
Seni görmeyi umduğum tüm yerlerden başımı çevireceğim...

Sen,
Hiç umulmadık anımda,
Yaralarımı sarmama sebeptin...

Sen,
O güzel yürekli adam...

Bil ki,
Hep seveceğim seni...

Yapamazsın...

2009-12-08T00:00:00.000+02:00

Sevmeler sana göre değildi...

Ya da bağlanmak delicesine...

Sevemezdin sen...

Ağlayamazdın hiç gidenin arkasından...

Ah gidişin!...

Hiç hayr-ı alamet değildi...

Kısa kesilen bir sevda kalmıştı geride...

Umrunda da değildi...

Kaçtıkça yakalandın...

Vazgeçtikçe bağlandın...

Unuttum dedikçe hatırladın...

Aslında sevmek istedin...

Ve delice sevilmek...

Birisi tutmalıydı elinden,

Seni dünyanın öbür ucuna kadar götürmeliydi neşesiyle...

Huzurdu istediğin,

Çayını yudumlarken keyiflice tat alacağın...

Herşeye nedenin olmalıydı...

Herşeyin olmalıydı...

Olamazdı...

İzin veremezdin...

Sen kaçan oldun,sen vazgeçen...

İşte bu yüzden...

Yapamazsın...

Yürekten sevemezsin sen...

Ben ki yollarımı sana doğru çizmişim...

2009-11-28T14:19:00.000+02:00

Yıktığın bu şehir hayrandı sana...

Kalıntılarını toplayacak gücü yoktu ama,

Uğruna feda edilecek çok şeyi oldu,

Sana dair...

Yazılası, çizilesi türden değildi anlatmak istediklerim.

Bir kalem ya da bir kâğıt ile özetlemek haksızlık olurdu bu aşka…

Savruldum…

Savrulurken çarptığım tüm duygular acıttı canımı.

Hepsi sana çıkıyordu bir yerde;

Seninle karşılaşmayı kaldıracak cesaretim yoktu…

Kendimi ararken sen yansıyordun aynalarda…

Suretsizliğimden utandım…

Yanlıştı,

Yokluğunun acısını kadehlerde aramak…

Hiçbir sigara paketinde bulamamak seni…

Şarkılara sövmek, seni hatırlattığı için…

Kendimi bulmaya çalışırken sende kaybetmek…

Günahtı bu denli sevmek seni…/ En büyük günahımdın…

Bana düşlerini ödünç versene,
Merak ediyorum içlerinde var mıyım?
Hadi bir yalan söyle bana
De ki; “sen yaşıyorsun her birinde”
Çocuk gibi inanayım...

Olsun;
Yüzündeki zorlama tebessüm kadar güzeldir,
Yalancı düşler.....
Merhem olur yaraya
Çok hırpaladı kalbimi,
Bu hesapsız vazgeçişler...

Merak ediyorum sendeki beni
Bilmiyorum ne kadarım?
Bana düşlerini,
Bir geceliğine ödünç ver....
Kendime, senin yüreğinle bakayım

Her Gün Öldürüyor Gidişin..

2009-11-22T11:00:00.001+02:00

"Keşke o yağmurlu günde seninle yağmura karışıp eriyip gidebilseydim!

Keşke seninle birlikte kayıplara karışıp yok olabilseydim!

Sevgilim!..

Doya doya elini tutamadan,tenine dokunamadan,göğsüne yaslanamadan kaybolup gittin.

Öyle üzgünüm ki..."

"Seni,nefes aldığım her an,sevmeye devam edeceğim...

Bundan hiç vazgeçmedim!.."

Birini deli gibi severken, onun bir başkasını tutkuyla sevdiğini bilmek kadar öldürücü bir duygu var mı acaba?

Ya da gerçek aşklar hiç ölmez mi?

Suçluyla masum, günahla sevap, doğruyla yanlış, geceyle gündüz iç içe geçti. Duvarlara tırmandıran kıskançlık, uykuları kaçıran hırslar.

Evdeki sesler aşkı fısıldıyor dolunaylı gecelerde. Tutkulu bir aşkla delilik arasındaki sınır gittikçe inceliyor.. Ürpertiyor..

'Bir ağaç gibi olacağım. Varlığımı bile hissetmeyeceksin. Öyle sert, sessiz duracağım yanı başında. Ama gölgem hep üzerinde olacak. Sen beni sevmesen de senin hayatını güzelleştirmek için yanı başında dikili duracağım. Hep ayakta olacağım, içimi kurtlar da kemirse, gıkım çıkmayacak. Beni kimse yenemez, kimse bükemez bileğimi. Bir tek bu aşk...'

Yaklaşık iki hafta kadar önce almıştım bu kitabı.Sınavlar bitince okumaya başlayabildim...Kitap aslında klasik bir hikaye üzerine kurulu.Zengin kız,fakir erkek ve kızı seven manyak bir adam.Anlatım akıcı ve sürükleyici olduğu için kitaptan sıkılmıyorsunuz.Sadece sonu oldu-bittiye getirilmiş...Bence bir kaç sayfalık daha ömrü olabilirdi.

Güzel ve zengin Ebru,yakışıklı ama fakir olan Metin'e aşıktır.Tabi Metin de Ebru'ya..Ebru'nun babası deli Ömer kızını (aslında iki kız kardeşlerdir yani iki kızını da sakınır ama diğer kardeşin aşkla meşkle ya da erkekle ilgisi olmadığı için sıkılmaz) gözünden sakınır.Başlarda çok fazla sıkı yönetimde olmayan kız,göze batan hareketler yapmaya başlayınca babası tarafından ona koruma atanır.Bu kişi psikopat Fatih'tir.Fatih Ebru'ya yanıktır...Zamanla içinde bastırdığı bu aşkı,kızı başka bir erkekle görmeye başlayınca kıskançlığını zarar verecek boyuta taşır.Aşk kendini tutkuya bırakır.Deli Ömer'e bir şekilde açılan bu koruma Fatih,ilk başta ağır bir tepkiyle karşılaşır ama Ebru'ya olan sevgisi herşeyin üstündedir ve yılmadan isteğini yerine getirmeyi kafasına koymuştur.Nihayetinde deli Ömer'i de ikna etmiş zorla kızı ile evlenme yoluna girmiştir.Ebru dayak yer ama Metin'e olan aşkından vazgeçmez.Direnir..Ama bunu Metin ile paylaşmaz..Bunlardan habersiz zavallı Metin'im de psikopat Fatih'ten tehditleri almakla yetinmeyip üstüne bir güzel de dayak yemiştir.Ebru Fatih'i kızdırdıkça,Fatih hırsını Metin'den çıkarır..En sonunda gözü dönen Fatih,tuttuğu adamlarla Metin'i öldüresiye döver ve tenhada bir yerde gömer...İşte buradan sonra Metin'in akibetini bu işi tezgahlayan Fatih ve çetesinden başka kimse bilemez.Metin'in kaybolduğunu duyan Ebru kahrolur,hastanelere düşer..Metin'in ailesi de perişandır..Aradan 5-6 yıl geçer..Ebru malesef Fatih ile evlenmek zorunda kalmış ve ondan bir çocuk dünyaya getirmiştir..Kıza evlendikleri gün zorla sahip olan Fatih bir daha avcunu yalamış,sadece kağıt üzerinde beraberlikleri kalmıştır..Yine de Ebru'dan vazgeçmez ama o kadar aşık olan bu denyo kızı bir anda aldatıverir..Ebru'nun umrunda değildir bu...Zaten onu hiç sevmiyordur ve sadece çocuğu için katlanır...Çocuk deli Ömer'i bile yola getirmiştir.Deli Ömer küçücük çocuk karşısında daha da küçülmüş,babalığını yapamamış ama dedeliğin keyfini çıkarmıştır..Gel zaman git zaman işler yavaş yavaş değişmeye başlamıştır..Ebru Metin'i unutamaz ve onun için birşeyler yapmaya çalışır...Fatih de dellenmiştir.Hemen hemen 6 yıldır onunla olmayan karısı yüzünden abazalığını deli Ömer'e kadar duyurmuş,psikopatlığını tescilletmiştir..Bir gün Ebru, ablası ve çocuğu ile beraber tatile giderler.Tatil yaptıkları yer de, Metin'in gömüldüğü yerdir.Ruhani bir huzura ermiştir orda Ebru...Bunu duyan ve deliren Fatih onun yanına giderken trafik kazası geçirir ve ölür.

İşte kitap burada biter..

Neydi ne oldu derken bi anda kitabın sonunda buldum kendimi.Aslında kötü sayılmazdı bana göre kitap ama şu son beni bitirdi..

Neyse..

Bazen birini sevmek insanı düşüncesizliğe,bencilliğe itebiliyor..

Benden başka kimseyle olmasın isteniyor..

Buna dair şarkılar bile çoktur: "Sevemez kimse seni benim sevdiğim kadar..." gibi..

Yahu neden sevmesin senin sevdiğin kadar?

Hem sevse nasıl bileceksin ki?

Bunun bir ölçüsü varmıdır?

"Benim ki 5 birim fazla çıktı aldım ulen onu" diyebilme şansımız varmıdır?

Sen seversin,çok seversin.Ama ben severim ve o da beni sever.

E ne oldu şimdi?

Hani bir söz vardır ya: " Elmayı seviyorsun diye,elmanın seni sevmesi şart mı? Değil.."

Ha istenir sevmesi o ayrı..

Ama sevmiyorsa sevmiyordur.

Ve kimseyi zorlamanında bir alemi yoktur,olmamalıdır..

O kişinin düşünceleri alınır mı?

O da seni sevmiyordur kardeşim..

Maçoluk işlemiş biraz bünyelere.

Ya benim olacaksın ya toprağın felsefesiyle gitmez bu aşk meseleleri.

Bu kimseyi de mutlu etmez.İnanın bana etmez..

Aşk konusunda mutluluk tek taraflı olunamaz.

Evladını seversin,anneni seversin,babanı seversin bunlar tek taraflı olunabilecek sevgiler.

Ama bir sevgilini ya da eşini yalnızca ben seveyim o beni sevmese de olur düşüncesini besleyerek gitmez bu.

Bir yerden sonra motor su yakar ve zarar verir.

Ne alabilirsin o zaman karşındakinden?

Düşünsenize karşınızda nemrut tipli,suratsız,habire ağzı kötü laf yapan biriyle berabersiniz.Nasıl sevginiz devam eder?

Bir de karşınızda sevginize sevgiyle karşılık veren,en basit işleri bile yaparken zevk aldığınız,yüzünde tebessüm olan biri..

İşte o zaman huzurlu ve mutlu olabilirsiniz anca..

Aşk zor bulunup kolay harcanabilir.

Bu devirde aşk yoktur da demeyin,önemli olan o kişiyi bulabilmek.

Emin olun bu devirde de, bu devirden sonra da aşk her daim olucak.

Çünkü insanlarda kalp denen bir şey var.

Ve bu nasıl bir insan olursa olsun illaki varlığını gösterebiliyor...

Sevdiğiniz varsa ve seviliyorsanız kıymetini bilin..Onun için herşeyi yapmayı göze alın..

Kendinizi geri çekmeyin.

Aşkınızın,sevginizin peşinde olun.

Hiçbir şey kaybetmezsiniz...

Eğer yoksa sevdiğiniz biri ya da sevilmiyorsanız üzülmeyin,karamsar olmayın...

Elbet vardır bir yerlerde sevebileceğiniz biri ve elbet sevileceksiniz..

Umarım herkes güzel yürekli ve yüreğinin değerini bilen insanlarla karşılaşır.Sever ve sevilir..

Koca Yürekli Ata'm..

2009-11-10T09:05:00.005+02:00

Sen,çaresizlikler içerisinde yaşadığın bir ömrü bir ülkenin geleceğine adadın.
Kolay değildi!
Olduğun makama güle oynaya,çalıp çırparak gelmemiştin!
Yıllarca mücadele ettin..Yıllarca didindin!
Sen 10 Kasımlarda hep yaşıyordun aslında..
Sen Ata'm,bu hallerimizi gördükçe kahroluyorsun..Asıl şimdi ölüme yaklaşıyorsun!
Ne acı..
Ölümü göze aldığın halde kurtardığın bu vatan evlatlarının iğrenç ağızlarına seni alarak o mide bulandırıcı karakterleriyle Sen'i anlamamaları,laf söylemelerinin tarifini ben yapamıyorum..
Affet!!
Senin suçun değildi Ata'm! Sen;namusun,şerefin,onurun ne kadar yüce olduğunu anlatırken onlar belden aşağı çalışan akıllarını başka yerlere yoramadılar..

Senin dünyaya veda edişini kaldıramadı yürekler..Hatta en yakınındaki insan,yaverin bile Senden sonra yaşayamayacağını düşündü..

Uğruna ölümü göze alınan Ata'm! Hala bu denli sevenlerin var,bilesin..
Ölmek sadece,bedenin son bulması değildir.
Bir insan yaptıklarıyla,eserleriyle yaşar.
Bunlar olmayınca yok olur anca.
Sen ölmedin koca yüreklim..
Hiçbir zaman da ölmeyeceksin...

" Yaradan hey Yaradan!
Dört yıl değil bin yıl geçse aradan
Sensin ateş diye kanımızdaki
Sesin ışık diye önümüzdeki!
Ey yanımızdaki
Beş on mermere, bir avuç toprağa sığan
Sınırsız mavi umman hey!
Yeni kıyılar bulur, yeni yarlar kazardın
Sen her köpürüp taşmanda;
Her konuşmanda
Milletin alın yazısını yeniden yazardın..

Bakışların inanmayanı ezerdi
Sağ kolun bir tırpana benzerdi:
Başlardı yurt tarlasında düşüncenin hasadı.
Cümlelerin ya örsten kalkardı
Ya çıkardı kından.
Başak saçların sarkardı harman alnından:
Halk, biçilmiş ekin gibi, düşerdi dizlerine.
Milyonlar katılırdı sözlerine
Mıknatısa koşan zerreler gibi.
Köhne kanaatler, köhne küreler gibi
Sözünde çarpışıp düşerdi.
Tam sustuğun gün kıyamet oldu
Tam konuştuğun anlarsa mahşerdi:
Rab, gökte "dinleyin" derdi meleklerine;
Yıldızlar girerdi yeni mahreklerine;
Nehirler kavuşurdu yeni denizlerine:
Halk biçilmiş ekin gibi düşerdi dizlerine.
Şimdi nöbetçi olmak için Anıtkabrine
Tamamlayabilmek için tavafını
Sarmış yalın kılıçlar gibi etrafını
Tutuyor nöbet..

Bu millet:
Bu, vaktiyle ayaklarını ummanlar yalayan,
Bu, üç kıtayı atının nallarıyla damgalayan,
Bu, Timur'u, Atilla'yı, Oğuz'u
Bu, Yıldırım'ı, Fatih'i, Yavuz'u
Bu, seni yetiştiren ulu millet.
Vakar ve haysiyetle dimdik
Uyanık, tetik
Anıtkabrinde tutuyor nöbet.
Dünya dönüp dolaşıp
Boğazlaşıp dalaşıp
Ergeç ve ancak
Milli misaklarda karar kılacak.

Ey en büyük usta!
Düşünen olmadı bu hususta
Senden evvel ve senden ileri.
İlk müjdeyi, ilk haberi
Senden almıştı cihan
Ta o zamandan
Anlayamadığına yansın.
Sen, dünyanın dönüp dolaşıp geleceği
Uğrunda milyonların seve seve öleceği
En büyük maksat için
Dünyaya ilk karşı koyansın.
Nasıl içimizdeysen bütün varınla
İşte öylece dünya davalarındasın!
O ışık saçların, o alev sözlerinle
O gök gözlerinle sen.

Ey ıssız geceler içinden
Bize eşsiz sabahı getiren!
Ey asırlardır dul bayrağın eşi,
Ey geceyarılarımızın güneşi,
Ey ışık saçlar,
Ey yele kaşlar,
Ey çekilmiş hançer bakışlar,
Ey fikri döven şakaklar,
Ey kalem parmaklar,
Ey ay-yıldızlı el,
Ey en güzel,
Ey en büyük,
Ey Atatürk!
Getir dudaklarını bir bir alnımıza koy,
Dağlansın ateşinle bu soy.
Oy Atatürk oy!

İrkilmez Ata çocuğu irkilmez:
Zaptedilmez, Atam, zaptedilmez
Biz varken senin hisarının burçları:
Bakışlarımız kılıç uçları,
Bekliyoruz devrimini biz.
Çökmeyeceğiz diz..

İsterse hayat zehrolsun,
İsterse refah kahrolsun,
İsterse kurşun düşsün yanımıza, belimize,
İsterse geçinmek için, bir dilim
Kuru ekmek geçmesin elimize.
Helal gelmez bizim ateşimize;
Dünya düşse peşimize,
Yer sarsılsa yerinden,
Ne senden geçeriz, ne senin eserinden..."

Kuyumcuyu Bulabilmek..

2009-11-09T20:00:00.003+02:00

Vaktiyle bir bilge hoca, yıllarca yanında yetiştirdiği öğrencisinin
seviyesini öğrenmek ister. Onun eline çok parlak ve gizemli görüntüye sahip
iri bir nesne verip: “Oğlum” der, “Bunu al, önüne gelen esnafa göster, kaç
para verdiklerini sor, en sonra da kuyumcuya göster. Hiç kimseye satmadan
sadece fiyatlarını ve ne dediklerini öğren, gel bana bildir.
Öğrenci elindeki ile çevresindeki esnafı gezmeye başlar.
İlk önce bir bakkal dükkanına girer ve “Şunu kaça alırsınız?” diye sorar .
Bakkal parlak bir boncuğa benzettiği nesneyi eline alır; evirir çevirir;
sonra: “Buna bir tek lira veririm. Bizim çocuk oynasın” der.
İkinci olarak bir manifaturacıya gider. O da parlak bir taşa benzettiği
neneye ancak bir beş lira vermeye razı olur.
Üçüncü defa bir semerciye gidir: Semerci nesneye şöyle bir bakar, “Bu der
“benim semerlere iyi süs olur. Bundan “kaş dediğimiz süslerden yaparım. Buna
bir on lira veririm.”
En son olarak bir kuyumcuya gider. Kuyumcu öğrencinin elindekini görünce
yerinden fırlar. “Bu kadar değerli bir pırlantayı, mücevheri nereden
buldun?” diye hayretle bağırır ve hemen ilâve eder. “Buna kaç lira
istiyorsun?” Öğrenci sorar: Siz ne veriyorsunuz?” “Ne istiyorsan veririm.”
Öğrenci, “Hayır veremem.” diye taşı almak için uzanınca kuyumcu yalvarmaya
başlar:
“Ne olur bunu bana satın. Dükkânımı, evimi, hatta arsalarımı vereyim.”
Öğrenci emanet olduğunu, satmaya yetkili olmadığını, ancak fiyat öğrenmesini
istediklerini anlatıncaya kadar bir hayli dil döker.
Mücevheri alıp kuyumcudan çıkan öğrencinin kafası karma karışıktır. Böylesi
karışık düşünceler içinde geriye dönmeye başlar. Bir tarafta elindeki
nesneye yüzünü buruşturarak 1 lira verip onu oyuncak olarak görenler, diğer
tarafta da mücevher diye isimlendirip buna sahip olmak için her
şeyini vermeye hazır olan ve hatta yalvaran kişiler..
Bilge hocasının yanına dönen öğrenci, büyük bir şaşkınlık içinde başından
geçen macerasını anlatır.
Bilge sorar: “Bu karşılaştığın durumları izah edebilir misin?”
Öğrenci: “Çok şaşkınım efendim, ne diyeceğimi bilemiyorum,
kafam karmakarışık” diye cevap verir.
Bilge hoca çok kısa cevap verir: “Bir şeyin kıymetini ancak onun değerini
bileni anlar ve onun değeri bilenin yanında kıymetlidir.”
Her insanın hayatında varlığını ve değerini bilen, hisseden, fark eden
kuyumcular mutlaka vardır.
Mesele kuyumcuyu bulmaktadır…

… “”Keyifler değildir yaşamı değerli yapan. Yaşamdır, keyif almayı değerli kılan”" …

Zordur bulabilmek kuyumcuyu..Yüreğinizin kuyumcularını bulabilmeniz dileğiyle..

Oysa ben seni seni seni hala...

2009-11-06T02:32:00.004+02:00

Bazen hayat, allak bullak ediyor herşeyi bir anda..
Düzene girdi-giricek derken yine kayıyor avuçlarından..
Merdivenlerden çıkarken tek tek adımlamayız bazen,bir an önce çıkmaz isteriz ya hani;adımlarımız karışıverir..
Tam düşecek gibi olurken tutunmaya çalışırız..
Panik yaptığımız an daha da karıştırır,düşeriz..
Şuan tam bu durumdayım..
Merdivenlerden ilerlerken başladığım yere geri geldim..

Evimi özlüyorum.Ablalarımı,yeğenlerimi..
Annemi özlüyorum..Babamı..
Bir zamanlar hep beraber olan bir aileyi...
Aslında tam anlamıyla huzur olmayan bir evdi.Her an ufacık sebeplerden patlayabilecek bir bomba gibi, tartışmasız günümüz geçmedi.Kendimi bildim bileli böyle oldu bu.
Şimdi hayal meyal gözümün önüne gelen çocukluğum..
Yaşayamadı tam yaramazlığını..
Bir misafirliğe gittiğinde annesinin dizinin dibinde oturan,orada bulunan çocuklarla oyun oynamaya bile çekinen,içine kapanık,biraz tembihli biraz çekimser bir çocukluktu..
Uzaktan bakardı çevresinde olup bitene..
Kırıp dökmedi hiç bir eşyayı ve hiç oyuncaklarına zarar vermedi..
Zaten sayılı oyuncakları vardı.Olanları da kaybetmek istemezdi.

Annesi ve babasının tartışmalarını duyan,yatakta uyuyormuş numarasıyla gözünü kapatan ve hiç kalkmak istemeyen...
Tam kendi evine,odasına ısınırken ananesine taşınmak zorunda kalan..
Hiç haberi yoktu,ananesinde kaldığı zamanlarda dayısı sayesinde sevmeye başladığı Levent Yüksel'in "Med Cezir" albümünü, yıllar sonra dinlediğinde o günler aklına geleceğinden..
Babasıyla çay bahçesinde görüşmesine anlam veremiyordu..
Halbuki bir evleri vardı?..
..

Aslında severdi babasını.Annesine karşı yaptığı haksızlıkları bilse de severdi.
Babasıydı çünkü..
Ne yaparsa yapsın babası..
Her küçük kız,ilk önce babasını sever..
Babasının onu sevmesini,sevgisini belli etmesini ister..
Hatta şakalaşmasını,yanaklarını acıtana kadar sıkmasını,öpüp koklamasını..
Bu çocuk,bu küçük kız yıllarca bunu bekledi..
Babasının bir gün bu kızı öpüp koklamasını,yanağını sıkmasını ya da herhangi sevgi belirtisini işte..
Olmadı..
Her baba böyle olacak değil ya? Herkes sevgisini belli edicek değil ya? diye avuttu durdu kendini..
Bunları düşünerek uzaklaştı ondan..
Ondan hiç bi zaman nefret etmedi..
Yaşananların her anını kazıdı beynine.
Yine de nefret etmedi..
Kırgındı..
Hep çocukları için çalışırken; çocuklarının neler düşündüğünü,neler hissettiğini unutan bir babası oldu..
İhtiyaçlarının sadece para olduğunu düşünen,sevgiye aç bırakan baba..

...
Yıllar geçti..Hiç birşey değişmedi..
Baba aynı baba kaldı,kız hala küçük..
Sadece artan yaşlardı..
Duygular,hissedilenler aynı..
Aradaki mesafelerde..

Yine yollar ayrılığa bakıyor..
Bu sefer hem 1 sene önce vefat eden ananesinin evinde dayısı ve annesiyle beraber , hem de daha fazla eşya ve daha az sessizlikte kalışlar arasında gidip gelicek.

Kime sığınacak bu zamanlarda bilinmez..Yaşayıp öğrenilecek elbet..

Babasını sevmek istedi bu küçük kız...Ve babasının da onu sevmesini..

İlk sevdiğim erkeğin babam olmasını istedim..

Ama asla babam gibi bir erkeği sevmek istemedim!

Cumhuriyet Bayramımız Kutlu Olsun!

2009-10-29T13:12:00.000+02:00

Milletimizi severiz,Türk olmaktan gurur duyarız,ırkçı oluruz..Vatanımızı seviyoruz deriz,faşist oluruz.Orduyu severiz,yönetim düşmanı oluruz.Atatürk'ü severiz, siz puta tapıyorsunuz(!) derler dinsiz oluruz..

Ama kendileri istedikleri gibi davranırlar özgür,demokatik yani adam(!) olurlar..

Size ne kardeşim!! Size ne???

Siz de o yürek yok diye,ne diye olanlara sataşırsınız!

Hala gücünüze mi gidiyor bu ülkenin "Türk"iye Cumhuriyet'i olması??

Yoksa korkularınız bitmedi mi ???

Okuyun,öğrenin ve düşünün.

Bu ülke nerden nasıl doğdu diye..

Hiç bir insan oğlu korkutmaz beni, cahiller dışında.

Ve bu ülkeyi asla yedirtmezler size..

Elbet dönecek bu devran ve elbet adalet yerini bulacak..

Vatanımı,milletimi,ülkemi,ordumu,Atatürk'ümü seviyorum diye,

ırkçı,faşist,yönetime düşman,dinsiz isem;

Bundan gurur duyuyorum!

Bunu kimse de yargılayamaz,hiç kimse!

Sevgili Volkan Konak'ın dediği gibi,

"Benim bestelerimi beğenmeyen biriyle ahbaplık edebilirim.
Tuttuğum takımı beğenmeyen biriyle ahbaplık edebilirim.
Sevdiğim kadından hoşlanmayan bir insanla zorlansamda ahbaplık edebilirim.
Ama...
Yenilmez şovalyemiz koca yürekli Mustafa Kemal`i sevmeyenle ahbaplık edemem."

Bende etmem kardeşim! Ne Atam'ı ne de vatanımı,milletimi sevmeyen biriyle ahbaplık edemem!!

Etmem..

Çevrem de böyle bir insanın olması mümkün değildir..

Kaldı ki bu internet aleminde asla etmem..

Böyle büyüdüm,böyle yetiştim..

Yeğenim bile bir buçuk yaşında iken Atatürk resmini görüp,öpen ve Atatürk diyebilen bir bebekti..

Atatürk'ü sevmek;vatanını sevmek..Milletini sevmek..Ülkesini sevmektir..

Ne mutlu Atatürk'ü sevene.. Ne mutlu Türk'üm diyene!

Cumhuriyetimiz öyle zannolunduğu gibi zayıf değildir. Cumhuriyet bedava da kazanılmış değildir. Bunu elde etmek için kan döktük. Her tarafta kırmızı kanımızı akıttık. İcabında müesseselerimizi müdafaa için lâzım olanı yapmağa hazırız. 1923 (Atatürk'ün S.D. III, S. 71)

• Temeli büyük Türk milletinin ve onun kahraman evlâtlarından mürekkep büyük ordumuzun vicdanında akıl ve şuurunda kurulmuş olan Cumhuriyetimizin ve milletin ruhundan mülhem prensiplerimizin bir vücudun ortadan kaldırılması ile bozulabileceği fikrinde bulunanlar, çok zayıf dimağlı bedbahtlardır. Bu gibi bedbahtların, Cumhuriyetin adalet ve kudret pençesinde lâyık oldukları muameleye maruz kalmaktan başka nasipleri olmaz. Benim naçiz vücudum birgün elbet toprak olacaktır, fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebet yaşıyacaktır. Ve Türk milleti emniyet ve saadetinin kefili olan prensiplerle medeniyet yolunda, tereddütsüz yürümeğe devam edecektir. 1926 (Atatürk'ün S.D. III, S. 80)
• Gelecek nesillerin Türkiye de Cumhuriyetin ilanı günü, ona en merhametsizce hücum edenlerin başında, cumhuriyetçiyim iddiasında bulunanların yer aldığını görerek şaşıracaklarını asla farz etmeyiniz! Bilâkis, Türkiye'nin münevver ve cumhuriyetçi çocukları, böyle cumhuriyetçi geçinmiş olanların hakikî zihniyetlerini tahlil ve tesbitte hiç de tereddüde düşmeyeceklerdir.

Sarı Saçlım Mavi Gözlüm!

2009-10-23T02:42:00.000+03:00

Üzgünüm!
Hemde çok üzgünüm sarı saçlım, mavi gözlüm!
Layık olamadık sana!
Ne kadar üzgünsündür şimdi,durup bize baktığında!
Neler umdun,neler gördün değil mi?
Affet!
Ne sözlerine sadık kalabildik,ne de yaptıklarının değerini bilebildik!
Hergün senin resminin altında,vatan hainliği yapıldı.
Asla tahammül edemeyeceğin şeyleri gözlerinin önünde yaptılar.
Eminim sarı saçlım,mavi gözlüm! Eminim..
Utandın..Yıkıldın..
Seni dinsiz diye suçladılar aldırmadın,
Hain dediler güldün geçtin...
İğrenç yakıştırmalar yaptılar,
Resimlerini abuk sabuk hallere soktular ilgilenmedin..
Ama,
Canlar verilerek ve canını vererek alınan bu vatana,
Göz göre göre soktular hainleri..
Yıktılar tüm atalarını,haysiyetlerini,şereflerini..
Onlar kendilerini "barış elçileri" olarak görürken ve
buna bir zamanlar senin koltuğun olan yere sahip olanlar kabullenirken,
Sen utandın sarı saçlım,mavi gözlüm sen!..

Bir kadeh rakına taktılar kafayı...
Seni kahpece öldürmeye çalışan bu it soyları,
Rahat rahat işlerine devam ediyorlar bu günlerde..

Rakı içmen hataydı sarı saçlım,mavi gözlüm hata!
Senin hiç bir keyife ihtiyacın olamazdı!!
Hem yaptığın işlere bulurlar bir çirkeflik,
Hem de içtiğin rakıdadır o it soylarının gözü!
Hatalısın..Ömrünü adadığın bu vatandan sana kalan bu kısa zamandan kayif aldığın için!
Senin oğlun olabilirdi,bir gemicik alırdı yahut tavuk çiftlikleri.Belki de küçük yaşta iş adamı olurdu!
Düğün yapabilirdin,boğazda bir yat içinde şeyhlerle beraber !

Ülkenin ekonomisi yerle yeksan iken bir kaç yılda onlarca yıl ileri taşıdın.
Hatalıydın! Teğet geçmesini beklemedin..Psikolojin kötü olsaydı zira ne yapacaktık??

Açılım istemedin "Ne mutlu Türk'üm Diyene!" denmesini istedin sadece!

Yazık!!!

Öfkemi anlatamam..Hele hele utancımı asla Atam!
Mavi gözlerine hayranlıkla bakamıyorum artık!
Sanki suçluyor bakışların..
"Emanetime hıyanet ettiniz,yıktınız tüm güvenimi!" diye ya dersen Atam???

Gücüme gidiyor artık haberleri izlemek...Yüreğim kaldırmıyor o ekrana bakmaya..Pişkin pişkin sırıtan o suretleri görmeye!!

Hala umutluyum!... Güvendiğin Türk Genci devrimlerin ve cumhuriyetin sahibi ve bekçisi olacaktır elbet!!

Sarı saçlım..Mavi gözlüm..

Çok özlüyor,

Çok seviyoruz seni!!

Ayrılık...

2009-10-19T00:07:00.001+03:00

Buruk şarkıları dinleyerek başlamıştı ayrılık havası..Ne yapsa bilemedi yüreği..

Aslı’nın halleri bu belirtileri göstermeye başlamıştı.Nereye dönse yüzü ayrılığa çarpacaktı.Çünkü nereye dönse hep O’nun hayalini görecekti,hep ondan bir şeyler anımsayacaktı çevresinde..Gözleri karardı bir an..Sıkı sıkı yumdu göz kapaklarını..Tekrar açtı gözlerini bu kasvetli havanın hala devam ettiğine inanmak istemedi, tekrarladı..Bir daha bir daha..

Ama aynıydı..

Hem hava,hem de yüreğinin acısı..

Bir sigara içmek istedi.Paketini yokladı az kalmıştı..Bu gece bu paket yetmezdi ama bu soğuk hava da nasıl dışarı çıkacağını düşündü.Biraz daha sonra,” gece olmadan almalıyım” diye erteledi..Yüreğinin yorgunluğu bedenine işlemişti sanki..Paketinde az sayıda kalan sigaradan bir tane çıkardı.Çakmağını yokladı.Lanet olası çakmak yine kayıptı!Çevresine bakındı.

” Nerede bu !” bağırışlarının ardından cebinde buldu çakmağını..Zar zor da olsa yaktı sigarasını..Derin bir nefes aldı sigaradan.Dumanını izlemeye daldı..

“ Ne kadar kolay bitişler!”

“Oysa ne zordu O’nu yüreğime eklemem”

Sesli düşünceleri bir bir yankılandı karanlık oda da..Artık içi kabul etmiyordu hiçbir düşünceyi;dolmuştu zira, birbirini kovalayan noktalama işaretlerinin anlamsızlığından..Mutfağa gitmek istedi,iyice uyuşmuştu bedeni..Bir çırpıda kalktı yataktan,beyninin uyuşmasını istiyordu.Evet evet!Yapmalıydı bunu..Daha rahat söverdi hayata,üç-beş şarkıyı da daha bağıra bağıra söylerdi.Eli telefona gider;ilk önce mesaj yazardı,ulaşmayınca aramaya koyulurdu.Bunu yüzüne karşı söyleyebilme cesareti doğardı:

“-Ben sana bu kadar kötü ne yaptım!Neyin bedeli bu ödettiğin? Neyin günahı çektirdiğin?

(Karşıdan bir süre ses gelmezdi belki..)

Aslı: Sana söylüyorum!Cevap ver!

(Ne diyeceğini şaşırırdı bu cevap karşısında…)

O : Ben..Ben böyle olsun istememiştim!

(Kahkaha duyulmaya başlardı telefonun diğer ucunda,Aslı böylesine gülmemiştir uzun süredir!)

O: Ne yaptığını sanıyorsun sen?

Aslı: Aptalsın sen!Aptal! Nasıl sevdim ben seni?? Nasıl o yüreğini yüreğim bildim!

O:Aslı? İyimisin?

Aslı: Senin yokluğunda ezilen bu bedenin nasıl iyi olmasını beklersin şapşal!”

Gibi bir konuşmanın geçebileceği ihtimalini düşündü..Ama aramak istemedi…

Buzdolabında bir kenara itilmiş,keyif içkisi niyetiyle alınan şarabın efkar içeceğine dönüşmesi birkaç dakila Aslı'nın donup kalmasına neden oldu…Kendine geldiğinde buzdolabından çıkardı şişeyi ve geri döndü odasına..

İçti..İçti..

Beyaz şarabın tadı hiç bu kadar acı gelmemişti..

Yine de içti..

İçtikçe acısı arttı..

Duvara fırlattığı içki şişesinin paramparça oluşuyla kendisine geldi.

Bir an durdu.

Aynaya baktı.

Gördüğü suretin kendisi olduğuna inanamadı.

Hıçkırıkları,isyanları uğultu olmuştu…

Kulak tırmalayan bir uğultu…

Müzik sustu..

Kız olduğu yere yığıldı.

Bilinci açıktı oysa ama hareket edemedi..

Gözlerini kapadı..Yumdu sıkı sıkı..

Süzülen gözyaşları,acının yüreğindeki diğer ismiydi.

Değermiydi?

Bu kadar kolay vazgeçilen bir aşk için,

Yüreğini parçalamaya değermiydi?

Ayrılıklar sevdaya dahil değildi aslında,bu geride kalmışların uydurduğu bir bahaneydi.Çünkü hiçbir ayrılan sevgili kalamadı.Çünkü sevgiler hiçbir zaman, başlarken yaşanan heyecana layık olamadı..Elde kalan hep kırgınlıklar oldu..Ve yeni aşka verilen tövbeler…Onları unutarak sevdaya başlamamız...Bundan belki de…Çektiğimiz çileler, ettiğimiz tövbelerin bedeli…Ve bunlar,hep ağır ödendi…

Orhan Veli'den .. Müşfik Kenter'in Sesiyle..

2009-10-18T13:56:00.006+03:00

İçkiye Benzer Birşey ...

İçkiye benzer birşey var bu havalarda

Kötü ediyor insanı, kötü...

Hele birde hasretlik oldu mu serde;

Sevdiğin başka yerde,

Sen başka yerde;

Dertli ediyor insanı, dertli.

İçkiye benzer birşey var bu havalarda

Sarhoş ediyor insanı, sarhoş.

Birdenbire

Her şey birdenbire oldu.

Birdenbire vurdu gün ışığı yere;

Gökyüzü birdenbire oldu;

Mavi birdenbire.

Her şey birdenbire oldu;

Birdenbire tütmeye başladı duman topraktan;

Filiz birdenbire oldu, tomurcuk birdenbire.

Yemiş birdenbire oldu.

Birdenbire,

Birdenbire;

Her şey birdenbire oldu.

Kız birdenbire, oğlan birdenbire;

Yollar, kırlar, kediler, insanlar...

Aşk birdenbire oldu,

Sevinç birdenbire.

İstanbul'u Dinliyorum

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;

Önce hafiften bir rüzgâr esiyor;

Yavaş yavaş sallanıyor

Yapraklar, ağaçlarda;

Uzaklarda, çok uzaklarda,

Sucuların hiç durmıyan çıngırakları

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;

Kuşlar geçiyor, derken;

Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık.

Ağlar çekiliyor dalyanlarda;

Bir kadının suya değiyor ayakları;

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;

Serin serin Kapalı Çarşı;

Cıvıl cıvıl Mahmutpaşa;

Güvercin dolu avlular.

Çekiç sesleri geliyor doklardan,

Güzelim bahar rüzgârında ter kokuları;

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;

Başımda eski alemlerin sarhoşluğu

Loş kayıkhaneleriyle bir yalı;

Dinmiş lodosların uğultusu içinde

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;

Bir yosma geçiyor kaldırımdan;

Küfürler, şarkılar, türküler, lâf atmalar.

Bir şey düşüyor elinden yere;

Bir gül olmalı;

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;

Bir kuş çırpınıyor eteklerinde;

Alnın sıcak mı, değil mi, biliyorum;

Dudakların ıslak mı, değil mi, biliyorum;

Beyaz bir ay doğuyor, fıstıkların arkasından

Kalbinin vuruşundan anlıyorum;

İstanbul'u dinliyorum.

Deniz Kızı

Denizden yeni mi çıkmıştı neydi;

Saçları, dudakları

Deniz koktu sabaha kadar;

Yükselip alçalan göğsü deniz gibiydi.

Yoksuldu, biliyorum

- Ama boyuna da yoksulluk sözü edilmez ya-

Kulağımın dibinde, yavaş yavaş,

Aşk türküleri söyledi.

Neler görmüş, neler öğrenmişti kim bilir,

Denizle boğaz boğaza geçen hayatında!

Ağ yamamak, ağ atmak, ağ toplamak,

Olta yapmak, yem çıkarmak, kayık temizlemek

Dikenli balıkları hatırlatmak için

Elleri ellerime değdi.

O gece gördüm, onun gözlerinde gördüm;

Gün ne güzel doğmuş meğer açık denizde!

Onun saçları öğretti bana dalgayı;

Çalkandım durdum rüyalar içinde.

Seninki Düpedüz Vurgun Sayılır!..

2009-10-15T15:47:00.003+03:00

Benim dilime bir şarkı takılmaya görsün..Dinleye dinleye hal oluyorum..Nerden buluyorum bilmem..

Bu sefer Muazzez Abacı'dan Vurgun şarkısı takıldı..Ne güzel şarkıdır bu..

Gözlerim uykuyla barıştı sanma
Sen gittin gideli dargın sayılır
Ben de bir zamanlar sevildim amma
Seninki düpedüz vurgun sayılır

Ne kadar zulmetsen ah etmem sana
Her iki cihanda gül kana kana
Seninle cehennem ödüldür bana
Sensiz cennet bile sürgün sayılır

Yalan mı söyledin göz göre göre
Ne zaman dolacak verdiğin süre
Gönülden gördüğüm takvime göre
Aldığım her nefes birgün sayılır

Armağan ettiğin kutsal mendile
Akarken içimi dağlayan çile
Manavgat denilen çağlayan bile
Benim gözyaşımdan durgun sayılır

Ne kadar zulmetsen ah etmem sana
Her iki cihanda gül kana kana
Seninle cehennem ödüldür bana
Sensiz cennet bile sürgün sayılır

Püf Noktası

2009-10-13T16:12:00.002+03:00

Mailime gelen bir yazıyı paylaşacağım sizlerle.Püf noktası nereden çıkmış,neden "püf noktası"denilmiş bakalım..

Vaktiyle testi ve çanak-çömlek imal edilen kasabalardan birinde, uzun yıllar bu meslekte çalışan bir çırak, kalfa olup artık kendi başına bir dükkan açmayı arzu eder olmuş. Ne yazık ki her defasında ustası ona:

- Sen, demiş, daha bu işin püf noktasını bilmiyorsun, biraz daha emek vermen gerekiyor.

Ustanın bu sonu gelmez nasihatlerinden sıkılan kalfa, artık dayanamaz ve gidip bir dükkan açar. Açar açmasına da yeni dükkanında güzel güzel yaptığı testiler, küpler, vazolar, sürahiler onca titizliğe ve emeğe rağmen orasından burasından yarılmaya, yer yer çatlamaya başlar. Kalfa bir türlü bu çatlamaların önüne geçemez. Nihayet ustasına gider ve durumu anlatır. Usta,

- Sana demedim mi evladım; sen bu işin püf noktasını henüz öğrenmedin. Bu sanatın bir püf noktası vardır.

Usta bunun üzerine tezgaha bir miktar çamur koyar ve,

- Haydi, der, geç bakalım tezgahın başına da bir testi çıkar. Ben de sana püf noktasını göstereyim.

Eski çırak ayağıyla merdaneyi döndürüp çamura şekil vermeye başladığında usta önünde dönen çanağa arada sırada "püf!" diye üfleyerek zamanla testiyi çatlatacak olan bazı küçük hava kabarcıklarını patlatıp giderir. Böylece çırak da bu sanatın püf denilen noktasını öğrenmiş olur.

Her sanatın incelik gereken nazik kısmına da o günden sonra püf noktası denilmeye başlanır...

Suçlamamıştım..Anladım Sadece..

2009-10-12T13:05:00.003+03:00

İclal Aydın'ın kitabı çarpıyor bu ara gözüme..İsminden ötürü olsa gerek,ki kitaplarda isimler benim ilgimi çeken ve onları okumamdaki sebep olmuşlardır..Kitabın ismi: " Senin adın bile geçmedi." Eh kitap söz konusu olunca da,Gülden'in bloguna bakmadan olmazdı:) Kitap derlemelerine bayılıyorum..

Diğer İclal Aydın kitaplarına baktığımda yine bir kitabının içinde geçenler dikkatimi çekti..Bu aralar nedense pek hassasım..En ufacık söz,şarkı beni benden alabiliyor..Beni benden alan sözleri ekleyeceğim buraya sevgili Gülden'in blogundan :)

Aslında... Senin adın bile geçmedi...
Ama...
Ben seni hiç unutmadım...

Her hayat hikayesi bitmiş bir aşktan yol alıyordu...
Ve her ayrılık bir mektupla başlıyordu.

Sana güzel bir yaz günü gelmiştim. Karlı bir sabahta gidiyorum. Beş mevsim yaşamışız beraber. Beş mevsim bir "İç denizi" kurutmaya yetti...
İşte böyle sevgili....
Biz artık seninle haritada iki küçük su lekesi,
Hiçbir nehir kavuşturamaz bizi...

Sevilenler, hep beklenenler... Ve beklenenler, hiç gelmeyenler...

Şimdi belki sende benim gibi ölesiye yalnızsındır
Uçan kuşları gözlemektesindir tek başına...
Çamların yeşiline dalmış gitmiştir gözlerin
Radyo dinliyorsundur ya da susarak
Bir kitap okumaya çalışıyorsundur kimbilir
Belkide anılarını deşiyorsundur bir olmazı
Bir açmazı derinden derine kurcalar gibi
Bir kahve içmeyi, bir elma yemeği kurarak ,
Saatine bakıyor olabilirsin uykulıu gözlerle
Çocukların oyununa dalmış gitmiş olabilirsin
Maphus gibi, tutsak gibi, belki kök gibi,
Yarını olmamak gibi bir duygu içindesindir.
Belkide kendini bağışlayamıyorsundur
Benim hiç bilmediğim bir şeylerden ötürü
Kırık trenler gibi öylece kalakalmışsındır...
Kalkıp gidip çekirdek almayı düşünüyorsundur.
Ya da uyumak istiyorsundur her şeyi unutmak için
Belki sende benim gibi ölesiye yalnızsındır.
Afşar TUMUÇİN

Suçlamamıştım..

Anladım Sadece..

Suçlamadım seni...Anlamaya çalışıyorum şimdi..

Yüreği güzelim..

Uğruna kadeh eskittiğim..

İçtiğim her sigaranın sebebi..

Canını yaktığım,canına yandığım!

Ne kadar sevdiysem o kadar yaraladım..Hem seni,hem kendimi..

İnsanın elinde olmuyormuş sevdiğim..

Farkında olmuyormuşsun yaptığın bütün dengesizliklerin..

Bilirsin...Üzmek istemem asla seni..

Bir gülüşün yeter bana..Tamamlamam için kendimi..

Yüreğinin bir köşesinde hep olsun yerim,

Sığınabilecek tek yerin olsun,yerim..

Ben seni sevdim mi?

2009-10-11T04:24:00.002+03:00

Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini

Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette
Bendeydi özlemlerin en korkuncu
Çıldırırdım sen ne kadar uzaksan,
Aşk değil, hiç doymayan bir şeydi bu

Ben seni sevdim mi? Sevdim doğrusu
Sevdikçe tamamlandım, bütünlendim
Biri vardı ağlayan gecelerce
Biri vardı sana tutkun; o bendim

Ben seni sevdim mi? Sevdim en büyük
En solmayan güller açtı içimde
Ömrümü değerli kılan bir şeydin
Sen benim bozbulanık gençliğimde

Ben seni sevdim mi? Sevdim, öyle ya
Bir çizgiye vardım seninle beraber
Ve bir gün orada yitirdim seni
Ben seni sevdim mi? Sevdim, ya sen beni?

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

Varlığınla,hayatıma kattığın anlama "Sana" teşekkür ederim..

2009-10-06T13:09:00.004+03:00

Yüreğinin güzelliğine kapıldım önceleri..Hani böyle bir insan nasıl olabilir ? Nasıl şans eseri girebilir hayatıma ? Diye sorgularken sende buldum kendimi..

Hala birşeylerin boşluğunda ilerlediğimi düşünmek yormuştu beni.Yüreğim kaldıramazdı aslında başka bir yüreği.Bu bir benimseme meselesi.Ve senin yüreğin o kadar hoştu ki,kapısını aralarken tereddüte düşüyor insan.Bağlanmaktan korktum o güzel yüreğine..Sonucunda acı yaşayabilme ihtimalini düşünerek..Senin canını acıtmıştım,farkındaydım.Söylediğin sözlerin benim de canımı bu kadar yakabildiğinde anladım..Kısa bir sürede sana nasıl alıştığımı farkettim.Telefona giden gözlerimin cevap gelmeyeceğini bile bile bakması ama yüreğimin senden gelebilecek tek harfe ihtiyacı olduğunu anladım..Her gece seninle uyuyakalmanın ve her sabah seninle uyanabilmenin mutluluğundan yoksun kaldığım 3 günün sonunda,böyle olmanın daha acı verdiğini anladım..Yine bir sabah hatta sabahın körüydü mesaj yazdığımda :) Hemen cevap vermiştin..Benim hırçınlığıma o kadar şevkatli açmıştın ki kollarını,sana tekrar hayran kalmamak elde değildi..

Şimdi alıştığım o sesini duymadan kendime gelemiyormuşum gibi hissediyorum..Bir bedende can bulmak böyle birşey olsa gerek..Ben seninle tekrar can buldum bu hayatta..Ki bu yüzdendir "CAN" ım diye seslenişlerim sana..

Ve ne güzeldir ki bu yüreği hissedebilmek,uyurken yanındaymış gibi uyuyabilmek..Uyandığında yanağına bir öpücük kondurur gibi uyanabilmek yeni güne,mutlu..

Sevdiceğim,hayatıma anlam, yaşamıma sevgi, günüme güneş, geceme ışık, kalbime ritim kattığın için ve en önemlisi BENİM olduğun için..Seni Seviyorum..

İyi ki varsın..:)

Çağlam..İyiki varsın!

2009-10-03T21:00:00.005+03:00

Ruhum..

2005 yılının son aylarıydı hayatıma girişin..Odanın kapısından girişin hala gözümün önünde.Üzerinde kahverengi bir boğazlı kazak vardı.Saçların topluydu.Kulağında da halka küpelerin.Ben ranzanın üst katından biraz uykulu biraz da endişeli gözlerle bakmıştım sana.Kimsenin gelmesini istemiyorduk yanımıza ve bu geleni de kesin kaçırıcaz diye konuşmuşluğumuz vardı diğer oda arkadaşlarıyla..İsimlerini telaffuz etmiyorum sen çok iyi biliyorsun..:)

Eşyalarını koyup hemen gitmiştin..Tekrar geldiğinde bu sefer yataktan değil kapıdandı karşılamam.Nalet olası sigaramız bitmişti o gün ve hiç paramız yoktu:) Diğer oda arkadaşı senden sigara istediğinde sen bir kutu marlboro light (evet buydu :) )'ı önümüze koymuştun alın istediğiniz kadar diye..Şaşırmıştık.Biz kızı kaçırmayı düşünüyoruz ama kız nasıl bu kadar rahat ve cömert olabiliyor ? diye..Acaba gözümüzü mü boyuyor demeden de edemedik:P O gün eşyalarını bir güzel dizdin dolabına.Daha sonra tam anlamıyla tanışma faslı..

Biliyormusun o anki halin gözümün önüne geldikçe ne kadar çocuksu durduğunu anımsıyor ve gülüyorum:) Çocuktunn iştee...:) Şuan ki halinden daha cılız ve daha çelimsizdin.Ama her zamanki gibi deli!..İlk gün sabaha kadar uyumamıştık seninle..Sende de bende de çene iyi olunca ilk günden konuşacak bir sürü şey bulmuştuk.Sen benim gibi ranzanın üst kısmına yerleştin.Yani üst taraftan da bıdı bıdımızı yapıyorduk seninle :)

Birdenbire birbirimizin hayatında olduk.Sabahlara kadar gülmelerimiz ve muhabbetler bağladı bu arkadaşlığımızı.Benim gibi hastalıklı bir insanı sürekli hastaneye getirip götüren başında hemşire gibi duran oldun.Hatta o beyaz sakallı sır kapısındaki adamın geleceğini düşünmeme neden olan sebepleri yaratırkende..Gül gül..ben hala gülüyorum :)

Sana en çok; hiç beklemediğim anda yanımdan gitmek zorunda olduğunda anladım ne kadar alıştığımı..Beni bilirsin kolay kolay ağlamam başkasının yanında..Ama o gün içimden birşeyler kopmuştu..Elimden hiç birşey gelmiyordu ve sen gidiyordun.Daha yapacağımız onca şey varken..Sen arabaya binip gittiğin an,sensiz ne yapacağımı düşünmeye çalışmıştım.Sensiz ben o kahralosı ada da ne yapardım? Şuan aklıma geldikçe gözlerim doluyor be kuzum..Ama yılmadım..Elimden ne geldiyse senin için yapmaya çalıştım.Ve başarılı da oldum ki, sen geri geldin..:) Annen ve babanı kendi ailem bildim.Seni de kendi kardeşim..Dimdik durduk işte ayakta bitanecim! Herkese ve herşeye inat..Başardık..Seni kimsenin korkutamayacağını,pislik atamayacağını herkese anlattık!

Yaşadıklarımız bizi birbirimize iyice bağladı..Ve hep aynı noktalarda kesişti hayat çizgimiz.Aynı zamanda veda ettik okul yaşantımıza..( Şuan da aynı bölümlerde ama ayrı yerlerdeyiz..)Ardından 1 buçuk yıldan fazla görüşemedik internet haricinde.O kadar zor geldi ki bana bu süre..O zaman zarfında anladım bir parçam hep eksikti..Ama kavuştuk en sonunda..Geçen doğum günümde bana en büyük hediyeyi verdin ve benim hayatımdaki en güzel,en özel doğum günümü yaşattın..Yanındaydım..Hiç birşey eksilmemişti hatta geçen zaman daha da çok bağlarımızı kuvvetlendirmişti..Beni gözlerime bakıp anlayabilen ya da ses tonumdan ne hissettiğimi bilen tek kişisin!(az önce aradın,bir kaç gün seninle konuşamadık biraz sitem ettin eminim ki ne olduğunu anlayamadın ama ben bu günü düşünerek biraz senden uzak kaldım :) ) Elim,kolum,yüreğim!Sen benden bir parçasın be kuzum!..Ağladığında ağladığım,bir göz yaşıma herşeyi göze alabilen canımsın!Canımdan ötesin..Yakın zamanda yine geleceğim yanına..Yine beraber olacağız..

Yazıya başlarken o kadar şey vardı ki aklımda..Dile kolay tanıştığımız günden beri hep yanımdasın..İster yüz yüze ister internetten ya da telefondan..Hep yanımdasın işte..Beni benden daha iyi bilen bir kişi varsa o da sadece sensin!

Yine hakim olamıyorum kendime..Ulan sevgilim olsan bu kadar ağlarmıydım bilmem :) Ya da bu kadar kıskanırmıydım seni :)

Dostum..Kardeşim..Seni ne sıfatla adlandırabilirim bilemiyorum..Ama herşeyimsin bildiğim tek şey bu!..Seni bugün dünyaya getiren anneciğine teşekkür ediyorum ilk önce!İyiki seni dünyaya getirmiş ki,benim en yakınım olmuşsun,ben olmuşsun!Allah'a şükrediyorum,seninle karşılaşmama nedenler yarattığı için..Ve sana teşekkür ediyorum,beni canından bir parça ettiğin için,dostun,kardeşin yaptığın için!

-Ruh olabilmek,ruhu olabilmek zordur bir insanın..Sen benim ruhumsun..Hayatında iyi ki dediğin kişi kim? ve hayatının en güzel şeyi nedir? diye sorsalar tereddütsüz vereceğim isim senin ismin olurdu!-

İyi ki doğdun Çağlam..İyi ki yanımdasın..Yıllar sonra iki kokoş nine olup elimizde baston yan yana olduğumuzda yine hayata sövüp güleceğiz..Yine birbirimizin küpelerini alıp bu sefer yaşlılıktan unutup küpelerimizi arayacağız:)

Her zaman yanımda olduğun,olacağın için çok mutluyum ve sana binlerce kez teşekkür ederim..

Seni ne kadar çok sevdiğimi biliyorsun..Ama yine söylüyorum..Seni çok seviyorum !

Nice beraber mutlu yıllara...

Nasıl Borçluysan Beni Yaşamaya, Öyle Mecburum Seni Yaşamaya

2009-10-03T02:59:00.002+03:00

Seni yaşamayı kendime borçluyum.

Gözlerinin yeşili ve kahvesi gibi
Karmaşığım bu gün.
Boğazda senden izler
İstanbul sen,
Sen İstanbul’sun şimdi
İşveli bir fahişe gibi arzular arsız,
Topkapı Sarayı’ndan denize atılan cariyeler gibi dilsiz,
Yıkılan bir imparatorluğun canlanması kadar geleceksiz,
Ama tendeki vahşi çırpınışlar kadar vazgeçilmez,
Parmağımın ucundaki dudakların kadar gerçek,
Bir gamzeye değen erkek ellerin kadar güçlü,
Yaza yabancı bastıran yağmur kadar ani,
Gözlerindeki şimşekler kadar asi,
Yaşam ve ölüm kadar hesapsız,
Dikenli tabulara inat yasaksız,
Sen İstanbul
İstanbul senken
Üstelik boğazda düşlere yelken açmışken,
Bu sevdadan kaçmak imkansız.
Nasıl borçluysan beni yaşamaya,

Öyle mecburum seni yaşamaya…

Funda Bilgili ..

Garanti Bankası - Sucu Çocuk Reklamı ..

2009-10-01T01:26:00.003+03:00

Dün hangi reklamı izlerken geldi aklıma bilmiyorum ama zamanında dilimize dolanan " su soğuk su.." ve o tatlı çocuğun " teşekkürlerrr.." sözlerini anımsadım birden.Bugün de FriendFeed'de müziğini dinledim..Hey gidi günler demeden yapamıyor insan.Benimde küçüklüğümdü zira o reklamın çıktığı vakitler.Hoş şimdi yaş kemale ermedi ama böyle şeyleri anımsadıkça yaşlanmış hissediyorum kendimi :) Aslında bir yerde seviniyorum çünkü bizler bu daha bir çok şeyin deforme olmadığı zamanları yakalayabilen son şanslı çocuklardık." Playstation "gibi bir uğraşımız olmadı ve " counter strike " oynamamıştık.Bizim tasolarımız bilyelerimiz vardı.Gazoz kapaklarını biriktirir kimin daha çok kapağı varsa en havalımız o olurdu.Şimdiki çocuklara bu yüzden şanslı diyemeyeceğim işte..Evet imkanları belki daha fazla mesela biz hiç ilkokulda slayt gösterisi yaparak ders işlemedik.Kantinde hamburger ile kutu cola içmişliğimiz yoktu.Biz simit,salçalı tost ya da (her yerde varmıdır bilmem ama)bonfirit ile gazoz içmemiz en büyük lüksümüzdü.Hatta çoğu zaman beslenme çantamızdaydı tüm yiyecekler ve biz yerli malı diye güzel bir işleyişe yetiştik. "Magnum "çikolatalarını değil,kayısı ve çikolatanın güzellll uyumu olan "Cino"lar ile beslendik.Ayrıca altın çikolatalarımızın değeri paha biçilemez.Hangimiz " ben zengin oldum len baksana altınlarıma " diye tüm arkadaşlarına espiri yapmaya çalışmadı ki?Leblebi tozlarımızın o küçük kutularından ağzımıza hoplattığımızda dudaklarımızın kenarlarına dağılan haliyle arkadaşlarımıza maskara oluşumuzu sevdik.İçinde kaymak bulunan külahları hatırlarsınız hatta o kaymağın içinde bir hediye olurdu biz onu yutmamak için direnirdik..İnanırmısınız bu köyümde cino da buldum,kaymak külahlardan da..Hatta o kaymağın ayrı satıldığını gördüm,aldım ve şuan büyük bir zevkle yiyorummm!:)

Hangimiz sokağa çıkmadık ki? Ve hangimizin annesi akşam ezanı okununca hadi kızım/oğlum eve gel demedi ki?:) Akşam ebesi ile bitirirdik bir günümüzü ve ertesi gün tekrar görüşmek üzere ayrılırdık arkadaşlardan..Şimdi insan çocuğunu sokağa bırakmaya korkuyor.E haklılarda.Her gün bir olay,her gün bir cinayet,her gün bir pislik..Kim güvenir de yollar ki?

Biz büyüdüğümüz için mi böyle geliyor diyecek oluyorum ama bu yüzden değil...Bizler ufak şeylerle mutlu olurduk..Daninolarımız da yoktu ama boylu poslu yetiştik:)

Biz büyüdük ve kirlendi dünya;) Olay bu işte..:)

Nerden nereye geldim ben yine ya..Asıl söylemek istediğim " Sucu Çocuk " reklamıydı..Melih Kibar'ın o güzel bestesi ve Ali Tara'nın yönettiği bu ödüllü reklam kesinlikle hatırlanmaya değer :)

Huzurlarınızdan reklamın videosunu paylaşıp çekiliyorum..:)

Sen söyle hayat...

2009-09-27T04:42:00.003+03:00

Bu saatte aklıma geldi bu şarkı..Hiç unutmuyorum, bir gün ablamda ütü yapıyordum..Açtım tv'yi,bu şarkının ilk çıktığı zamanlardı...Bir kaç defa dinlemiştim ama o gün nedense içime daha bir işlemişti..Kendimi yine tuttuğum zamanlardı..Ve patlamıştım bu şarkıyla..Uzun zamandır ağlamadığım kadar ağladım bu şarkıda..Hala içim acıyor dinledikçe...Bayadır da dinlemiyordum..Aslında başka bir şarkı paylaşıcaktım ama bu parçayı dinleyince vazgeçtim:)Video slaytını kendim yaptım..Siz de dinleyin bakalım..Ama bir sigara yakın ve kapatın gözlerinizi..Sözlere odaklanın...Eminim beğeniceksiniz..

Su gibi akıp gitti yıllarım
Aşkı ararken bitti bütün yollarım
Bom boş kaldı zamanla avuçlarım
Ben hep bekledim hiç giden olmadım.

Hazırım kendimden geçmeye aşk isterse
Kelebek ömrü kadar kısa sürse
Dönemem artık senin olduğun şehre
Kanıyor mazim içimde öylece.

Görmeden,duymadan mümkün mü yaşamak
Ellerim dokunmadan aşk yalan mı?
Gerçek mi? Sen söyle hayat...

Canım..Canlarım..Teyzesinin bitaneleri..

2009-09-25T14:02:00.009+03:00

Lütfen konuya girmeden önce tembihliyorum tüüüü tüüü maşallah deyin ki,nazar değmesin yavruşlarıma :) Onlar benim bitanelerim...

İlk yeğenim Efe'm..Adı gibi Efe'dir yaramaz:) Yeni yeni düzgün konuşabiliyor.Yarın da 3.doğum günü kutlanıcak!Ben onlarla olamayacağım malesef...:( Canım,canımdan öte..Bursa'dayken hergün beraberiz.Sabahtan akşama kadar bizle..Bir gün görmeyelim nasıl özlüyoruz anlatamam...Eskiden tam dili dönmediğinde "ada"derdi bana neden bilmiyorum :) Şimdi meyvee dese de kabulüm.Ayrıca benden birşey isteyecekse de meyve deyzeee oluyorum hemen..Çok yaramaz..Bu yüzden internete gireceğim zaman ya da işim olduğunda odamın kapısını kilitliyorum rahat bırakmıyor ki? Kapıya gelip meyve deyzeee aç kapıyııı diye kapıyı zorluyor.Geliyor gidiyor aynı şeyler..Bazen sinirlendiğimde ne oldu Efe ??? diyorum.O dudak büzüşünü görmelisiniz!Nasılda iç çekmeye başlıyor..Kıyamıyorum tabi..Alıyorum kucağıma öpüp mıncırdıktan sonra bilgisayarın karşısına getiriyorum.Hemen fare ile oynamaya çalışıyor haspam çok biliyor!..Bi keresinde annemlere deprem ile ilgili bi video izletmiştim.Her bilgisayarı görünce çocuuuuğum o videoyu aç diyor. meyve deyze depyem depyem aç.ayaba düşüyoooy...Bazen de gelir hararetli bişeyler anlatır." Ben eve dittim.annem goktu bi adam giymiş eve aldım onuy camdan addım köpekleyin üstüne düttü...."gibi uzayıp giden çocuuuuuğumun hayal dünyasının enteresan enginliklerinden kopup gelen senaryoları paylaşırız.Geçenlerde oda takımı aldılar beyfendiye..Beni arıyo "meyve deyze bize geysene odamda ayabalı yatak var benim o annem aldı" aa geliyorum hemen dedim ve gittim.Zaten aramızda 1 sokak var.Bana bir odasını gösterişi var anlatamam :) Sanki dünyalar onun olmuş..Diyorum ki benim olsun mu bu oda? Ben yatayımmı bunda? Oysuunnn buyda beyabey uyuyalımm.Diyor yaramaz...Sonra ben gideyim işim var diyorum.O yok anneem kavee yapar( kahveden söz ediyor) için.diyor:) Diğer bebişimizi de kıskanmıyor değil ki bu normal..Herkes onu severken birden sevgi paylaşılıyor:) Tuyaya'sını seviyor ama bizide ilk başlarda hele paylaşamıyordu..Tuana'mızı sevdiğimizde bize " ditt yanımdann beni sevme,sevme beni dittt" dediği çok oldu.Hatta annem Tuana'yı yıkadığında bile kıskanıyor beni neden yıkamıyosunn diye söyleniyordu..Kıyamammm ona bennn! Gerçekten çok başka bir duygu..Hep iç içe olduğumuz için kendi canımdan çıkan bir parça gibi görüyorum onları..Efemmmmm canımın içi teyzesinin bitanesiii! İyi ki doğdun bebeğimm :)

Efeciğimin 4 tane ismi var :) 2 tanesi nüfusa kayıtlı 2 tanesi de göbek ismi..Efe ismini ablam istemişti..Diğer ismi İlhan eniştemin babasının ismi.Göbek adının biri benim babamın ismi..Diğerini ise doktor Halil olsun demiş ve öyle olmuş:) Efecim bunların hepsini biliyor ve soyadını da söylüyor;)

Şimdi sıra diğer bebişimizde..Aramıza 8 Haziran 2009 yılında katıldı..Yavrularımı ilk gördüğüm günü unutamıyorum..Küçük ablamın bebişidir Tuana'm..Çok zorlu bir hamilelik geçirdi,ananem vefat etti ve bir önceki bebeği de düşük oldu ablamın..O yüzden bize ilaç gibi geldi..İsminin Tuana olmasında büyük bir payımın olduğunu da söylemeden edemeyeceğim..:)

Burda annesiyle beraber :)

Burda da teyzesi :) Karşımda dayım vardı ona birşeyler anlatıyordum ablamın çektiğinden habersiz:)

Burda da yine habersiz enteresan bir fotoğraf olmuş ama hoş olmuş :)

İşte bunlar benim bitanelerim...Canlarım...

Ah bu şarkıların gözü kör olsun!..

2009-09-25T00:49:00.004+03:00

Bir süredir Türk Sanat Müziği dinliyorum..Hiç dinlemeyen insan değildim ama bu kadar da çok dinlemezdim..

Hatta 4 yıl önce falan oda arkadaşım ve ev arkadaşım olan Esra'm ile beraber,uzun zamandır eve gidememiş olmanın bir burukluğu ve özlemiyle Zeki Müren'in Annem şarkısıyla salya sümük birbirimize sarıla sarıla ağladığımızı biliyorum.

"Geceler çok soğuk,sessiz ve karanlık..Üşüdüm üstünü örtsene annemmmm..."diye diye...

Zeki Müren'den başladık madem..Öyle gidelim değil mi?..Hem hemşerim kendileri!Evet bundan da gurur duyuyorum :)

Zeki Müren - Gitme Sana Muhtacım ..

Bu klipte Zeki Müren'in dans ettiği kişi,Neşe Erberk hanım efendi..Hatun her yaşında güzelmiş yahu..:) Ayrıca Zeki Müren'in gözlükleri dikkat edilmeyecek boyutta da değil..Ve tabiki burda dans eden Ajda Pekkan-Halit Kıvanç fark ediliyor..Ajda hanımın bu halleriyle o halini lütfen kıyaslamayalım!:) Diğer bir dans çiftiyse deli gibi dolaşan tabiki Erol Evgin ve Sezen Aksu :)

Klibe odaklandım bende..Oysaki şarkı mükemmel...

"Beni,öldür öyle git! Yaşamak için,senin sevgine muhtacım..."

~~ Ne hüzünlüdür avunmaya çalışmak ya da rüyalarda bile buluşmayı göz almak..Evet..Tahmin ettiğiniz o güzel şarkı...

"Hiç kimseye söylenmeden,hasretimiz bilinmeden,gizli gizli görünmeden;rüyalarda buluşuruz..Bu şarkıyla kavuşuruz!"

Şimdi Zeki Müren'in ilk bestesini ekleyeceğim.Ben daha önce dinlememiştim.Sözlerin baş harfi ZEKİ'yi oluşturuyor..Bu sanatın ismi Akrostiş imiş.. Makamı: Acem-Kürdî......Şarkının ismi: " Zehretme Hayâtı Bana Cânânım"

Zehretme hayati bana cananim
Elemlerle doldu benim her anım
Kederimle yanıp sönse de canım
İnan ki ben sana yine hayranım

"Gözlerinin içine...Başka hayal girmesin...Bana ait çizgiler..Dikkat et silinmesin...İstersen yum gözlerini,tıpkı düşünür gibi..Benden evvel başkası..Sakın seni görmesin..."

Beklenen şarkıdır..:)

***

Zeki Müren'in en sevdiğim şarkılarından birisini paylaşıcam sizinle..

"Her akşam güneşin battığı yerden,gözlerin doğuyor gecelerime.."

"Ah bu yangın beni öldürüyor yavaş yavaş,kor kor alevler yanıyor içimde..Aşkın beni kül diyor!..Kor kor alevler..Yanıyor içimde..Aşkın beniii kül ediyor...Of.."

Sevilmeyecek şarkı mıdır bu?...

***

Bugün Zeki Müren'e ağırlık vermemdeki sebep ölüm yıldönümü..24 eylül yani..Aslında hep dinleriz O'nu ya..Tekrar iyice bir analım dedim..Bu şarkısı da olmasa olmaz!!...

Uzun zamandır dilime takılan bir şarkı daha..Bu sefer Emel Sayın'dan..

"Bir yerde ümit biter..Solar laleler güller..Aşk yalan inan buna! Perişan hep gönüller...

Ayrılmalıyız artık..Gitmeliyim bu yerden..Saadet diliyorum..Sana beyaz güllerden..

Taptım sana çok sevdim..Hep böyle kalacağım..Senin mutlu hayatına,uzaktan bakacağım..."

***

Bencil miyim? Evet!:) Yeşil yeşil şarkısını da çok severim ve kendimle özdeştirdiğimden buraya eklememezlik yapmıyorum:)

***

Eskişehir fasıl keyfimizde İsmailciğimle rakılarımızı tokuşturduğumuz şarkı....:)

Devam etmek çok isterdim ama şimdilik bu kadar olsun..:) Zeki Müren üstad ile başladık..Ve malumunuzdur başlık ismine ait olan şarkıyı paylaşarak veda edelim...

Çoktaaaannn unuturdum ben seni,çoktannn...Ah bu şarkıların gözü kör olsun!!!...

Bayramınız Kutlu Olsun..

2009-09-20T14:01:00.004+03:00

Saat 14.00 ..Ve ben yeni uyanıyorum..Bursa'da olsam bayram namazı bitmeden kalkmış olurdum..Malum babam ve kardeşim namaza giderler,annem gelir:" Hadi Merve,babanlar gelmeden kahvaltıyı hazırlayalım.."der..Bir gözüm açık diğer gözüm kapalı kendime gelmeye çalışırken elimi yüzümü yıkarım yine bile zor ayılırken,mutfağa doğru gider annemin bir gün önceden hazırladığı ama babamlar giderken fırına verdiği o güzelim cevizli ve zeytinli lokumlardan yerim..Annem:" Yahu dur kahvaltıda yeriz beraber" derken ben: "Anne sigara içicem kendime gelmem lazım" der bir lokma atarım ağzıma ve sigara içerim..Yavaş yavaş kendime gelirken domates salatalık peynir zeytin vs hazırlamaya koyulurum..Ama şöyle de bişi var her bayram klasiğimizdir,acaba babam bayram namazından sonra kimleri eve davet etti kaç kişi oluruz vs gibi şeyler düşünürüz.Çünkü ayrı sofralar kurulur babamlar içerde yerken biz onlara hizmet edip onların yemekleri bittikten sonra biz rahat rahat mutfakta keyif yaparak kuzenlerle beraber yemek yeriz.Eskiden ananem vefat etmeden önce ona giderdik..Ah ananem ah! Nasıl özlüyorum seni..Cevizli lokumları annemden daha iyi yapabilen tek kişiydin! Ayrıca çiğ börekte de üstüne tanımam! Halt etmiş bunu yapan ustalar sen varken!Çiğ böreği güzel ve itinayla açtığında kalan hamurlardan bizler için şekerleyip yapardın..Şuan tadını hayal meyal hatırlıyorum malesef..Çünkü senin sağlığından sonra hiç biryerde yemedim ve yemek istemem!En çok bayramlarda yokluğunu arıyorum hep sana gelişimizi ve o bayram tadının bambaşkalığını!Özlüyorum seni ama şuan dedemle beraber olduğun için başka bir duyguda yaşıyorum..Hep isterdin çünkü ve derdin:" Ben ölünce beni dedenizin mezarına gömün.."Yaptık ananem..İstediğini yaptık...Uzun zamandır bulamadığın huzuru orda bulursun inşallah..Dualarım seninle..Rahat uyu e mi?...

Bu bayram onsuz ilk bayram!Dayım..Yalnız kaldı..O ne yapsın? Koskoca evde,herşey ananemi hatırlatırken,o nu da o kadar çok severken..Eminim o da buruktur bu sabah! Hatta bayram namazından sonra hemen ziyarete gitmiştir..Birde bizimle beraber gider..Bir zamanlar sırtında taşıdığı anasını toprak altında bilmek çok zor..Onun en sevdiği çiçekleri ekti hep mezarına..Her gittiğimizde mutlaka çiçekler dipdiri ve güzeldir..Solmadan yenisini diker!..

Zaten sonra da bize gitmiştir dayım kahvaltıya..

İlk gün babam büyük olduğu için kardeşler arasında ilk ziyareti biz alırız.İkramlar el öpmeler karışır ortalık.Kurban bayramı kadar olmasa da ramazan bayramı da yorucu geçer..Akşam gibi anca otururuz..

2. gün ablamlar eşlerinin ailesini ziyaretten gelirler..Bu sefer iç aile kalabalığı yaşarız..Hoş her gün bizdeler zaten.Dayım ablalarım yeğenler enişteler derken bir tatlı curcuna olur.O kadar zevklidir ki anlatamam..Tatlıları yeriz anname tatlıyı fazla kaçırma diye söyleniriz.Kendisi şeker hastası çünkü ama dayanamaz tatlıya..

Eh çevremizde büyük kalmadı..Sadece babaannem.Haricinde annemin babamın dayı amca vs gibi yakınları da vefat etti..Kimse kalmadı gidilecek..İnsan kalabalıktan sonra bu yalnızlığa zor alışıyor ama alışıyor işte..

3.gün ise küçük teyzeme gideriz oturur muhabbet ederiz..Zaten diğer teyzemle ve diğer dayımla konuşmuyoruz..2 dayım 2 teyzem olmasına rağmen birer tanesini sildik anacım..İşler çok karışık ama annelerine olan nankörlüğünden bu silmemiz..Bizden de uzak olsunlar..

Tabi ilk günü komşuların elini öpmeye giderim.Benimle muhabbetleri vardır sadece eski konularda da söylemiştim gider otururdum onlarla :) Sonra arkadaşlarımın ailelerine giderim,arkadaşlarla görüşürüm derken baya bi koşuşturmacalı geçer bayramlar..Ama çocukken yaşanılan bayramların tadı bambaşka..Bunu bilir bunu söylerim,nerde eski bayramlar diye bir olgu yok..Nerede çocukluğumuz diye birşey var..Çünkü çocukken tadı başkaydı bayramların..O yeni alınan cicileri giymek için hangimiz can atmadı ki? Hangimiz bir an önce sokağa çıkıp o kıyafetleri arkadaşlarına göstermek istemedi ki?Kim bayramlara kapı kapı dolaşırken şeker yerine para beklemedi? ve o paralarla gidip marketten bir güzel abur cubur almadı? Hatta arkadaşlarıyla ne kadar para aldın sen ben bu kadar aldım muhabbetine girmedi? Çocukken güzeldi bayramlar..Büyüyünce değişti herşey..Hele hele ergenlikten sonra sanki kötü birşeymiş gibi utanırdık işte..Ama çocukluğumu doya doya yaşadığım için mutluyum..Acısını çıkarttım herşeyin..İçimde kalan hiç birşey yok şükür..Ama büyümekte istemiyorum işin açıkçası:) Tuhaf birşey..Büyüdükçe insan çocuk olmak istiyor,çocukken de büyümek..Hiç bişey yok evlatlar büyümekte..Daha çok hayat savaşı..Daha çok kargaşa..Keşke tek derdim annemin beni akşam ezanında eve çağırma sorunu olsaydı..Ya da biraz daha şekerleme abur cubur yemek..

Şimdi yalnızım..Yani yan oda da ev arkadaşım.Uyuyor fosur fosur..Birazdan güzel bir kahvaltı hazırlarım ikimize..Birde ıslak kek yaparım bi kaç arkadaş gelip gidicek..Öyle geçiririz bayramımızı..Sırf arkadaşım Mersin'e gitmesin o kadar masraf olmasın diye bende gitmedim memlekete..Eğer ben gidersem yalnız kalacaktı burda.Benimde gönlüm razı olmadı tabi..Ama içim buruk..Ananemi özlediğimden..Aklım dayımda olduğundan..Yeğenlerimi bi güzel mıncıramadığımdan..Annemin babamın elini öpemediğimden..Buruk haldeyim..

Umarım sizler bu bayramınızı güzel geçiriyorsunuzdur..Sağlıklı ve sıhhatli bol şekerli bir bayram dilerim sevdiklerinizle:)

Neymiş efendim? Yarası olan gocunurmuş..

2009-09-18T03:20:00.006+03:00

Bu hayatta olmaz olmaz demeyeceksin.Olur olur çünkü..Başlıktaki gibi arkadaşlar,yarası olan gocunur..Hani kemik mi atıyoruz havlıyorsun yoksa uyuz mu oldun kaşınıyorsun bilemiyorum derim ben buna.Köpeklerden başladım yazıya..Napalım hayvanlardan gidiyoruz işte bu gece..Kendine hayvan olmayı yakıştırana zaten boynumuz kıldan incedir bizim.Anca havlar ya da vik viklerler zaten..Bende hayvan sever bir insanım uzaktanda olsa napayımmmm..Ama veteriner değilim üzgünüm.. (:

Sizlerle bir hikaye paylaşmak istiyorum.Çok güzel..

Bir padişah, bir iki vezirini ve diğer erkandan birkaçını yanına alarak payitahta (başkente) yakın yerleşim merkezlerinde bir gezintiye çıkmıştı.Payitahttan ayrılıp bir kaç saatlik bir yol katettikten sonra yolları üzerindeki bir nar bahçesinin kıyısında dinlenme molası verdiler.Olgunlaşmış, tam kıvamını bulmuş olan narlar insanın iştahını kabartıyordu.Padişah bahçe içinde çalışmakta olan yaşlı bir adamı yanına çağırdı sordu:

- Bu güzel nar bahçesi kimin?

- Bu nar bahçesi benimdir efendim, babamdan miras kaldı

- Oğlun, uşağın var mı?

- Allah bize oğul uşak vermedi efendim, bir karı kocadan ibaret iki kişilik bir aileyiz

- Peki ben de bu ülkenin hükümdarıyım, şuradan bir nar şerbeti sıksan da içsek

İhtiyar "başüstüne" dedi ve hemen gidip bahçe içindeki kulübeden kalaylı, tertemiz bir tas getirdi.En yakındaki ağaçtan iki nar kopardı ve sıktı.İki nar tam bir tası doldurdu Padişah içti ve çok beğendi.Bütün vücuduna bir zindelik ve ferahlık yayılmıştı.İhtiyar çif çi padişahın beraberindeki herkese sırayla nar şerbeti ikram etti.Padişah ve adamları bedenlerinin kazandığı bu zindelikle biraz yol almak için ihtiyara veda edip yola koyuldular.Yolda şeytan padişahın kafasını karıştırmaya başladı "Madem birer ayakları çukurda olan bu yaşlı karı-kocanın mirasçıları yok, ne yapacaklar böyle güzel nar bahçesini, karşılığında bir kaç kuruş verip de bu bahçeyi ellerinden alayım" diye düşündü.Padişah ve adamları akşama doğru geri dönerlerken aynı bahçenin yanında yine konakladılar.Padişah ihtiyardan bir tas daha nar şerbeti yapmasını istedi.İhtiyar sabahki kadar candan ve gönülden olmasa da bir tas nar şerbeti yapıp sundu.Fakat padişah bu defa nar şerbetinin tadını pek beğenmedi.Sabahkine hiç benzemiyordu.Sordu:

- Baba ne oldu böyle, bu nar şerbeti sabahki ile aynı nardan değil mi? Bunun tadı hiç de hoş değil?

- Aynı nardan evlat, aslında tadında da bir değişiklik yok, asıl değişen sizin kalbiniz.Tebaanızın malına göz koydunuz, bunun için de narların tadı değişti.

Kalp değişince böyle oluyor işte..İnsanoğlu değişen kalbinin farkında olmadan armut ile sapını ayıramıyor..Allah başka dert vermesin diyorum..:)

Ve son olarak köpeklerle başladığımız için - ayıp olmasın- köpeklerle bitiriyorum..
Anemi grubuna aittir..Cuk oturtturur..(:

"Köpekler için üzülmeye değmez, köpekler burunlarının dibinde bile olsa renk körü oldukları için gökkuşağının o güzel renklerini göremezler. biz de zamanında köpeklere gökkuşağının renklerini gördüğümüzü anlatmaya çalıştık ama hiç bir köpeği inandıramadık..."

Heee..Dipnot eklemek moda oldu ya, bende ekleyeyim :D Bilinen süre zarfında kurda kuzuya küfretmekte tasdiklenmiş bir iltifat sayılmış meğer..Nasıl bir hazdır artık bilemem..Bana da küfredilsin,sonra meee mee...Hayvandan değilde,insan olan hayvandan korkucaksın kardeşşş...Zira tüm pislikler onlarda..;) Ve yazılarımı dört gözle bekleyip okuduğunu bilmiyordum:D Ah..Bilseydim bu kadar koyan şeyler yazarmıydım be güzelim? Cık cık cık..

Sevgiyle kalın efendim tabi insan gibi insan olanlara diyorum...: )

Geceler Kara Tren..Geceler..

2009-09-18T02:18:00.005+03:00

Bırak beni en kuytu halimde..

Ya öleceğim ya da bakacağım başımın çaresine..

Gece nöbetlerim arttı git gide..

Kaçtıkça kovaladı beni hayalin,

Anılar bir bir taş oldu önümde..

Etme..

Çık yüreğimden..

Git benden..

Ben yapamıyorum, bari sen tut sensizliğin elinden ..

Al götür benden çok uzaklara..

Kimse anlamaz oldu beni..Ya da ben anlatamaz oldum kendimi..

Bir tek kelimelerim var birde düşlerim,

Heba edilmedik hiçbir şeyim kalmadı sevdiğim ya da vazgeçtiğim..

Hesabını soracaklar benden,halbuki hiç bir hesabım kalmadı bu sevdaya dair..

Çoktan ödedim borcumu!Hatta bir sevda borçlu bu hayat bana!..

İstemem!

Kalsın üstü..Seni alsın benden yeter..

Sadece seninle gülermiş yüzüm,bu gözler -ki hani senin çok sevdiğin! -sadece sen varken ışık olurmuş gecelere..Anladım..

Yüreğimden vazgeçtim,

Gözlerimdeki ışığı ver bana yeter..

Hayal Postası

Yalnız Bir Opera

Yalnızlığı Anla...

Siyah İnci...

Kış,kışşş!

Hayat çok güzel oğlum!

Sevemezsin...

Sensiz olmaz...

Her Gün Bayram ( İyi Bayramlar...)

Gecenin yarısı...

Seni Uzaktan Sevmek...

Ne senden geceriz, ne de senin eserlerinden...

Oylesine ben,hep sen...

Olmayacak olana,gıdılmeyecek o yere...

Uzun uzun yıllar önceydi...:)

Dırınnn dırınn dırınnn

Ne kadar yakınsam o kadar uzaksın...

Basket! :)

Az kaldı

Biliyorum bu yara hiç kapanmayacak!

Yıllar sonra...

Birikerek gel bana...

Canım yalnızca sevmek istiyor seni

Hayatımdaki en güzel anneler...

İstanbul sen, Sen İstanbul’sun şimdi

Nasıl Borçluysan Beni Yaşamaya, Öyle Mecburum Seni Yaşamaya...

Seni yaşamayı kendime borçluyum. Gözlerinin yeşili ve kahvesi gibi Karmaşığım bu gün. Boğazda senden izler "İstanbul sen, Sen İstanbul’sun şimdi "

"Sen İstanbul İstanbul senken Üstelik boğazda düşlere yelken açmışken, Bu sevdadan kaçmak imkansız. Nasıl borçluysan beni yaşamaya, Öyle mecburum seni yaşamaya…"Funda Bilgili

Gün doğumu...

Aşk der ki;

Zurnanın Zırt'ı

Albeni,al beni!

Ah...Bu gidiş gelişlerin!

Sustum

Biri olmadan, öbürü olmazmış. "Balık Masalı"

Gidiyorsan

Sezenler olmuş.

Sonunda

90'lı yıllardan seçmeceler " Mustafa Sandal"

Sebebim Oldun Jokerler! "Anti-Jokerler" Vol.1

Dudaklardan kalbe bir yol...

Bir MiM'dir İki Mim'dir..

Hayal edip öptüm seni...

Lanet olsun içimdeki internet sevgisine!

Kalbin Ömürlük Bende Emanet..

Yine bir final haftasıyla karşı karşıyayız..

Mim'im Masaüstüm :)

Ben yoruldum...Söyle,senin gücün var mı hala ?

Zamanı Hayata Çeviren Türk Mucizesi

Ölür müydü sevgiler?

Gittin..

Yapamazsın...

Ben ki yollarımı sana doğru çizmişim...

Her Gün Öldürüyor Gidişin..

Koca Yürekli Ata'm..

Kuyumcuyu Bulabilmek..

Oysa ben seni seni seni hala...

Cumhuriyet Bayramımız Kutlu Olsun!

Sarı Saçlım Mavi Gözlüm!

Ayrılık...

Orhan Veli'den .. Müşfik Kenter'in Sesiyle..

Seninki Düpedüz Vurgun Sayılır!..

Püf Noktası

Suçlamamıştım..Anladım Sadece..

Ben seni sevdim mi?

Varlığınla,hayatıma kattığın anlama "Sana" teşekkür ederim..

Çağlam..İyiki varsın!

Nasıl Borçluysan Beni Yaşamaya, Öyle Mecburum Seni Yaşamaya

Garanti Bankası - Sucu Çocuk Reklamı ..

Sen söyle hayat...

Canım..Canlarım..Teyzesinin bitaneleri..

Ah bu şarkıların gözü kör olsun!..

Bayramınız Kutlu Olsun..

Neymiş efendim? Yarası olan gocunurmuş..

Geceler Kara Tren..Geceler..

Seni yaşamayı kendime borçluyum.
Gözlerinin yeşili ve kahvesi gibi
Karmaşığım bu gün.
Boğazda senden izler
"İstanbul sen,
Sen İstanbul’sun şimdi "

"Sen İstanbul
İstanbul senken
Üstelik boğazda düşlere yelken açmışken,
Bu sevdadan kaçmak imkansız.
Nasıl borçluysan beni yaşamaya,
Öyle mecburum seni yaşamaya…"

Funda Bilgili